Ang Kadalag-an iya sang Aton Amay

Hustisya kag kailigbon. Ang paghimo sang husto mas nagapahamuot sa aton Amay sangsa halad, kag ang pagtakop sang imo dulunggan sa imol nagakahulugan nga ang imo kaugalingon nga pagtu-aw indi sabton. Ang kailigbon nagapatay gilayon sa matamad. Makaduha nga ginasiling sini nga mas maayo ang isa ka pamusod sang atop sangsa pag-ambit sang balay upod sa asawa nga palaaway.

Kapitulo 21.

Ang tagiposoon sang hari isa ka sapa sang tubig sa kamot sang aton Amay; ginapaliso niya ini bisan diin niya luyagi. Ang tagsa ka dalan sang tawo daw matarung sa iya kaugalingon nga mga mata, apang ginatimbang sang aton Amay ang tagiposoon. Ang paghimo sang matarung kag husto labi nga nagapahamuot sa aton Amay sangsa halad. Ang bugalon nga mga mata kag ang palabilabihon nga tagiposoon—ang suga sang malaut—mga sala. Ang mga plano sang mapisan nagadul-ong gid sa kabuganaan, apang ang tanan nga dalidali nagasugod sa kaimolon. Ang pagtipon sang manggad paagi sa butigon nga dila isa ka madali nga nagakadula nga alipuros, isa ka makamamatay nga siod. Ang kapintas sang malaut magaguyod sa ila palayo, kay nagadumili sila sa paghimo sang husto. Ang dalan sang nakasala baliko, apang ang paggawi sang putli matadlong. Maayo pa nga magpuyo sa isa ka pamusod sang atup sangsa isa ka balay nga ginatib-ongan sang palaaway nga asawa. Ang kalag sang malaut nagahandum sang kalautan; ang iya isigkatawo wala makakita sing kalooy sa iya mga mata. Kon ang manugyaguta ginasilutan, ang mga walay alam nagamaalam; kon ang maalam ginatudloan, nagadugang ang ila ihibalo. Ang aton Amay, ang Matarung, nagapanilag sa balay sang malaut kag nagadala sa malaut sa kalaglagan. Ang bisan sin-o nga nagabara sang iya mga dulunggan sa pagtuaw sang imol magatuaw man kag indi pagsabton. Ang isa ka dulot nga ginahatag sa tago nagapalugmok sang kaakig, kag ang isa ka hamham nga ginasuksok sa kunop nagapalinong sang mabaskog nga kasingkal. Kon ginahimo ang katarungan, kalipay ini sa matarung apang kahadlok sa mga nagahimo sang kalautan. Ang tawo nga nagatalang sa dalan sang paghangup magapahuway sa katilingban sang mga patay. Ang bisan sin-o nga nagahigugma sang kalingawan mangin imol; ang bisan sin-o nga nagahigugma sang bino kag lana indi gid magmanggaranon. Ang malaut mangin gawad para sa matarung, kag ang maluibon para sa matadlong. Maayo pa nga magpuyo sa isa ka desierto nga duta sangsa upod sa palaaway kag palareklamo nga asawa. Ang hamili nga manggad kag lana yara sa puluy-an sang maalam, apang ginalamon sang buangbuang ang tanan nga iya. Ang bisan sin-o nga nagapangita sang pagkamatarung kag matutum nga paghigugma makakita sang kabuhi, pagkamatarung, kag kadungganan. Ang maalam nga tawo nagasaka sa siudad sang mga makusog kag nagarumpag sang pamakod nga ila ginasaligan. Ang bisan sin-o nga nagabantay sang iya baba kag dila nagaamlig sang iya kaugalingon sa kagumunan. “Manugyaguta” amo ang ngalan sang palabilabihon kag matinaastaason nga nagahimo sing makangilil-ad nga pagpabugal. Ang handum sang matamad nga tawo nagapatay sa iya, kay ang iya mga kamot nagadumili sa pagpangabudlay. Sa bug-os nga adlaw nagadaku ang handum, apang ang matarung nagahatag kag wala nagapugong. Ang halad sang malaut makangilil-ad—labi na gid kon ginadala upod ang malaut nga tinutuyo. Ang butigon nga saksi mawala, apang ang bisan sin-o nga nagapamati magapanaksi nga may nagapadayon nga epekto. Ang malaut nagapakita sing isog nga nawong, apang ang matadlong nagahunahuna sang ila mga dalan. Wala sing kaalam, wala sing paghangup, wala sing laygay nga makatindog batok sa aton Amay. Ang kabayo ginahanda para sa adlaw sang inaway, apang ang kadalag-an iya sang aton Amay.