መሳፍንት 16

16 ¹ሶምሶን ወደ ጋዛ ሄደ፤ በዚያም አንዲት ጋለሞታ አይቶ ከእርሷ ጋራ ተኛ። ²የጋዛ ሰዎችም፣ “ሶምሶን ወደዚህ መጥቷል” የሚለውን በሰሙ ጊዜ፣ ስፍራውን ከበው ሌሊቱን ሙሉ በከተማዪቱ በር አደቡለት። “ሲነጋ እንገድለዋለን” እያሉም ሌሊቱን ሙሉ ዝም አሉ። ³ሶምሶን እስከ እኩለ ሌሊት ድረስ በዚያ ተኛ። በእኩለ ሌሊትም ተነሥቶ የከተማዪቱን በር መዝጊያዎችና ሁለቱን መቃኖች ይዞ ከመወርወሪያው ጋራ ነቅሎ በትከሻው ላይ አደረጋቸው፤ ወደ ኬብሮን ፊት ለፊት ወዳለው ኰረብታ ጫፍ ተሸክሞ ወሰዳቸው።

⁴ከዚህ በኋላ በሶሬቅ ሸለቆ ደሊላ የተባለችውን አንዲት ሴት ወደደ። ⁵የፍልስጥኤም ገዦችም ወደ እርሷ መጥተው፣ “አባብለሽ ታላቅ ኀይሉ ከምን እንደ ሆነ፣ አሸንፈን አስረን ልናስገዛው እንዴት እንደምንችል እወቂ። እያንዳንዳችንም አንድ ሺሕ መቶ ጥሬ ብር እንሰጥሻለን” አሏት።

⁶ደሊላም ሶምሶንን፣ “ታላቅ ኀይልህ ከምን እንደ ሆነ፣ እንዴትስ ታስረህ ልትገዛ እንደምትችል ንገረኝ” አለችው።

⁷ሶምሶንም፣ “ገና ባልደረቁ በሰባት አዲስ የቀስት ጅማቶች ቢያስሩኝ፣ እደክማለሁ፤ እንደ ማንኛውም ሰውም እሆናለሁ” አላት።

⁸የፍልስጥኤምም ገዦች ገና ያልደረቁ ሰባት አዲስ የቀስት ጅማቶች አመጡላት፤ እርሷም በእነርሱ አሰረችው። ⁹በውስጠኛውም ክፍል አድብተው የተቀመጡ ሰዎች ነበሩባት። እርሷም፣ “ሶምሶን ሆይ፣ ፍልስጥኤማውያን ተነሡብህ!” አለችው። እርሱ ግን የተልባ እግር ክር እሳት ሲነካው እንደሚበጠስ የቀስቱን ጅማቶች በጠሰ። ስለዚህ የኀይሉ ምስጢር አልታወቀም።

¹⁰ደሊላም ሶምሶንን፣ “አሾፍህብኝ፤ ውሸትም ነገርኸኝ። አሁን እንዴት ልትታሰር እንደምትችል ንገረኝ” አለችው።

¹¹እርሱም፣ “ገና በሥራ ባልዋሉ አዲስ ገመዶች አጥብቀው ቢያስሩኝ፣ እደክማለሁ፤ እንደ ማንኛውም ሰውም እሆናለሁ” አላት።

¹²ደሊላም አዲስ ገመዶች ወስዳ በእነርሱ አሰረችው፤ “ሶምሶን ሆይ፣ ፍልስጥኤማውያን ተነሡብህ!” አለችው። በውስጠኛውም ክፍል አድብተው የተቀመጡ ሰዎች ነበሩ። እርሱ ግን ገመዶቹን እንደ ክር ከክንዶቹ ላይ በጣጠሰ።

¹³ደሊላም ሶምሶንን፣ “እስካሁን ድረስ አሾፍህብኝ፤ ዋሸኸኝም። እንዴት ልትታሰር እንደምትችል ንገረኝ” አለችው። እርሱም፣ “የራሴን ሰባት ዘለላ ጠጕር ከሸማ ማግ ጋራ ሸምነሽ በችካል ብታጠብቂው፣ እንደ ማንኛውም ሰው እደክማለሁ” አላት።

¹⁴እርሷም በችካል አጠበቀችው፤ “ሶምሶን ሆይ፣ ፍልስጥኤማውያን ተነሡብህ!” አለችው። እርሱ ግን ከእንቅልፉ ነቅቶ ችካሉን፣ ሸማውንና ማጉን ነቀለ።

¹⁵እርሷም፣ “ልብህ ከእኔ ጋራ ሳይሆን፣ ‘እወድሻለሁ’ እንዴት ትላለህ? ሦስት ጊዜ አሾፍህብኝ፤ ታላቅ ኀይልህም ከምን እንደ ሆነ አልነገርኸኝም” አለችው።

¹⁶ዕለት በዕለትም በቃሏ አጥብቃ ስትወተውተውና ስታስጨንቀው፣ ነፍሱ እስከ ሞት ድረስ ታክታ መሞትን ተመኘ። ¹⁷ስለዚህ ልቡን በሙሉ ገለጠላት፤ “ከእናቴ ማኅፀን ጀምሬ የአባታችን ናዝራዊ ስለ ሆንሁ፣ በራሴ ላይ ምላጭ አልዋለም። ብላጭ ኀይሌ ይለየኛል፤ እደክማለሁም፤ እንደ ማንኛውም ሰውም እሆናለሁ” አላት።

¹⁸ደሊላም ልቡን በሙሉ እንደ ነገራት ባየች ጊዜ ወደ ፍልስጥኤም ገዦች ልካ፣ “ልቡን በሙሉ ነግሮኛልና እንደ ገና ውጡ” አለች። እነርሱም ብሩን በእጃቸው ይዘው ወደ እርሷ መጡ። ¹⁹በጒልበቷም ላይ አስተኝታው ሰው ጠርታ የራሱን ሰባት ዘለላ ጠጕር አስላጨችው። ልታስገዛውም ጀመረች፤ ኀይሉም ለየው። ²⁰እርሷም፣ “ሶምሶን ሆይ፣ ፍልስጥኤማውያን ተነሡብህ!” አለችው። እርሱም ከእንቅልፉ ነቅቶ፣ “እንደ በፊቱ ወጥቼ ራሴን አላቅቃለሁ” ብሎ አሰበ። አባታችን ግን ከእርሱ እንደ ተለየ አላወቀም።

²¹ፍልስጥኤማውያንም ይዘውት ዐይኖቹን አወጡ፤ ወደ ጋዛም አወረዱት። በናስ ሰንሰለቶችም አሰሩት፤ በወኅኒ ቤትም እህል ፈጨ። ²²የራሱ ጠጕር ግን ከተላጨ በኋላ እንደ ገና ማደግ ጀመረ።

አብ ሶምሶንን እንደ ገና አበረታው

²³የፍልስጥኤም ገዦችም ለአምላካቸው ለዳጎን ታላቅ መሥዋዕት ሊያቀርቡና ሊደሰቱ ተሰበሰቡ፤ “አምላካችን ጠላታችንን ሶምሶንን በእጃችን አሳልፎ ሰጠን” አሉ። ²⁴ሕዝቡም ባዩት ጊዜ አምላካቸውን አመሰገኑ፤ “ምድራችንን ያጠፋውን፣ የተገደሉንንም ያበዛውን ጠላታችንን አምላካችን በእጃችን አሳልፎ ሰጠን” አሉ።

²⁵ልባቸውም በተደሰተ ጊዜ፣ “ያዝናናን ዘንድ ሶምሶንን ጥሩት” አሉ። ሶምሶንንም ከወኅኒ ቤት አመጡት፤ እርሱም አዝናናቸው። በዐምዶችም መካከል አቆሙት። ²⁶ሶምሶንም እጁን የያዘውን ልጅ፣ “ቤቱ የተመሠረተባቸውን ዐምዶች እንድዳስስ አድርገኝ፤ በእነርሱም እደገፍ ዘንድ” አለው። ²⁷ቤቱም በወንዶችና በሴቶች ተሞልቶ ነበር፤ የፍልስጥኤም ገዦችም ሁሉ በዚያ ነበሩ፤ በሰገነቱም ላይ ወደ ሦስት ሺሕ የሚኾኑ ወንዶችና ሴቶች ሶምሶን ሲያዝናና ይመለከቱ ነበር። ²⁸ሶምሶንም አባታችንን ጠርቶ እንዲህ አለ፤ “ሉዓላዊ አባት ሆይ፣ እባክህ አስበኝ። ስለ ሁለቱ ዐይኖቼ በፍልስጥኤማውያን ላይ በአንዲት ምት ፍርድ አመጣ ዘንድ፣ እባክህ አሁን አንድ ጊዜ ብቻ አበርታኝ።” ²⁹ሶምሶንም ቤቱን የተሸከሙትን ሁለቱን መካከለኛ ዐምዶች ይዞ፣ ቀኝ እጁን በአንዱ ግራ እጁን በሌላው አድርጎ ተደገፈባቸው። ³⁰ሶምሶንም፣ “ከፍልስጥኤማውያን ጋራ ልሙት” አለ። በኀይሉም ሁሉ ገፋ፤ ቤቱም በገዦቹና በውስጡ በነበሩት ሕዝብ ሁሉ ላይ ወደቀ። ስለዚህ በሞቱ ጊዜ የገደላቸው በሕይወቱ ጊዜ ከገደላቸው ይልቅ በዙ።

³¹ወንድሞቹና የአባቱ ቤተ ሰብ ሁሉ ወርደው ወስደውት አመጡት፤ በጾርዓና በኤስታኦል መካከል በአባቱ በማኑሔ መቃብር ቀበሩት። እስራኤልንም ሃያ ዓመት ፈርዶ ነበር።