Shimshoʻn Gʻazo darvozalarini koʻtarib ketadi

Shimshoʻn Gʻazo darvozalarini koʻtarib ketadi, soʻng sirini bilish uchun pul olgan Dalilani sevib qoladi. Uch marta yolgʻon gapirgach, unga butun qalbini ochadi, sochi qirilgan holda uygʻonadi va Otamiz uni tark etganini bilmaydi. Koʻr qilinib, tegirmonda ishlaganida sochi yana oʻsadi va u yana kuch soʻraydi.

16-bob.

Shimshoʻn Gʻazoga bordi va u yerda bir fohishani koʻrib, u bilan yaqinlik qildi. Gʻazo aholisi: “Shimshoʻn bu yerga keldi”, deb eshitgach, oʻsha joyni oʻrab olib, tun boʻyi shahar darvozasida uni poyladilar. Ular: “Tong otganda uni oʻldiramiz”, deb tun boʻyi jim turdilar. Shimshoʻn yarim tungacha u yerda yotdi. Yarim tunda turib, shahar darvozasining tabaqalarini hamda ikki ustunini ushlab, tambasi bilan birga sugʻurib oldi-da, yelkasiga qoʻyib, Xevronga qaragan tepalikning choʻqqisiga koʻtarib chiqdi.

Shundan soʻng u Soʻrek vodiysida yashovchi, ismi Dalila boʻlgan bir ayolni sevib qoldi. Filist hukmdorlari uning oldiga kelib dedilar: “Uni yoʻldan ozdirib, buyuk kuchi qayerdaligini hamda uni qanday yengib, bogʻlab, boʻysundira olishimizni bilib ol. Har birimiz senga 1 100 tangadan kumush beramiz.”

Dalila Shimshoʻnga dedi: “Buyuk kuching qayerdaligini, seni qanday bogʻlab, boʻysundirsa boʻlishini menga aytib ber.”

Shimshoʻn unga dedi: “Agar meni hali qurimagan, yangi yettita kamon ipi bilan bogʻlashsa, kuchsizlanib, har qanday odam kabi boʻlib qolaman.”

Shunda Filist hukmdorlari unga hali qurimagan, yangi yettita kamon ipi keltirdilar va u bular bilan Shimshoʻnni bogʻladi. Ichki xonada esa uning odamlari pistirmada yotishardi. U Shimshoʻnga: “Filistlar seni bosib kelyapti, Shimshoʻn!”, dedi. Lekin u kamon iplarini, xuddi olovga tekkan zigʻir tolasi uzilgandek, uzib tashladi. Shunday qilib, kuchining siri ochilmay qoldi.

Dalila Shimshoʻnga dedi: “Sen meni masxara qilib, yolgʻon aytding. Endi menga seni qanday bogʻlasa boʻlishini aytib ber.”

U unga dedi: “Agar meni hali ishlatilmagan yangi arqonlar bilan mahkam bogʻlashsa, kuchsizlanib, har qanday odam kabi boʻlib qolaman.”

Dalila yangi arqonlarni olib, ular bilan uni bogʻladi va: “Shimshoʻn, Filistlar seni bosib kelyapti!”, dedi. Ichki xonada esa odamlar pistirmada yotishardi. Lekin u arqonlarni qoʻllaridan xuddi ipdek uzib tashladi.

Dalila Shimshoʻnga dedi: “Shuncha vaqt meni masxara qilib, yolgʻon aytib kelding. Seni qanday bogʻlasa boʻlishini menga aytib ber.” U unga dedi: “Boshimning yettita oʻrim sochini dastgoh matosiga toʻqib, qoziq bilan mahkamlasang, har qanday odam kabi kuchsiz boʻlib qolaman.”

U sochni qoziq bilan mahkamlab, unga: “Shimshoʻn, Filistlar seni bosib kelyapti!”, dedi. Lekin u uyqusidan uygʻonib, qoziqni, dastgohni va matoni sugʻurib oldi.

U dedi: “Qalbing men bilan boʻlmasa, qanday qilib «Seni sevaman» deya olasan? Sen meni uch marta masxara qilding va buyuk kuching qayerdaligini aytmading.”

U har kuni gaplari bilan Shimshoʻnni qistab, siqib turgani sababli, u shunchalik toliqib ketdiki, hatto oʻlimni orzu qildi. Shunda u butun qalbini unga ochdi: “Boshimga hech qachon ustara tegmagan, chunki men ona qornimdanoq Otamizning naziysiman. Agar sochim olinsa, kuchim meni tark etadi va har qanday odam kabi kuchsiz boʻlib qolaman.”

Dalila Shimshoʻn butun qalbini ochganini koʻrgach, Filist hukmdorlariga xabar yubordi: “Yana bir bor kelinglar, chunki u butun qalbini menga ochdi.” Shunda ular qoʻllarida kumush bilan uning oldiga keldilar. U Shimshoʻnni tizzasida uxlatib, bir odamni chaqirib, boshining yettita oʻrim sochini oldirdi. U Shimshoʻnni boʻysundira boshladi va kuchi uni tark etdi. U: “Filistlar seni bosib kelyapti, Shimshoʻn!”, dedi. U uyqusidan uygʻonib: “Avvalgidek chiqib, oʻzimni ozod qilaman”, deb oʻyladi. Lekin u Otamiz uni tark etganini bilmasdi.

Filistlar uni ushlab, koʻzlarini oʻyib oldilar va Gʻazoga olib keldilar. Ular uni bronza kishanlar bilan bogʻladilar va u zindonda don tortdi. Lekin boshining sochi olingandan keyin yana oʻsa boshladi.

Ota Shimshoʻnga yana bir bor kuch beradi

Filist hukmdorlari oʻz xudosi Dogʻonga katta qurbonlik keltirish va shodlik qilish uchun yigʻildilar. Ular: “Xudoyimiz dushmanimiz Shimshoʻnni qoʻlimizga topshirdi”, deyishardi. Xalq uni koʻrgach, oʻz xudosini ulugʻlab: “Xudoyimiz yurtimizni vayron qilgan, koʻplab odamlarimizni qirib tashlagan dushmanimizni qoʻlimizga topshirdi”, deyishardi.

Koʻngillari xushnud boʻlganda, ular: “Bizni ermak qilishi uchun Shimshoʻnni chaqiringlar”, dedilar. Shunda ular Shimshoʻnni zindondan olib keldilar va u ularni ermak qildi. Uni ustunlar orasiga turgʻizib qoʻydilar. Shimshoʻn qoʻlidan ushlab turgan bolaga dedi: “Bino tayangan ustunlarni paypaslashimga ruxsat ber, toki ularga suyansam.” Bino erkagu ayollar bilan toʻla edi; barcha Filist hukmdorlari oʻsha yerda edilar, tomda esa qariyb 3 000 erkak va ayol Shimshoʻnning ermagini tomosha qilardi. Shunda Shimshoʻn Otamizga nido qildi: “Ey Hukmron Ota, iltijo qilaman, meni yodga olgin. Faqat shu bir marta menga kuch bergin, toki bir zarba bilan ikki koʻzim uchun Filistlardan adolat olay.” Shimshoʻn binoni koʻtarib turgan ikkita markaziy ustunni ushlab, oʻng qoʻlini biriga, chap qoʻlini ikkinchisiga qoʻyib, ularga tiraldi. Shimshoʻn: “Filistlar bilan birga oʻlay”, dedi. U bor kuchi bilan itardi va bino hukmdorlar hamda ichidagi barcha odamlar ustiga quladi. Shunday qilib, u oʻlimida tirikligidagidan koʻra koʻproq odamni oʻldirdi.

Uning aka-ukalari va otasining butun xonadoni tushib kelib, uni olib, yuqoriga olib chiqdilar va Zoʻra bilan Eshtaoʻl orasida, otasi Manuaxning qabriga dafn etdilar. U Isroil xalqiga yigirma yil hakamlik qilgan edi.