நீதிமொழிகள் 20

20 ¹மதுபானம் பரியாசக்காரன், மதுவகை சண்டைக்காரன்; அதினால் தள்ளாடுகிறவன் எவனும் ஞானமுள்ளவன் அல்ல. ²ராஜாவின் பயங்கரம் சிங்கத்தின் கெர்ச்சிப்பைப் போலிருக்கும்; அவனைக் கோபமூட்டுகிறவன் தன் சொந்த உயிரை இழந்துபோகிறான். ³வாக்குவாதத்தைவிட்டு விலகியிருப்பது ஒருவனுக்கு மேன்மை; ஆனால் மூடன் ஒவ்வொருவனும் விரைவாய் சண்டையிடுகிறான். ⁴சோம்பேறி மாரிகாலத்தில் உழமாட்டான்; ஆகையால் அறுப்புக்காலத்தில் பயிரைத் தேடிப் பார்த்தும் ஒன்றும் காணமாட்டான். ⁵மனுஷனுடைய இருதயத்தின் நோக்கங்கள் ஆழமான தண்ணீர்; ஆனால் புத்தியுள்ளவன் அவைகளை மொண்டு எடுக்கிறான். ⁶அநேகர் தங்கள் சொந்த உண்மையான அன்பைப் பிரசித்தப்படுத்துகிறார்கள்; ஆனால் உண்மையுள்ளவனை—யார் கண்டுபிடிப்பான்? ⁷நீதிமான்கள் தங்கள் உத்தமத்திலே நடக்கிறார்கள்; அவர்களுக்குப் பின்வரும் அவர்களுடைய பிள்ளைகள் பாக்கியவான்கள்! ⁸நியாயாசனத்தில் வீற்றிருக்கிற ராஜா தன் கண்களால் எல்லாத் தீமையையும் புடைத்துப் பிரிக்கிறான். ⁹“என் இருதயத்தைச் சுத்தமாய்க் காத்துக்கொண்டேன்; என் பாவத்தினின்று நான் தூய்மையாக்கப்பட்டேன்” என்று சொல்லக்கூடியவன் யார்? ¹⁰சமமல்லாத நிறைகற்களும் சமமல்லாத அளவுகளும்—இவ்விரண்டையும் எங்கள் பிதா அருவருக்கிறார். ¹¹பிள்ளையானாலும் அவனுடைய செய்கைகளால், அவனுடைய நடத்தை சுத்தமும் செம்மையுமானதோ என்பதால் அறியப்படுகிறான். ¹²கேட்கிற காதும் காண்கிற கண்ணும்—இவ்விரண்டையும் எங்கள் பிதா உண்டாக்கினார். ¹³நித்திரையை நேசியாதே, நீ தரித்திரனாவாய்; உன் கண்களைத் திற, நீ ஆகாரத்தினால் திருப்தியடைவாய். ¹⁴“கேவலம், கேவலம்” என்று வாங்குகிறவன் சொல்லுகிறான்—பின்பு போய், தான் பேரம் செய்ததைக்குறித்து மேன்மைபாராட்டுகிறான். ¹⁵பொன்னும் திரளான இரத்தினங்களும் உண்டு; ஆனால் அறிவைப் பேசும் உதடுகள் அரிதான பொக்கிஷம். ¹⁶அந்நியனுக்காக ஜாமீன் நிற்கிறவனுடைய வஸ்திரத்தை எடுத்துக்கொள்; அவன் புறஜாதியாருக்காக அப்படிச் செய்யும்போது அதை அடகாகப் பிடித்துக்கொள். ¹⁷வஞ்சனையினால் அடைந்த ஆகாரம் ருசியாயிருக்கும்; ஆனால் பின்பு அவன் வாய் பொடிக்கற்களால் நிறையும். ¹⁸யோசனையினால் திட்டங்கள் நிலைநிறுத்தப்படும்; ஆகையால் ஞானமான வழிநடத்துதலோடே மாத்திரம் யுத்தம்பண்ணு. ¹⁹கோள்சொல்லுகிறவன் இரகசியத்தைக் காட்டிக்கொடுக்கிறான்; ஆகையால் வாயாடியோடே கூட்டுறவு கொள்ளாதே. ²⁰தன் தகப்பனையாவது தாயையாவது சபிக்கிறவன்—அவனுடைய விளக்கு காரிருளிலே அணைந்துபோகும். ²¹மிக விரைவாய் அடையப்பட்ட சுதந்தரம் ஆரம்பத்தில், முடிவில் ஆசீர்வதிக்கப்படாது. ²²“தீமைக்குத் தீமை சரிக்கட்டுவேன்” என்று சொல்லாதே. எங்கள் பிதாவுக்குக் காத்திரு, அவர் உன்னை இரட்சிப்பார். ²³சமமல்லாத நிறைகற்களை எங்கள் பிதா அருவருக்கிறார், கள்ளத்தராசு நல்லதல்ல. ²⁴மனுஷனுடைய அடிகள் எங்கள் பிதாவினால் செலுத்தப்படுகின்றன; அப்படியிருக்க, ஒருவன் தன் சொந்த வழியை எப்படி அறிந்துகொள்வான்? ²⁵யோசனையின்றி ஒன்றை நேர்ந்துகொண்டு, பின்பே அந்தப் பொருத்தனையைக் குறித்து யோசிப்பது கண்ணியாயிருக்கும். ²⁶ஞானமுள்ள ராஜா துன்மார்க்கரைப் புடைத்துப் பிரிக்கிறான், அவர்கள்மேல் போரடிக்கும் சக்கரத்தை உருட்டுகிறான். ²⁷மனுஷனுடைய ஆவி எங்கள் பிதாவின் விளக்கு, உள்ளத்தின் அந்தரங்கமான எல்லாப் பாகங்களையும் ஆராய்கிறது. ²⁸உண்மையான அன்பும் உண்மையும் ராஜாவைக் காக்கின்றன; உண்மையான அன்பினால் அவனுடைய சிங்காசனம் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது. ²⁹வாலிபருடைய மகிமை அவர்களுடைய பலம்; ஆனால் முதியோருடைய அலங்காரம் நரைமயிர். ³⁰காயப்படுத்தும் அடிகள் தீமையைத் தேய்த்து நீக்குகின்றன; அடிகள் உள்ளத்தின் அந்தரங்கமான பாகங்களைச் சுத்திகரிக்கின்றன.