قاضيانو 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹سامسون غزه ته لاړو او هلته يې يوه کسبى وليدله او د هغې سره ملاؤ شو. ²کله چې د غزه خلقو واورېدل چې، ”سامسون دلته راغلے دے،“ نو هغوئ هغه ځائ راګېر کړو او د ښار په دروازه کښې يې ټوله شپه د هغۀ انتظار وکړو. هغوئ ټوله شپه چوپ پاتې شول او وئيل يې چې، ”په سحر کښې به يې قتل کړو.“ ³سامسون تر نيمې شپې هلته پروت وو. د نيمې شپې په وخت کښې هغه راپاڅېدو، د ښار د دروازې غاړې او دواړه ستنې يې ونيولې، د کړکۍ سره يې راوايستلې، په خپلو اوږو يې کښېښوولې او د هغۀ غونډۍ سر ته يې يووړلې چې د حبرون مخامخ وه.

⁴د دې نه پس هغۀ د سورک په وادۍ کښې يوې ښځې سره مينه وکړله چې نوم يې دليله وو. ⁵د فلستيانو مشران هغې ته راغلل او ورته يې ووئيل چې، ”هغه په دوکه راوله او معلومه کړه چې د هغۀ لوئ طاقت په څۀ شى کښې دے او مونږ هغه څنګه زورولے او تړلے شو چې هغه مات کړو. مونږ به هر يو تا ته يوولس سوه د سپينو زرو ټوټې درکوو.“

⁶دليلې سامسون ته ووئيل چې، ”ما ته ووايه چې ستا لوئ طاقت په څۀ شى کښې دے او تۀ څنګه تړلے او مات کېدلے شې.“

⁷سامسون هغې ته ووئيل چې، ”کۀ هغوئ ما د اوو تازه تارونو سره وتړى چې لا نۀ وى وچ شوى، نو زۀ به کمزورے شم او د هر بل سړى په شان به شم.“

⁸نو د فلستيانو مشرانو هغې ته اوۀ تازه تارونه راوړل چې لا نۀ وُو وچ شوى، او هغې هغه په دغو وتړلو. ⁹اوس هغې په دنننۍ کوټه کښې سړى د ګذار دپاره پټ کړى وُو. هغې هغۀ ته ووئيل چې، ”اے سامسونه، فلستيان درباندې راغلل!“ خو هغۀ تارونه داسې مات کړل لکه د کتان تار چې د اور سره په لګېدو مات شى. نو د هغۀ د طاقت راز معلوم نۀ شو.

¹⁰دليلې سامسون ته ووئيل چې، ”تا زۀ ټوقه کړم او درواغ دې راته ووئيل. اوس ما ته ووايه چې تۀ څنګه تړلے کېدلے شې.“

¹¹هغۀ ورته ووئيل چې، ”کۀ هغوئ ما د نوو رسيو سره کلک وتړى چې کله هم نۀ وى استعمال شوى، نو زۀ به کمزورے شم، د هر سړى په شان.“

¹²دليلې نوې رسۍ راواخستلې، هغه يې په دغو وتړلو او ووئيل يې چې، ”اے سامسونه، فلستيان درباندې راغلل!“ سړى په دنننۍ کوټه کښې پټ وُو. خو هغۀ رسۍ د خپلو بازوګانو نه داسې وشلولې لکه ګنډوڼ.

¹³دليلې سامسون ته ووئيل چې، ”تا دا ټول وخت زۀ ټوقه کړم او درواغ دې راته ووئيل. ما ته ووايه چې تۀ څنګه تړلے کېدلے شې.“ هغۀ ورته ووئيل چې، ”زما د سر اوۀ وېښتۀ د کوڼدې په کپړه کښې ووينه او کلک يې ميخ کړه، نو زۀ به د هر سړى په شان کمزورے شم.“

¹⁴هغې هغه د ميخ سره کلک کړ او ورته يې ووئيل چې، ”اے سامسونه، فلستيان درباندې راغلل!“ خو هغه د خپلې خوبه راويښ شو او ميخ، کوڼده او کپړه يې راوايستل.

¹⁵هغې ووئيل چې، ”تۀ څنګه وئيلے شې چې ’زۀ د تا سره مينه کوم‘ کله چې ستا زړۀ زما سره نۀ وى؟ درې ځله تا زۀ ټوقه کړم او ما ته دې ونۀ وئيل چې ستا لوئ طاقت په څۀ شى کښې دے.“

¹⁶کله چې هغې ورځ په ورځ هغه په خپلو خبرو سخت تنګ کړو او بيا بيا يې ورته زورول، نو هغه د دې نه دومره ستومانه شو چې د مرګ خواهش يې وکړو. ¹⁷نو هغۀ خپل ټول زړۀ ورته وکړو چې، ”زما سر ته هيڅ خرىلۍ نۀ ده لګېدلې، ځکه چې زۀ د خپلې مور د رحم نه د زمونږ پلار نذيرى يم. کۀ زۀ وخرئيلے شم، نو زما طاقت به ما پرېږدى او زۀ به کمزورے شم، د هر بل سړى په شان.“

¹⁸کله چې دليلې وليدل چې هغۀ خپل ټول زړۀ ورته کړے دے، نو هغې د فلستيانو مشرانو له خبر ولېږلو چې، ”يو ځل بيا راشئ، ځکه چې هغۀ خپل ټول زړۀ ما ته کړے دے.“ نو هغوئ د سپينو زرو سره په خپلو لاسونو هغې ته راغلل. ¹⁹هغې هغه په خپلو زنګنو باندې په خوب ويدۀ کړو، يو سړے يې راوغوښتو او د هغۀ د سر اوۀ وېښتۀ يې وخرئيل. هغه يې مات کول شروع کړل او د هغۀ طاقت هغه پرېښودو. ²⁰هغې ووئيل چې، ”اے سامسونه، فلستيان درباندې راغلل!“ هغه د خپلې خوبه راويښ شو او خيال يې وکړو چې، ”زۀ به د مخکښې په شان ووزم او ځان به خلاص کړم.“ خو هغۀ ته پته نۀ وه چې زمونږ پلار هغه پرېښے دے.

²¹فلستيانو هغه ونيولو، سترګې يې ترې راووېستلې او غزه ته يې راوستو. هغوئ هغه د زامبو د ژنجيرونو سره وتړلو او هغۀ په قيدخانه کښې غله اوبدل. ²²خو د هغۀ د سر وېښتۀ د خرئيلو نه پس بيا راشنۀ کېدل شروع شول.

پلار سامسون بيا يو ځل طاقتور کوى

²³د فلستيانو مشران راغونډ شول چې خپل خُدائ داجون ته يوه لويه قربانى ورکړى او خوشحالى وکړى، او وئيل يې چې، ”زمونږ خُدائ زمونږ دښمن سامسون زمونږ لاس ته راکړو.“ ²⁴کله چې خلقو هغه وليدو، نو هغوئ د خپل خُدائ ثناء وکړله او وئيل يې چې، ”زمونږ خُدائ زمونږ هغه دښمن زمونږ لاس ته راکړو چې زمونږ مُلک يې تباه کړو او زمونږ ډېر خلق يې ووژل.“

²⁵کله چې د هغوئ زړونه خوشحاله شول، نو هغوئ ووئيل چې، ”سامسون راوغواړئ چې مونږ ته تماشه وکړى.“ نو هغوئ سامسون د قيدخانې نه راوستو او هغۀ هغوئ ته تماشه وکړله. هغوئ هغه د ستنو ترمنځ ودروو. ²⁶سامسون هغه هلک ته ووئيل چې د هغۀ لاس يې نيولے وو، ”ما پرېږده چې هغه ستنې ولمس کړم چې کور پرې ولاړ دے، چې زۀ پرې تکيه وکړم.“ ²⁷کور د نرانو او ښځو نه ډک وو، د فلستيانو ټول مشران هلته وُو، او په بام باندې نږدې درې زره نران او ښځې وُو چې د سامسون تماشه يې ليدله. ²⁸بيا سامسون زمونږ پلار ته آواز وکړو چې، ”اے اختياروَرَه پلاره، ما يادوه، مهربانى وکړه. صرف دا يو ځل ما طاقتور کړه چې زۀ په يوه ګذار د خپلو دواړو سترګو بدله د فلستيانو نه واخلم.“ ²⁹سامسون هغه دوه منځنۍ ستنې ونيولې چې کور يې ساتلے وو، او پرې يې زور ورکړو، خپل ښى لاس يې په يوه او ګس لاس يې په بله کښېښوولو. ³⁰سامسون ووئيل چې، ”ما پرېږده چې د فلستيانو سره مړ شم.“ هغۀ په خپل ټول طاقت زور ورکړو او کور د مشرانو او د ټولو هغو خلقو باندې راپرېوتو چې په هغۀ کښې وُو. نو هغۀ په خپل مرګ کښې د خپل ژوند نه زيات خلق ووژل.

³¹د هغۀ وروڼه او د هغۀ د پلار ټوله کورنۍ راکوز شول، هغه يې راواخستو، راوستو يې او د زورعه او اشتاول ترمنځ يې د خپل پلار منوح په قبر کښې ښخ کړو. هغۀ شل کاله د اِسرائيل عدالت کړے وو.