ന്യായാധിപന്മാർ 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹ശിംശോൻ ഗസ്സയിലേക്കു പോയി; അവിടെ ഒരു വേശ്യയെ കണ്ട് അവളുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു. ²“ശിംശോൻ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു” എന്നു ഗസ്സാനിവാസികൾ കേട്ടപ്പോൾ, ആ സ്ഥലം വളഞ്ഞ് രാത്രി മുഴുവൻ നഗരകവാടത്തിൽ അവനായി പതിയിരുന്നു. “നേരം പുലരുമ്പോൾ നാം അവനെ കൊല്ലാം” എന്നു പറഞ്ഞ് രാത്രി മുഴുവൻ അവർ അനങ്ങാതിരുന്നു. ³ശിംശോൻ അർധരാത്രിവരെ അവിടെ കിടന്നു. അർധരാത്രിയിൽ എഴുന്നേറ്റ് നഗരകവാടത്തിന്റെ കതകുകളും രണ്ടു കട്ടളക്കാലുകളും പിടിച്ച് ഓടാമ്പലോടുകൂടി പിഴുതെടുത്ത് തോളിൽവെച്ച് ഹെബ്രോന്റെ നേരേയുള്ള മലമുകളിലേക്കു ചുമന്നുകൊണ്ടുപോയി.

⁴ഇതിനുശേഷം സോരേക്കു താഴ്‌വരയിലെ ദെലീലാ എന്നു പേരുള്ള ഒരു സ്ത്രീയെ അവൻ സ്നേഹിച്ചു. ⁵ഫെലിസ്ത്യപ്രഭുക്കന്മാർ അവളുടെ അടുക്കൽ വന്ന്, “നീ അവനെ വശീകരിച്ച് അവന്റെ മഹാബലം എവിടെ കുടികൊള്ളുന്നുവെന്നും അവനെ കീഴടക്കാൻ തക്കവണ്ണം എങ്ങനെ ഞങ്ങൾക്ക് അവനെ കീഴ്പെടുത്തി ബന്ധിക്കാമെന്നും അറിഞ്ഞുതരിക. ഞങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും നിനക്ക് ആയിരത്തിയൊന്നൂറു വെള്ളിക്കാശു വീതം തരാം” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁶ദെലീലാ ശിംശോനോട്, “നിന്റെ മഹാബലം എവിടെ കുടികൊള്ളുന്നുവെന്നും നിന്നെ എങ്ങനെ ബന്ധിച്ച് കീഴടക്കാമെന്നും എന്നോടു പറയുക” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁷ശിംശോൻ അവളോട്, “ഉണങ്ങാത്ത ഏഴു പച്ച ഞാണുകൊണ്ട് എന്നെ ബന്ധിച്ചാൽ ഞാൻ ബലഹീനനായി മറ്റേതൊരു മനുഷ്യനെയുംപോലെ ആയിത്തീരും” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁸അപ്പോൾ ഫെലിസ്ത്യപ്രഭുക്കന്മാർ ഉണങ്ങാത്ത ഏഴു പച്ച ഞാൺ അവൾക്കു കൊണ്ടുവന്നുകൊടുത്തു; അവൾ അവയെക്കൊണ്ട് അവനെ ബന്ധിച്ചു. ⁹അവൾ അകത്തെ മുറിയിൽ ആളുകളെ പതിയിരുത്തിയിരുന്നു. “ശിംശോനേ, ഫെലിസ്ത്യർ ഇതാ നിന്റെമേൽ!” എന്ന് അവൾ അവനോടു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ തീ തൊട്ടാൽ ചണനൂൽ അറ്റുപോകുന്നതുപോലെ അവൻ ആ ഞാണുകൾ പൊട്ടിച്ചുകളഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവന്റെ ബലത്തിന്റെ രഹസ്യം വെളിപ്പെട്ടില്ല.

¹⁰ദെലീലാ ശിംശോനോട്, “നീ എന്നെ പരിഹസിച്ച് എന്നോടു നുണ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നിന്നെ എങ്ങനെ ബന്ധിക്കാമെന്ന് ഇപ്പോൾ എന്നോടു പറയുക” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹¹അവൻ അവളോട്, “ഒരിക്കലും ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പുതിയ കയറുകൊണ്ട് എന്നെ മുറുക്കിക്കെട്ടിയാൽ ഞാൻ മറ്റേതൊരു മനുഷ്യനെയുംപോലെ ബലഹീനനായിത്തീരും” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹²ദെലീലാ പുതിയ കയറെടുത്ത് അവയെക്കൊണ്ട് അവനെ ബന്ധിച്ച്, “ശിംശോനേ, ഫെലിസ്ത്യർ ഇതാ നിന്റെമേൽ!” എന്നു പറഞ്ഞു. അകത്തെ മുറിയിൽ ആളുകൾ പതിയിരുന്നിരുന്നു. എന്നാൽ അവൻ തന്റെ കൈകളിൽനിന്ന് ആ കയറുകൾ നൂൽപോലെ പൊട്ടിച്ചുകളഞ്ഞു.

¹³ദെലീലാ ശിംശോനോട്, “ഇത്രയുംകാലം നീ എന്നെ പരിഹസിച്ച് എന്നോടു നുണ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നിന്നെ എങ്ങനെ ബന്ധിക്കാമെന്ന് എന്നോടു പറയുക” എന്നു പറഞ്ഞു. അവൻ അവളോട്, “എന്റെ തലയിലെ ഏഴു ജട നെയ്ത്തുതറിയിലെ പാവിൽ നെയ്ത് ആണികൊണ്ടു മുറുക്കിയുറപ്പിച്ചാൽ ഞാൻ മറ്റേതൊരു മനുഷ്യനെയുംപോലെ ബലഹീനനായിത്തീരും” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹⁴അവൾ അത് ആണികൊണ്ട് ഉറപ്പിച്ച്, “ശിംശോനേ, ഫെലിസ്ത്യർ ഇതാ നിന്റെമേൽ!” എന്ന് അവനോടു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവൻ ഉറക്കമുണർന്ന് ആണിയും നെയ്ത്തുതറിയും പാവും പിഴുതെടുത്തു.

¹⁵അവൾ, “നിന്റെ ഹൃദയം എന്നോടുകൂടെ ഇല്ലാതിരിക്കെ, ‘ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു’ എന്നു നിനക്ക് എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും? മൂന്നു പ്രാവശ്യം നീ എന്നെ പരിഹസിച്ചു; നിന്റെ മഹാബലം എവിടെ കുടികൊള്ളുന്നുവെന്ന് എന്നോടു പറഞ്ഞതുമില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹⁶അവൾ ദിവസംതോറും തന്റെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് അവനെ ഏറെ നിർബന്ധിച്ച് അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, അവൻ അതിൽ മടുത്ത് മരിച്ചാൽ മതിയെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുമാറായി. ¹⁷അങ്ങനെ അവൻ തന്റെ ഹൃദയം മുഴുവൻ അവളോടു വെളിപ്പെടുത്തി: “എന്റെ തലയിൽ ക്ഷൗരക്കത്തി തൊട്ടിട്ടില്ല; എന്തെന്നാൽ അമ്മയുടെ ഉദരംമുതൽ ഞാൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാസീറാകുന്നു. എന്നെ ക്ഷൗരം ചെയ്താൽ എന്റെ ബലം എന്നെ വിട്ടുപോകും; ഞാൻ മറ്റേതൊരു മനുഷ്യനെയുംപോലെ ബലഹീനനായിത്തീരും.”

¹⁸അവൻ തന്റെ ഹൃദയം മുഴുവൻ തന്നോടു വെളിപ്പെടുത്തിയെന്നു ദെലീലാ കണ്ടപ്പോൾ, ഫെലിസ്ത്യപ്രഭുക്കന്മാരെ വിളിക്കാൻ ആളയച്ച്, “ഒരിക്കൽക്കൂടി കയറിവരുവിൻ; അവൻ തന്റെ ഹൃദയം മുഴുവൻ എന്നോടു വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവർ വെള്ളിയുംകൊണ്ട് അവളുടെ അടുക്കൽ കയറിവന്നു. ¹⁹അവൾ അവനെ തന്റെ മടിയിൽ ഉറക്കി, ഒരാളെ വിളിച്ച് അവന്റെ തലയിലെ ഏഴു ജട ക്ഷൗരം ചെയ്യിച്ചു. അവൾ അവനെ കീഴടക്കാൻ തുടങ്ങി; അവന്റെ ബലം അവനെ വിട്ടുപോയി. ²⁰അവൾ, “ശിംശോനേ, ഫെലിസ്ത്യർ ഇതാ നിന്റെമേൽ!” എന്നു പറഞ്ഞു. അവൻ ഉറക്കമുണർന്ന്, “മുമ്പത്തെപ്പോലെ ഞാൻ പുറത്തുചെന്ന് കുടഞ്ഞൊഴിയും” എന്നു വിചാരിച്ചു. എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് തന്നെ വിട്ടുപോയിരുന്നുവെന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞില്ല.

²¹ഫെലിസ്ത്യർ അവനെ പിടിച്ച് അവന്റെ കണ്ണുകൾ കുത്തിപ്പൊട്ടിച്ച് ഗസ്സയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു. അവർ അവനെ ഓട്ടുചങ്ങലകൊണ്ടു ബന്ധിച്ചു; അവൻ കാരാഗൃഹത്തിൽ ധാന്യം പൊടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ²²എന്നാൽ ക്ഷൗരം ചെയ്തശേഷം അവന്റെ തലമുടി വീണ്ടും വളരാൻ തുടങ്ങി.

പിതാവ് ശിംശോനെ ഒരിക്കൽക്കൂടി ബലപ്പെടുത്തുന്നു

²³ഫെലിസ്ത്യപ്രഭുക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ ദേവനായ ദാഗോന് ഒരു മഹായാഗം അർപ്പിക്കാനും ആഘോഷിക്കാനും ഒന്നിച്ചുകൂടി, “നമ്മുടെ ശത്രുവായ ശിംശോനെ നമ്മുടെ ദേവൻ നമ്മുടെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. ²⁴ജനം അവനെ കണ്ടപ്പോൾ തങ്ങളുടെ ദേവനെ സ്തുതിച്ച്, “നമ്മുടെ ദേശം നശിപ്പിക്കുകയും നമ്മുടെ ഹതന്മാരെ പെരുക്കുകയും ചെയ്ത നമ്മുടെ ശത്രുവിനെ നമ്മുടെ ദേവൻ നമ്മുടെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

²⁵അവരുടെ ഹൃദയം ആനന്ദത്തിലായപ്പോൾ, “നമ്മെ രസിപ്പിക്കാൻ ശിംശോനെ വിളിക്കുവിൻ” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവർ ശിംശോനെ കാരാഗൃഹത്തിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്നു; അവൻ അവരെ രസിപ്പിച്ചു. അവർ അവനെ തൂണുകളുടെ ഇടയിൽ നിർത്തി. ²⁶ശിംശോൻ തന്റെ കൈ പിടിച്ചിരുന്ന ബാലനോട്, “ഈ ആലയം നിലകൊള്ളുന്ന തൂണുകൾ ഞാൻ തപ്പിനോക്കട്ടെ; എന്നാൽ അവയിൽ ചാരിനില്ക്കാമല്ലോ” എന്നു പറഞ്ഞു. ²⁷ആ ആലയം പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയുംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്നു; ഫെലിസ്ത്യപ്രഭുക്കന്മാരെല്ലാവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ശിംശോൻ രസിപ്പിക്കുന്നതു മേല്പുരയിൽനിന്ന് ഏകദേശം മൂവായിരം പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ²⁸അപ്പോൾ ശിംശോൻ നമ്മുടെ പിതാവിനോടു വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചു: “പരമാധിപനായ പിതാവേ, ദയവായി എന്നെ ഓർക്കേണമേ. എന്റെ രണ്ടു കണ്ണുകൾക്കുവേണ്ടി ഒരൊറ്റ പ്രഹരംകൊണ്ട് ഫെലിസ്ത്യരോടു ഞാൻ നീതി നടത്തേണ്ടതിന് ഈ ഒരിക്കൽമാത്രം എന്നെ ബലപ്പെടുത്തേണമേ.” ²⁹ശിംശോൻ ആ ആലയത്തെ താങ്ങിനിർത്തിയിരുന്ന രണ്ടു മധ്യത്തൂണുകൾ പിടിച്ച്, ഒന്നിൽ തന്റെ വലങ്കൈയും മറ്റേതിൽ ഇടങ്കൈയുംവെച്ച് അവയിൽ ഊന്നിനിന്നു. ³⁰“ഫെലിസ്ത്യരോടുകൂടെ ഞാൻ മരിക്കട്ടെ” എന്നു ശിംശോൻ പറഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ സർവശക്തിയുംകൊണ്ട് ഊക്കോടെ തള്ളി; ആ ആലയം പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും അതിലുണ്ടായിരുന്ന സകലജനത്തിന്റെയുംമേൽ വീണു. അങ്ങനെ അവൻ തന്റെ ജീവിതകാലത്തു കൊന്നതിലധികം മരണസമയത്തു കൊന്നു.

³¹അവന്റെ സഹോദരന്മാരും അവന്റെ പിതൃഭവനമൊക്കെയും ഇറങ്ങിവന്ന് അവനെ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി, സോരായ്ക്കും എസ്തായോലിനും ഇടയിൽ അവന്റെ പിതാവായ മാനോഹയുടെ കല്ലറയിൽ അടക്കം ചെയ്തു. അവൻ ഇരുപതു വർഷം ഇസ്രായേലിന് ന്യായാധിപനായിരുന്നു.