Hakimler 16

16 ¹Şimşon Gazze'ye gitti, orada bir fahişe görüp onunla birlikte oldu. ²Gazzeliler, «Şimşon buraya geldi» diye duyunca, orayı sardılar ve bütün gece kent kapısında onu beklediler. «Şafak sökünce onu öldürürüz» diyerek gece boyunca sessiz kaldılar. ³Şimşon gece yarısına dek orada yattı. Gece yarısı kalktı; kent kapısının kanatlarıyla iki direğini tuttu, sürgüsüyle birlikte söküp omuzlarına aldı ve Hevron'un karşısındaki tepenin doruğuna taşıdı.

⁴Bundan sonra Sorek Vadisi'nde bir kadına gönül verdi; kadının adı Delila'ydı. ⁵Filist beyleri kadına gelip şöyle dediler: «Onu ayart ve büyük gücünün nerede olduğunu, onu nasıl yenip bağlayarak baş edebileceğimizi öğren. Her birimiz sana bin yüz gümüş parça vereceğiz.»

⁶Delila Şimşon'a, «Söyle bana, büyük gücün nerede? Seni bağlayıp baş edebilmek için ne yapmalı?» dedi.

⁷Şimşon ona, «Beni henüz kurumamış yedi taze yay kirişiyle bağlarlarsa güçten düşer, herhangi bir adam gibi olurum» dedi.

⁸Bunun üzerine Filist beyleri kadına henüz kurumamış yedi taze yay kirişi getirdiler; kadın da onlarla Şimşon'u bağladı. ⁹Kadın, iç odada pusuya yatmış adamlar bulundururken, «Şimşon, Filistliler üzerine geldi!» dedi. Ama Şimşon, ateşe değince kopan keten lifi gibi yay kirişlerini kopardı. Böylece gücünün sırrı anlaşılmadı.

¹⁰Delila Şimşon'a, «Beni alaya aldın, bana yalan söyledin. Haydi şimdi, seni neyle bağlayabileceklerini söyle» dedi.

¹¹Şimşon ona, «Beni hiç kullanılmamış yeni iplerle sımsıkı bağlarlarsa güçten düşer, herhangi bir adam gibi olurum» dedi.

¹²Delila yeni ipler alıp onunla Şimşon'u bağladı. Sonra, «Şimşon, Filistliler üzerine geldi!» dedi. Adamlar iç odada pusuya yatmışlardı. Ama Şimşon ipleri bir iplik gibi kollarından koparıp attı.

¹³Delila Şimşon'a, «Şimdiye dek beni alaya aldın, bana yalan söyledin. Seni neyle bağlayabileceklerini söyle bana» dedi. Şimşon ona, «Başımdaki yedi örgüyü tezgahın dokumasına örer ve kazıkla sıkıca tuttururlarsa herhangi bir adam gibi güçsüz olurum» dedi.

¹⁴Kadın örgüleri kazıkla tutturup ona, «Şimşon, Filistliler üzerine geldi!» dedi. Ama Şimşon uykusundan uyandı; kazığı, tezgahı ve dokumayı söküp çıkardı.

¹⁵Kadın ona, «Yüreğin benimle değilken nasıl ‹Seni seviyorum› diyebilirsin? Üç kezdir beni alaya alıyor, büyük gücünün nerede olduğunu bana söylemiyorsun» dedi.

¹⁶Kadın gün be gün sözleriyle onu sıkıştırıp durmadan zorlayınca, Şimşon bıkkınlıktan öleyazdı. ¹⁷Sonunda ona bütün yüreğini açtı: «Başıma hiç ustura değmedi, çünkü ben ana rahmindeyken Babamız'a adanmış bir Neziri'yim. Tıraş edilirsem gücüm benden gider; güçsüz düşer, herhangi bir adam gibi olurum.»

¹⁸Delila, Şimşon'un bütün yüreğini açtığını görünce Filist beylerine haber saldı: «Bir kez daha gelin, çünkü bana bütün yüreğini açtı.» Filist beyleri de ellerinde gümüşle kadına geldiler. ¹⁹Kadın Şimşon'u dizlerine yatırıp uyuttu, bir adam çağırarak başındaki yedi örgüyü tıraş ettirdi. Böylece ona baş etmeye başladı ve Şimşon'un gücü kendisinden gitti. ²⁰Kadın, «Şimşon, Filistliler üzerine geldi!» dedi. Şimşon uykusundan uyandı ve, «Her seferki gibi dışarı çıkar, silkinip kurtulurum» diye düşündü. Ama Babamız'ın kendisini terk ettiğini bilmiyordu.

²¹Filistliler onu yakalayıp gözlerini oydular ve Gazze'ye götürdüler. Onu tunç zincirlerle bağladılar; zindanda buğday öğütmeye koyuldu. ²²Ne var ki, tıraş edilen saçları yeniden uzamaya başladı.

Babamız Şimşon'u Bir Kez Daha Güçlendiriyor

²³Filist beyleri, ilahları Dagon'a büyük bir kurban sunmak ve şenlik yapmak için toplandılar. «İlahımız, düşmanımız Şimşon'u elimize teslim etti» diyorlardı. ²⁴Halk Şimşon'u görünce ilahlarını övdü: «İlahımız, ülkemizi yıkıma uğratan, ölülerimizi çoğaltan düşmanımızı elimize teslim etti» dediler.

²⁵Yürekleri iyice neşelenince, «Şimşon'u çağırın da bizi eğlendirsin» dediler. Şimşon'u zindandan getirdiler; o da onları eğlendirdi. Onu sütunların arasına diktiler. ²⁶Şimşon, elinden tutan gence, «Beni bırak da tapınağı taşıyan sütunları yoklayayım; onlara yaslanayım» dedi. ²⁷Tapınak erkekler ve kadınlarla doluydu; bütün Filist beyleri oradaydı. Damda da Şimşon'un oynatılmasını izleyen yaklaşık üç bin erkek ve kadın vardı. ²⁸Şimşon Babamız'a seslendi: «Ey Egemen Baba, ne olur beni anımsa. Ey Babam, yalnız bu bir kez daha beni güçlendir de, iki gözümün öcünü Filistliler'den bir vuruşta alayım.» ²⁹Şimşon, tapınağı taşıyan ortadaki iki sütuna sarıldı; sağ eli birinde, sol eli ötekinde, onlara yüklendi. ³⁰«Filistliler'le birlikte öleyim!» dedi. Var gücüyle asılınca tapınak beylerin ve içindeki bütün halkın üzerine yıkıldı. Böylece Şimşon ölürken, yaşamı boyunca öldürdüğünden daha çoğunu öldürdü.

³¹Kardeşleri ve babasının bütün ev halkı gelip onu aldılar; götürüp Sora ile Eştaol arasında, babası Manoah'ın mezarına gömdüler. Şimşon İsrail'i yirmi yıl yönetmişti.