Mga Panultihon 20

20 ¹Ang bino usa ka mabiaybiayon, ang isog nga ilimnon usa ka palaaway, ug si bisan kinsa nga magsusapinday tungod niini dili maalamon. ²Ang kahadlok sa hari sama sa pagngulob sa liyon; si bisan kinsa nga magpasuko kaniya mawad-an sa iyang kaugalingong kinabuhi. ³Dungog alang sa usa ka tawo ang paglikay sa away, apan ang matag buangbuang dali rang makig-away. ⁴Ang tawong tapulan dili modaro sa tingdagdag; busa sa ting-ani mangita siyag abot apan walay makaplagan. ⁵Ang mga tuyo sa kasingkasing sa tawo lawom nga katubigan, apan ang tawong may salabutan makasag-ob niini. ⁶Daghang tawo ang nagpahayag sa ilang kaugalingong maunongong gugma, apan ang tawong kasaligan—kinsay makakaplag? ⁷Ang matarong naglakaw diha sa ilang kaligdong; bulahan ang ilang mga anak nga magasunod kanila! ⁸Ang hari nga naglingkod sa trono sa paghukom nagaalig-ig sa tanang daotan pinaagi sa iyang mga mata. ⁹Kinsay makaingon, “Gihinloan ko ang akong kasingkasing; hinlo na ako gikan sa akong sala”? ¹⁰Ang dili managsamang timbangan ug dili managsamang sukdanan— kining duha gikasilagan sa atong Amahan. ¹¹Bisan ang bata mailhan pinaagi sa iyang mga buhat, kon ang iyang gawi putli ba ug matarong. ¹²Ang dalunggan nga makadungog ug ang mata nga makakita—kining duha gibuhat sa atong Amahan. ¹³Ayaw higugmaa ang pagkatulog, kay mahimo kang kabos; bukha ang imong mga mata, ug maabunda ka sa tinapay. ¹⁴“Walay bili, walay bili!” miingon ang pumapalit—unya molakaw siya ug manghambog sa iyang napalit. ¹⁵Adunay bulawan ug kadagaya sa mga mutya, apan ang mga ngabil nga nagasultig kahibalo usa ka bililhong bahandi. ¹⁶Kuhaa ang bisti sa tawo nga nagpasalig alang sa usa ka dumuduong; hupti kini ingon nga garantiya kon buhaton niya kini alang sa mga langyaw. ¹⁷Tam-is ang lami sa tinapay nga nakuha pinaagi sa limbong, apan sa kataposan mapuno sa graba ang baba. ¹⁸Ang mga plano malig-on pinaagi sa tambag; busa pakiggubat lamang uban sa maalamong giya. ¹⁹Ang tsismoso nagabutyag sa tinago; busa ayaw pakig-uban sa tawong tabian. ²⁰Si bisan kinsa nga magtunglo sa iyang amahan o inahan— ang iyang suga mapalong diha sa kinahiladman sa kangitngit. ²¹Ang panulondon nga naangkon nga dali kaayo sa sinugdan dili panalanginan sa kataposan. ²²Ayaw pag-ingon, “Balosan ko ug daotan ang daotan.” Paghulat sa atong Amahan, ug siya magluwas kanimo. ²³Gikasilagan sa atong Amahan ang dili managsamang timbangan, ug ang malimbongong timbangan dili maayo. ²⁴Ang mga lakang sa tawo ginagiyahan sa atong Amahan; nan unsaon man sa tawo pagsabot sa iyang kaugalingong dalan? ²⁵Usa kini ka lit-ag nga dalidalion ang paghalad ug butang ug unya na lang hunahunaon pag-usab ang panaad. ²⁶Ang maalamong hari nagaalig-ig sa mga daotan ug nagapadagan sa ligid sa giokanan ngadto kanila. ²⁷Ang espiritu sa tawo mao ang suga sa atong Amahan, nga nagasusi sa tanang kinahiladman. ²⁸Ang maunongong gugma ug pagkamatinud-anon nagabantay sa hari; pinaagi sa maunongong gugma napalig-on ang iyang trono. ²⁹Ang himaya sa mga batan-on mao ang ilang kusog, apan ang katahom sa mga tigulang mao ang ubanon nga buhok. ³⁰Ang mga samad sa pagbunal nagahugas sa daotan, ug ang mga latos nagahinlo sa kinahiladman.