သူကြီး 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹ရှံဆုန်သည် ဂါဇမြို့သို့သွား၍ ထိုအရပ်၌ ပြည့်တန်ဆာမတစ်ဦးကိုမြင်သဖြင့် သူမနှင့်အိပ်စက်လေ၏။ ²ဂါဇမြို့သားတို့က “ရှံဆုန်သည် ဤအရပ်သို့ရောက်လာပြီ” ဟုကြားသောအခါ ထိုအရပ်ကိုဝိုင်းရံ၍ တစ်ညလုံး မြို့တံခါးဝ၌ သူ့ကိုစောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။ သူတို့က “မိုးလင်းသောအခါ သူ့ကို ငါတို့သတ်မည်” ဟုဆိုလျက် တစ်ညလုံး တိတ်ဆိတ်စွာနေကြ၏။ ³ရှံဆုန်သည် သန်းခေါင်တိုင်အောင် ထိုအရပ်၌အိပ်လျက်နေ၏။ သန်းခေါင်အချိန်၌ ထ၍ မြို့တံခါးရွက်များနှင့် တံခါးတိုင်နှစ်ခုကို ကိုင်ဆွဲပြီးလျှင် ကန့်လန့်ကျင်နှင့်တကွ ဆွဲနုတ်၍ မိမိပခုံးပေါ်တင်ကာ ဟေဗြုန်မြို့ရှေ့ရှိ တောင်ထိပ်သို့ ထမ်းဆောင်သွားလေ၏။

⁴ထို့နောက် သူသည် စောရက်ချိုင့်ဝှမ်း၌နေသော ဒေလိလဟုအမည်ရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ချစ်ကြိုက်လေ၏။ ⁵ဖိလိတ္တိမင်းတို့သည် သူမထံသို့လာ၍ “သူ၏ကြီးမားသောခွန်အားသည် အဘယ်မှာတည်ရှိသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူ့ကို အဘယ်သို့နှိမ်နင်း၍ ချည်နှောင်နိုင်မည်ကိုလည်းကောင်း သိရှိစေရန် သူ့ကိုဖြားယောင်းလှည့်စားလော့။ ငါတို့တစ်ဦးစီသည် သင့်အား ငွေတစ်ထောင်တစ်ရာစီ ပေးမည်” ဟုဆိုကြ၏။

⁶ဒေလိလက ရှံဆုန်အား “သင်၏ကြီးမားသောခွန်အားသည် အဘယ်မှာတည်ရှိသနည်း၊ သင့်ကို အဘယ်သို့ချည်နှောင်၍ နှိမ်နင်းနိုင်မည်ကို ငါ့အားပြောပြပါ” ဟုဆို၏။

⁷ရှံဆုန်က “မခြောက်သေးသော လေးညှို့ကြိုးစိမ်းခုနစ်ချောင်းဖြင့် ငါ့ကိုချည်နှောင်လျှင် ငါသည်အားလျော့၍ အခြားသူတို့ကဲ့သို့ဖြစ်မည်” ဟုသူမအားဆို၏။

⁸ထိုအခါ ဖိလိတ္တိမင်းတို့သည် မခြောက်သေးသော လေးညှို့ကြိုးစိမ်းခုနစ်ချောင်းကို သူမထံသို့ ယူဆောင်လာကြ၍ သူမသည် ထိုကြိုးတို့ဖြင့် သူ့ကိုချည်နှောင်လေ၏။ ⁹ထိုအခါ အတွင်းခန်း၌ စောင့်ဆိုင်းနေသောသူတို့ရှိ၏။ သူမက “ရှံဆုန်၊ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် သင့်အပေါ်သို့ ရောက်လာကြပြီ” ဟုသူ့အားဆို၏။ သို့ရာတွင် သူသည် ပိုက်ဆံချည်မျှင်သည် မီးနှင့်ထိသောအခါ ပြတ်သကဲ့သို့ ထိုလေးညှို့ကြိုးများကို ဖြတ်တောက်ပစ်လေ၏။ သို့ဖြစ်၍ သူ၏ခွန်အား၏လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိရှိကြချေ။

¹⁰ဒေလိလက ရှံဆုန်အား “သင်သည် ငါ့ကိုပြက်ရယ်ပြု၍ မုသားစကားပြောပြီ။ ယခု သင့်ကို အဘယ်သို့ချည်နှောင်နိုင်မည်ကို ငါ့အားပြောပြပါ” ဟုဆို၏။

¹¹သူက “အသုံးမပြုဖူးသေးသော ကြိုးသစ်များဖြင့် ငါ့ကို တင်းကြပ်စွာချည်နှောင်လျှင် ငါသည်အားလျော့၍ အခြားသူကဲ့သို့ဖြစ်မည်” ဟုသူမအားဆို၏။

¹²ဒေလိလသည် ကြိုးသစ်များကိုယူ၍ “ရှံဆုန်၊ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် သင့်အပေါ်သို့ ရောက်လာကြပြီ” ဟုဆိုလျက် ထိုကြိုးများဖြင့် သူ့ကိုချည်နှောင်လေ၏။ အတွင်းခန်း၌ စောင့်ဆိုင်းနေသောသူတို့ရှိ၏။ သို့ရာတွင် သူသည် ထိုကြိုးများကို ချည်မျှင်ကဲ့သို့ မိမိလက်မောင်းများမှ ဆွဲဖြတ်ပစ်လေ၏။

¹³ဒေလိလက ရှံဆုန်အား “သင်သည် ယခုတိုင်အောင် ငါ့ကိုပြက်ရယ်ပြု၍ မုသားစကားပြောခဲ့ပြီ။ သင့်ကို အဘယ်သို့ချည်နှောင်နိုင်မည်ကို ငါ့အားပြောပြပါ” ဟုဆို၏။ သူက “ငါ့ဦးခေါင်းမှ ဆံကျစ်ခုနစ်စုကို ရက်ကန်းအထည်နှင့်အတူ ရက်လုပ်၍ သံချွန်ဖြင့် တင်းကြပ်စွာရိုက်ထားလျှင် ငါသည် အခြားသူကဲ့သို့ အားလျော့မည်” ဟုသူမအားဆို၏။

¹⁴သူမသည် သံချွန်ဖြင့် ထိုအထည်ကို တင်းကြပ်စွာရိုက်ထား၍ “ရှံဆုန်၊ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် သင့်အပေါ်သို့ ရောက်လာကြပြီ” ဟုသူ့အားဆို၏။ သို့ရာတွင် သူသည် အိပ်ရာမှနိုး၍ သံချွန်၊ ရက်ကန်းနှင့် အထည်ကို ဆွဲနုတ်ပစ်လေ၏။

¹⁵သူမက “သင်၏စိတ်နှလုံးသည် ငါနှင့်အတူ မရှိဘဲလျက် ‘ငါသည်သင့်ကိုချစ်၏’ ဟု အဘယ်သို့ပြောနိုင်သနည်း။ သင်သည် သုံးကြိမ်တိုင်အောင် ငါ့ကိုပြက်ရယ်ပြု၍ သင်၏ကြီးမားသောခွန်အားသည် အဘယ်မှာတည်ရှိသည်ကို ငါ့အားမပြောဘဲနေပြီ” ဟုဆို၏။

¹⁶သူမသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မိမိစကားဖြင့် သူ့ကို ပြင်းထန်စွာနှောင့်ယှက်၍ အဖန်ဖန်တိုက်တွန်းသောအခါ သူသည် အလွန်ငြီးငွေ့သဖြင့် သေချင်စိတ်ပေါက်လေ၏။ ¹⁷သို့ဖြစ်၍ သူသည် မိမိစိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ကို သူမအား ဖွင့်ပြောလျက် “ငါသည် အမိဝမ်းတွင်းကပင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နာဇရိတ်လူဖြစ်သောကြောင့် ငါ့ဦးခေါင်းကို သင်တုန်းဖြင့် တစ်ခါမျှ မထိဖူးပါ။ ငါ့ဆံပင်ကိုရိတ်လျှင် ငါ၏ခွန်အားသည် ငါ့ထံမှထွက်ခွာ၍ ငါသည် အခြားသူတို့ကဲ့သို့ အားလျော့မည်” ဟုဆို၏။

¹⁸ဒေလိလသည် သူ၏စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ကို မိမိအား ဖွင့်ပြောပြီဟု သိမြင်သောအခါ ဖိလိတ္တိမင်းတို့ထံသို့ လူလွှတ်၍ “နောက်တစ်ကြိမ် တက်လာကြပါ၊ အကြောင်းမူကား သူသည် မိမိစိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ကို ငါ့အား ဖွင့်ပြောပြီ” ဟုမှာလိုက်၏။ ထိုအခါ သူတို့သည် ငွေကို လက်၌ကိုင်ဆောင်လျက် သူမထံသို့ တက်လာကြ၏။ ¹⁹သူမသည် မိမိဒူးပေါ်တွင် သူ့ကိုချော့၍အိပ်စေပြီးလျှင် လူတစ်ယောက်ကိုခေါ်၍ သူ၏ဦးခေါင်းမှ ဆံကျစ်ခုနစ်စုကို ရိတ်ပစ်စေ၏။ ထိုသို့ သူ့ကိုနှိမ်နင်းစပြု၍ သူ၏ခွန်အားသည် သူ့ထံမှ ထွက်ခွာသွားလေ၏။ ²⁰သူမက “ရှံဆုန်၊ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် သင့်အပေါ်သို့ ရောက်လာကြပြီ” ဟုဆို၏။ သူသည် အိပ်ရာမှနိုး၍ “ယခင်ကဲ့သို့ ငါထွက်၍ ကိုယ်ကိုလွတ်အောင် ခါချမည်” ဟု အောက်မေ့၏။ သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိထံမှ စွန့်ခွာတော်မူပြီဖြစ်ကြောင်းကို ရှံဆုန်မသိချေ။

²¹ဖိလိတ္တိလူတို့သည် သူ့ကိုဖမ်းဆီး၍ သူ၏မျက်စိများကို ဖောက်ထုတ်ပြီးလျှင် ဂါဇမြို့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ ကြေးဝါသံကြိုးများဖြင့် သူ့ကိုချည်နှောင်ကြ၍ သူသည် ထောင်ထဲ၌ ဂျုံဆန်ကြိတ်ရလေ၏။ ²²သို့ရာတွင် သူ၏ဦးခေါင်းမှ ဆံပင်သည် ရိတ်ပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်၍ ရှည်စပြုလေ၏။

ခမည်းတော်သည် ရှံဆုန်အား နောက်တစ်ကြိမ် ခွန်အားပေးတော်မူခြင်း

²³ဖိလိတ္တိမင်းတို့သည် မိမိတို့၏ဘုရား ဒါဂုန်အား ယဇ်ကြီးကိုပူဇော်၍ ပျော်ပွဲခံရန် စုဝေးကြ၏။ သူတို့က “ငါတို့၏ရန်သူ ရှံဆုန်ကို ငါတို့၏ဘုရားသည် ငါတို့လက်သို့ အပ်လိုက်ပြီ” ဟုဆိုကြ၏။ ²⁴လူများသည် သူ့ကိုမြင်သောအခါ မိမိတို့၏ဘုရားကို ချီးမွမ်းကြ၍ “ငါတို့၏ပြည်ကို ဖျက်ဆီး၍ ငါတို့လူများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ငါတို့၏ရန်သူကို ငါတို့၏ဘုရားသည် ငါတို့လက်သို့ အပ်လိုက်ပြီ” ဟုဆိုကြ၏။

²⁵သူတို့၏စိတ်နှလုံးသည် ရွှင်လန်းသောအခါ “ငါတို့အား ဖျော်ဖြေစေရန် ရှံဆုန်ကိုခေါ်ကြလော့” ဟုဆိုကြ၏။ ထိုအခါ ရှံဆုန်ကို ထောင်ထဲမှ ခေါ်ဆောင်လာကြ၍ သူသည် သူတို့ရှေ့၌ ဖျော်ဖြေလေ၏။ သူတို့သည် တိုင်များကြားတွင် သူ့ကိုရပ်စေကြ၏။ ²⁶ရှံဆုန်က မိမိလက်ကို ဆွဲကိုင်ထားသော သူငယ်အား “အိမ်တည်ရှိရာ တိုင်များကို ငါမှီခိုနိုင်စေရန် ထိုတိုင်များကို ငါစမ်းသပ်ပါရစေ” ဟုဆို၏။ ²⁷ထိုအိမ်သည် ယောက်ျားမိန်းမများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်ရှိ၏။ ဖိလိတ္တိမင်းအပေါင်းတို့သည်လည်း ထိုအရပ်၌ ရှိကြ၏။ အမိုးပေါ်တွင် ယောက်ျားမိန်းမ သုံးထောင်ခန့်သည် ရှံဆုန်ဖျော်ဖြေသည်ကို ကြည့်ရှုနေကြ၏။ ²⁸ထိုအခါ ရှံဆုန်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံသို့ ဟစ်ခေါ်၍ “အို အရှင်အဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်ကို အောက်မေ့သတိရတော်မူပါ။ ဖိလိတ္တိလူတို့အား အကျွန်ုပ်၏မျက်စိနှစ်လုံးအတွက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် တရားစီရင်နိုင်စေရန် ဤတစ်ကြိမ်သာလျှင် အကျွန်ုပ်ကို ခွန်အားပေးတော်မူပါ” ဟုလျှောက်၏။ ²⁹ရှံဆုန်သည် အိမ်ကိုထောက်မထားသော အလယ်တိုင်နှစ်တိုင်ကို ကိုင်ဆွဲ၍ လက်ျာလက်ဖြင့် တစ်တိုင်ကိုလည်းကောင်း၊ လက်ဝဲလက်ဖြင့် အခြားတစ်တိုင်ကိုလည်းကောင်း အားပြု၍မှီလေ၏။ ³⁰ရှံဆုန်က “ဖိလိတ္တိလူတို့နှင့်အတူ ငါသေပါရစေ” ဟုဆို၏။ မိမိခွန်အားအားလုံးဖြင့် တွန်းချလိုက်ရာ ထိုအိမ်သည် မင်းတို့နှင့် အထဲ၌ရှိသော လူအပေါင်းတို့အပေါ်သို့ ပြိုကျလေ၏။ သို့ဖြစ်၍ သူသည် အသက်ရှင်စဉ်ကထက် သေချိန်၌ ပို၍များသောသူတို့ကို သတ်လေ၏။

³¹သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့် သူ၏ဖခင်၏အိမ်ထောင်စုသားအပေါင်းတို့သည် ဆင်းလာ၍ သူ့ကိုယူဆောင်ပြီးလျှင် ပြန်၍ဆောင်ယူကာ ဇောရာမြို့နှင့် ဧရှတောလမြို့စပ်ကြား၊ သူ၏ဖခင် မာနော၏သင်္ချိုင်း၌ သူ့ကိုသင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။ သူသည် ဣသရေလအမျိုးကို အနှစ်နှစ်ဆယ် တရားစီရင်အုပ်ချုပ်ခဲ့လေ၏။