رهبرَ 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹شمسون غزه ويو، ۽ اتي هن هڪ ڪسبي عورت ڏٺي، پوءِ ساڻس سمهيو. ²جڏهن غزه جي ماڻهن کي خبر پئي تہ ”شمسون هتي آيو آهي،“ تڏهن هنن اهو هنڌ گهيري ورتو، ۽ سڄي رات شهر جي دروازي وٽ سندس انتظار ۾ ويٺا رهيا. سڄي رات ماٺ ڪري چوندا رهيا تہ ”صبح ٿيندي ئي اسان کيس ماري ڇڏينداسين.“ ³شمسون اڌ رات تائين اتي پيو رهيو. اڌ رات جو اُٿيو، شهر جي دروازي جا ڪواڙ ۽ ٻئي ٿنڀا پڪڙي، آڙي سميت اُکوڙي، پنهنجي ڪلهن تي رکي، حبرون جي سامهون واري ٽڪريءَ جي چوٽيءَ تائين کڻي ويو.

⁴ان کان پوءِ هن سورق جي واديءَ ۾ رهندڙ هڪ عورت سان پيار ڪيو، جنهن جو نالو دليله هو. ⁵فلستين جا حاڪم هن وٽ اچي چوڻ لڳا تہ ”کيس ورغلائي معلوم ڪر تہ سندس وڏي طاقت ڪٿي آهي، ۽ اسان ڪيئن کيس زير ڪري ٻڌي سگهون ٿا. اسان مان هر هڪ تو کي چانديءَ جا هڪ هزار هڪ سؤ سڪا ڏيندو.“

⁶دليله شمسون کي چيو تہ ”مون کي ٻڌاءِ تہ تنهنجي وڏي طاقت ڪٿي آهي، ۽ توکي ڪيئن ٻڌي زير ڪري سگهجي ٿو.“

⁷شمسون چيس تہ ”جيڪڏهن مون کي ست تازن چلن سان، جيڪي اڃا سڪا نہ آهن، ٻڌن، تہ آءٌ ڪمزور ٿي ويندس ۽ ٻئي ڪنهن ماڻهوءَ جهڙو ٿي پوندس.“

⁸پوءِ فلستين جي حاڪمن هن وٽ ست تازا چلا آندا، جيڪي اڃا سڪل نہ هئا، ۽ هن انهن سان کيس ٻڌائينس. ⁹هن ڪجهه ماڻهن کي اندرئين ڪمري ۾ لڪائي ويهاريو هو. هن چيس تہ ”شمسون، فلستي تو تي اچي پيا آهن!“ پر هن چلا ائين ٽوڙي ڇڏيا جيئن سڻ جو ڌاڳو باھ کي ڇهندي ئي ٽٽي پوي ٿو. تنهنڪري سندس طاقت جو ڀيد معلوم نہ ٿيو.

¹⁰دليله شمسون کي چيو تہ ”تو مون سان ٺٺولي ڪئي ۽ مون کي ڪوڙ چيو. هاڻي ٻڌاءِ تہ توکي ڪهڙي طرح ٻڌي سگهجي ٿو.“

¹¹هن چيس تہ ”جيڪڏهن مون کي اهڙن نون رسن سان مضبوطيءَ سان ٻڌن جيڪي ڪڏهن ڪم ۾ نہ آيا آهن، تہ آءٌ ڪمزور ٿي ويندس، ٻئي ڪنهن ماڻهوءَ جهڙو.“

¹²دليله نوان رسا کنيا ۽ انهن سان کيس ٻڌي چيائينس تہ ”شمسون، فلستي تو تي اچي پيا آهن!“ ماڻهو اندرئين ڪمري ۾ لڪيل هئا. پر هن رسا پنهنجي ٻانهن تان ڌاڳي وانگر ٽوڙي ڇڏيا.

¹³دليله شمسون کي چيو تہ ”تو هيستائين مون سان ٺٺولي ڪئي ۽ مون کي ڪوڙ چيو آهي. ٻڌاءِ تہ توکي ڪهڙي طرح ٻڌي سگهجي ٿو.“ هن چيس تہ ”منهنجي مٿي جون ست ڦوٽيون اُڻڻ واري ڪپڙي ۾ اُڻي کيلي سان پڪو ٺوڪي ڇڏ، تہ آءٌ ڪنهن ٻئي ماڻهوءَ جيان ڪمزور ٿي پوندس.“

¹⁴هن اهو کيلي سان ٺوڪي ڇڏيو ۽ چيائينس تہ ”شمسون، فلستي تو تي اچي پيا آهن!“ پر هو ننڊ مان جاڳيو ۽ کيلو، کڏي ۽ ڪپڙو ڇڪي ڪڍيائين.

¹⁵هن چيو تہ ”تون ڪيئن ٿو چوين تہ ’آءٌ توسان پيار ڪريان ٿو‘ جڏهن تنهنجي دل مون سان ناهي؟ ٽي دفعا تو مون سان ٺٺولي ڪئي، ۽ مون کي نہ ٻڌايو تہ تنهنجي وڏي طاقت ڪٿي آهي.“

¹⁶جڏهن هوءَ ڏينهون ڏينهن پنهنجين ڳالهين سان کيس تنگ ڪندي رهي ۽ زور ڀريندي رهي، تڏهن هو ان کان ايترو بيزار ٿي پيو جو مرڻ گهريائين. ¹⁷تنهنڪري هن پنهنجي دل جي سموري ڳالهه کيس ٻڌائي تہ ”منهنجي مٿي کي ڪڏهن اُسترو نہ لڳو آهي، ڇاڪاڻ تہ آءٌ ماءُ جي پيٽ کان وٺي اسان جي پيءُ جو نذيري آهيان. جيڪڏهن مون کي مُنڊيو وڃي تہ منهنجي طاقت مون کان هلي ويندي، ۽ آءٌ ڪمزور ٿي ٻئي ڪنهن ماڻهوءَ جهڙو ٿي پوندس.“

¹⁸جڏهن دليله ڏٺو تہ هن پنهنجي دل جي سموري ڳالهه ٻڌائي ڇڏي آهي، تڏهن فلستين جي حاڪمن ڏانهن چوائي موڪليائين تہ ”هڪ دفعو وري مٿي اچو، ڇاڪاڻ تہ هن مون کي پنهنجي دل جي سموري ڳالهه ٻڌائي ڇڏي آهي.“ تنهنڪري اهي هٿن ۾ چاندي کڻي هن وٽ مٿي آيا. ¹⁹هن کيس پنهنجي گوڏن تي سمهاري ننڊ ڪرائي، پوءِ هڪ ماڻهوءَ کي سڏي ان کان سندس مٿي جون ست ڦوٽيون مُنڊائي ڇڏيائين. ائين هن کيس زير ڪرڻ شروع ڪيو، ۽ سندس طاقت کانئس هلي وئي. ²⁰هن چيو تہ ”شمسون، فلستي تو تي اچي پيا آهن!“ هو ننڊ مان جاڳيو ۽ سوچيائين تہ ”آءٌ اڳ وانگر ٻاهر نڪري پاڻ کي جهٽڪو ڏئي آزاد ٿي ويندس.“ پر کيس خبر نہ هئي تہ اسان جو پيءُ کيس ڇڏي ويو هو.

²¹فلستين کيس پڪڙي سندس اکيون ڪڍي ڇڏيون، ۽ غزه وٺي اچي پتل جي ڪڙين سان ٻڌائونس. هو قيدخاني ۾ اناج پيهندو هو. ²²پر مُنڊائڻ کان پوءِ سندس مٿي جا وار وري اُسرڻ لڳا.

پيءُ شمسون کي هڪ دفعو وري طاقت ڏني

²³فلستين جا حاڪم پنهنجي معبود داجون کي وڏي قرباني ڏيڻ ۽ خوشي ملهائڻ لاءِ گڏ ٿيا، ۽ چيائون تہ ”اسان جي معبود اسان جي دشمن شمسون کي اسان جي حوالي ڪيو آهي.“ ²⁴جڏهن ماڻهن کيس ڏٺو، تڏهن پنهنجي معبود جي ساراهه ڪري چوڻ لڳا تہ ”اسان جي معبود اسان جي ان دشمن کي اسان جي حوالي ڪيو آهي، جنهن اسان جو ملڪ تباه ڪيو ۽ اسان جا گهڻا ماڻهو ماري وڌا.“

²⁵جڏهن سندن دليون خوش ٿيون، تڏهن چوڻ لڳا تہ ”شمسون کي سڏيو تہ اسان کي وندرائي.“ تنهنڪري شمسون کي قيدخاني مان سڏي آيائون، ۽ هن کين وندرايو. پوءِ کيس ٿنڀن جي وچ ۾ بيهاريائون. ²⁶شمسون پنهنجو هٿ جهليندڙ ڇوڪري کي چيو تہ ”مون کي اهي ٿنڀا ڇهڻ ڏي جن تي هي گهر بيٺل آهي، تہ آءٌ انهن تي ٽيڪ ڏيان.“ ²⁷گهر مردن ۽ عورتن سان ڀريل هو؛ فلستين جا سڀ حاڪم اتي هئا، ۽ ڇت تي اٽڪل ٽي هزار مرد ۽ عورتون شمسون جو تماشو ڏسي رهيا هئا. ²⁸پوءِ شمسون اسان جي پيءُ کي سڏيو تہ ”اي حڪمران بابا، مهرباني ڪري مون کي ياد ڪر. رڳو هن هڪڙي دفعي مون کي طاقت ڏي، تہ هڪڙي ئي ڌڪ سان آءٌ فلستين کان پنهنجين ٻنهي اکين جو بدلو وٺان.“ ²⁹شمسون ٻنهي وچ وارن ٿنڀن کي، جن تي گهر بيٺل هو، جهلي ورتو، ۽ هڪ تي پنهنجو ساڄو هٿ ۽ ٻئي تي کاٻو هٿ رکي انهن تي زور ڏنائين. ³⁰شمسون چيو تہ ”مون کي فلستين سان گڏ مرڻ ڏيو.“ هن پوري زور سان ڌڪ ڏنو، ۽ گهر حاڪمن ۽ ان ۾ موجود سڀني ماڻهن تي ڪري پيو. ائين هن پنهنجي موت ۾ ايترا وڌيڪ ماڻهو ماريا جيترا حياتيءَ ۾ ماريا هئائين.

³¹پوءِ سندس ڀائر ۽ سندس پيءُ جو سڄو گهراڻو هيٺ لهي آيو، کيس کڻي مٿي وٺي ويا، ۽ صرعه ۽ اشتائول جي وچ ۾ سندس پيءُ منوح جي قبر ۾ دفنايائونس. هو ويهن سالن تائين اسرائيل جو قاضي رهيو هو.