ହିତୋପଦେଶ 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ନିନ୍ଦକ, ମଦ୍ୟ କଳହକାରୀ, ଆଉ ଯେ ତଦ୍ଵାରା ଟଳମଳ ହୁଏ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ନୁହେଁ। ²ରାଜାଙ୍କ ଭୀଷଣତା ସିଂହର ଗର୍ଜନ ସଦୃଶ; ଯେ ତାହାଙ୍କୁ କ୍ରୋଧାନ୍ଵିତ କରେ, ସେ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ହରାଏ। ³କଳହରୁ ଦୂରେ ରହିବା ମନୁଷ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ସମ୍ମାନର ବିଷୟ, ମାତ୍ର ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୂର୍ଖ ଝଗଡ଼ା କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ। ⁴ଅଳସୁଆ ଲୋକ ଶୀତକାଳରେ ହଳ କରେ ନାହିଁ; ଏଣୁ ଶସ୍ୟଚ୍ଛେଦନ ସମୟରେ ସେ ଫସଲ ଖୋଜେ, ମାତ୍ର କିଛି ପାଏ ନାହିଁ। ⁵ମନୁଷ୍ୟର ହୃଦୟର ଅଭିପ୍ରାୟ ଗଭୀର ଜଳ ସଦୃଶ, ମାତ୍ର ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ତାହା କାଢ଼ି ଆଣେ। ⁶ଅନେକ ଲୋକ ଆପଣା ବିଶ୍ଵସ୍ତ ପ୍ରେମ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ମାତ୍ର ବିଶ୍ଵାସଯୋଗ୍ୟ ଲୋକକୁ କିଏ ପାଇ ପାରେ? ⁷ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ଆପଣା ସରଳତାରେ ଗମନ କରେ; ତାହା ପଛେ ତାହାର ସନ୍ତାନମାନେ ଧନ୍ୟ! ⁸ବିଚାର-ସିଂହାସନରେ ଉପବିଷ୍ଟ ରାଜା ଆପଣା ଦୃଷ୍ଟିରେ ସମସ୍ତ ମନ୍ଦତା ଉଡ଼ାଇ ଦିଅନ୍ତି। ⁹“ମୁଁ ଆପଣା ହୃଦୟ ନିର୍ମଳ ରଖିଅଛି; ମୁଁ ଆପଣା ପାପରୁ ଶୁଚି ହୋଇଅଛି” ବୋଲି କିଏ କହି ପାରେ? ¹⁰ଅସମାନ ବଟଖରା ଓ ଅସମାନ ମାପ—ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏ ଉଭୟକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି। ¹¹ବାଳକ ହେଲେ ହେଁ ଆପଣା କର୍ମ ଦ୍ଵାରା, ଆପଣା ଆଚରଣ ନିର୍ମଳ ଓ ସରଳ କି ନା, ତଦ୍ଵାରା ପରିଚିତ ହୁଏ। ¹²ଶୁଣିବା କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଦେଖିବା ଚକ୍ଷୁ—ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏ ଉଭୟକୁ ନିର୍ମାଣ କଲେ। ¹³ନିଦ୍ରାକୁ ପ୍ରେମ କର ନାହିଁ, କରିବ ତେବେ ଦରିଦ୍ର ହେବ; ଆପଣା ଚକ୍ଷୁ ମେଲାଅ, ତେବେ ପ୍ରଚୁର ଆହାର ପାଇବ। ¹⁴“ଅସାର, ଅସାର!” ବୋଲି କ୍ରେତା କହେ—ମାତ୍ର ସେ ଚାଲିଯାଇ ଆପଣା କ୍ରୟ ବିଷୟରେ ଦର୍ପ କରେ। ¹⁵ସୁନା ଓ ପ୍ରଚୁର ମଣି ଅଛି, ମାତ୍ର ଜ୍ଞାନଯୁକ୍ତ ବାକ୍ୟ କହିବା ଓଷ୍ଠାଧର ଏକ ଦୁର୍ଲଭ ରତ୍ନ ଅଟେ। ¹⁶ଯେ ଅଜ୍ଞାତ ଲୋକ ନିମନ୍ତେ ଲଗା ହୁଏ, ତାହାର ବସ୍ତ୍ର ନେଇଯାଅ; ସେ ବିଦେଶୀମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ତାହା କଲେ, ବନ୍ଧକ ରୂପେ ତାହା ଧର। ¹⁷ଛଳନା ଦ୍ଵାରା ପ୍ରାପ୍ତ ଆହାର ମିଷ୍ଟ ଲାଗେ, ମାତ୍ର ପରେ ମୁଖ ବାଲିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ¹⁸ପରାମର୍ଶ ଦ୍ଵାରା ସଂକଳ୍ପ ସ୍ଥିର ହୁଏ; ଏଣୁ ଜ୍ଞାନଯୁକ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଣା ନେଇ ହିଁ ଯୁଦ୍ଧ କର। ¹⁹ଅପବାଦକ ଗୁପ୍ତ କଥା ପ୍ରକାଶ କରେ; ଏଣୁ ବକ୍‌ବକ୍‌କାରୀ ସହିତ ସଙ୍ଗ କର ନାହିଁ। ²⁰ଯେ ଆପଣା ପିତା କି ମାତାକୁ ଅଭିଶାପ ଦିଏ—ତାହାର ପ୍ରଦୀପ ଘୋର ଅନ୍ଧକାରରେ ନିର୍ବାଣ ହେବ। ²¹ଆରମ୍ଭରେ ଅତି ଶୀଘ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ ଉତ୍ତରାଧିକାର ଶେଷରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ ନାହିଁ। ²²“ମୁଁ ମନ୍ଦର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବି” ବୋଲି କୁହ ନାହିଁ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷାରେ ରୁହ, ତେବେ ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ। ²³ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅସମାନ ବଟଖରାକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଆଉ ଅସାଧୁ ତରାଜୁ ଭଲ ନୁହେଁ। ²⁴ମନୁଷ୍ୟର ପାଦଗତି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୁଏ; ତେବେ କିଏ ଆପଣା ପଥ ବୁଝି ପାରେ? ²⁵ଅବିବେଚନାରେ କୌଣସି ବିଷୟ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ଓ ମାନତ କଲା ପରେ ବିଚାର କରିବା ଏକ ଫାନ୍ଦ ଅଟେ। ²⁶ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଉଡ଼ାଇ ଦିଅନ୍ତି ଓ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମଳଣ-ଚକ୍ର ଚଳାନ୍ତି। ²⁷ମନୁଷ୍ୟର ଆତ୍ମା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଦୀପ ଅଟେ, ତାହା ଅନ୍ତରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗଭୀର ସ୍ଥାନ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରେ। ²⁸ଦୟା ଓ ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ରାଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ; ଦୟା ଦ୍ଵାରା ତାହାଙ୍କ ସିଂହାସନ ସ୍ଥିର ରହେ। ²⁹ଯୁବକମାନଙ୍କ ଗୌରବ ସେମାନଙ୍କ ବଳ, ମାତ୍ର ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଶୋଭା ପକ୍ଵ କେଶ ଅଟେ। ³⁰ଆଘାତକାରୀ ପ୍ରହାର ମନ୍ଦତାକୁ ଘଷି ଦୂର କରେ, ଆଉ ପ୍ରହାର ଅନ୍ତରର ଗଭୀର ସ୍ଥାନ ଶୁଚି କରେ।