நியாயாதிபதிகள் 16

16 ¹சிம்சோன் காசாவுக்குப் போனான்; அங்கே ஒரு வேசியைக் கண்டு, அவளோடே சேர்ந்தான். ²“சிம்சோன் இங்கே வந்திருக்கிறான்” என்று காசா ஊர் மக்கள் கேள்விப்பட்டபோது, அவர்கள் அந்த இடத்தைச் சூழ்ந்துகொண்டு, இராமுழுவதும் நகர வாசலில் அவனுக்காகக் காத்திருந்தார்கள். “விடியற்காலத்தில் அவனைக் கொன்றுபோடுவோம்” என்று சொல்லி, இராமுழுவதும் அமைதியாய் இருந்தார்கள். ³சிம்சோன் நடுஇரவுவரை படுத்திருந்தான். நடுஇரவில் அவன் எழுந்து, நகர வாசலின் கதவுகளையும் அதின் இரண்டு நிலைகளையும் பிடித்து, தாழ்ப்பாளோடேகூடப் பெயர்த்தெடுத்து, தன் தோள்களின்மேல் வைத்து, எப்ரோனுக்கு எதிரே இருக்கிற மலையின் உச்சிக்குச் சுமந்துகொண்டு போனான்.

⁴இதற்குப்பின்பு, அவன் சோரேக் பள்ளத்தாக்கிலிருந்த தெலீலாள் என்னும் பேருள்ள ஒரு பெண்ணை நேசித்தான். ⁵பெலிஸ்தரின் அதிபதிகள் அவளிடத்தில் வந்து: “அவனை நயம்பேசி, அவனுடைய மிகுந்த பலம் எதில் இருக்கிறதென்றும், அவனை மேற்கொண்டு கட்டி அடக்குவது எப்படியென்றும் அறிந்துகொள்; நாங்கள் ஒவ்வொருவரும் உனக்கு ஆயிரத்து நூறு வெள்ளிக்காசு கொடுப்போம்” என்றார்கள்.

⁶அப்பொழுது தெலீலாள் சிம்சோனை நோக்கி: “உன்னுடைய மிகுந்த பலம் எதில் இருக்கிறது, உன்னை எதினால் கட்டி அடக்கலாம் என்று எனக்குச் சொல்” என்றாள்.

⁷அதற்குச் சிம்சோன்: “இன்னும் உலராத ஏழு பச்சை நாண்களால் என்னைக் கட்டினால், நான் பலவீனப்பட்டு மற்ற மனிதரைப் போலாவேன்” என்றான்.

⁸அப்பொழுது பெலிஸ்தரின் அதிபதிகள் இன்னும் உலராத ஏழு பச்சை நாண்களை அவளிடத்தில் கொண்டுவந்தார்கள்; அவைகளால் அவள் அவனைக் கட்டினாள். ⁹உள் அறையிலே அவளுக்குப் பதிவிருந்து காத்திருந்த மனிதர் இருந்தார்கள். அவள் அவனை நோக்கி: “சிம்சோனே, பெலிஸ்தர் உன்மேல் வந்துவிட்டார்கள்” என்றாள். ஆனால் சணல் நூல் நெருப்பைப் பட்டவுடன் அறுந்துபோகிறதுபோல, அவன் அந்த நாண்களை அறுத்துப்போட்டான். அப்படியே அவனுடைய பலத்தின் இரகசியம் வெளிப்படவில்லை.

¹⁰பின்பு தெலீலாள் சிம்சோனை நோக்கி: “நீ என்னைப் பரியாசம்பண்ணி, என்னிடத்தில் பொய் சொன்னாய்; இப்பொழுது உன்னை எதினால் கட்டலாம் என்று எனக்குச் சொல்” என்றாள்.

¹¹அதற்கு அவன்: “இதுவரைக்கும் உபயோகிக்கப்படாத புதிய கயிறுகளால் என்னை இறுக்கமாய்க் கட்டினால், நான் பலவீனப்பட்டு மற்ற மனிதரைப் போலாவேன்” என்றான்.

¹²அப்பொழுது தெலீலாள் புதிய கயிறுகளை எடுத்து அவைகளால் அவனைக் கட்டி: “சிம்சோனே, பெலிஸ்தர் உன்மேல் வந்துவிட்டார்கள்” என்றாள். உள் அறையிலே மனிதர் பதிவிருந்தார்கள். ஆனால் அவன் தன் புயங்களில் இருந்த கயிறுகளை நூலைப்போல அறுத்துப்போட்டான்.

¹³பின்பு தெலீலாள் சிம்சோனை நோக்கி: “இதுவரைக்கும் நீ என்னைப் பரியாசம்பண்ணி, என்னிடத்தில் பொய் சொன்னாய்; உன்னை எதினால் கட்டலாம் என்று எனக்குச் சொல்” என்றாள். அதற்கு அவன்: “என் தலையின் ஏழு ஜடைகளை நெசவுத் தறியின் பாவோடே பின்னி, அதை ஆணியால் இறுக்கினால், நான் மற்ற மனிதரைப்போல் பலவீனப்படுவேன்” என்றான்.

¹⁴அவள் அதை ஆணியால் இறுக்கிவைத்து: “சிம்சோனே, பெலிஸ்தர் உன்மேல் வந்துவிட்டார்கள்” என்றாள். ஆனால் அவன் நித்திரையிலிருந்து விழித்தெழுந்து, ஆணியையும், தறியையும், பாவையும் பெயர்த்துப்போட்டான்.

¹⁵அப்பொழுது அவள்: “உன் இருதயம் என்னோடே இராதிருக்க, ‘உன்னை நேசிக்கிறேன்’ என்று நீ எப்படிச் சொல்லலாம்? இந்த மூன்றுதரமும் நீ என்னைப் பரியாசம்பண்ணி, உன்னுடைய மிகுந்த பலம் எதில் இருக்கிறது என்று எனக்குச் சொல்லாமற்போனாயே” என்றாள்.

¹⁶இப்படி அவள் நாள்தோறும் தன் வார்த்தைகளால் அவனை நெருக்கி, அவனைத் தொந்தரவுசெய்துகொண்டே இருந்ததால், அவனுடைய ஆத்துமா சாவுக்கேதுவாய் வருந்தினது. ¹⁷ஆகையால் அவன் தன் இருதயத்தை முழுவதும் அவளுக்கு வெளிப்படுத்தி: “என் தலையின்மேல் சவரகன் கத்தி படவில்லை; ஏனெனில் நான் என் தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்தே எங்கள் பிதாவின் நசரேயனாய் இருக்கிறேன்; நான் சவரம்பண்ணப்பட்டால், என் பலம் என்னைவிட்டு நீங்கிப்போகும்; நான் பலவீனப்பட்டு மற்ற மனிதரைப் போலாவேன்” என்றான்.

¹⁸அவன் தன் இருதயத்தை முழுவதும் தனக்கு வெளிப்படுத்தினான் என்று தெலீலாள் கண்டபோது, அவள் பெலிஸ்தரின் அதிபதிகளுக்கு ஆள் அனுப்பி: “இந்த ஒருதரம் வாருங்கள்; அவன் தன் இருதயத்தை முழுவதும் எனக்கு வெளிப்படுத்தினான்” என்று சொல்லச்சொன்னாள். அப்படியே பெலிஸ்தரின் அதிபதிகள் வெள்ளியைத் தங்கள் கைகளில் எடுத்துக்கொண்டு அவளிடத்தில் வந்தார்கள். ¹⁹அவள் அவனைத் தன் மடியிலே தூங்கவைத்து, ஒரு மனிதனை அழைத்து, அவன் தலையின் ஏழு ஜடைகளையும் சவரம்பண்ணுவித்தாள். அவள் அவனை அடக்கத்தொடங்கினாள்; அவனுடைய பலம் அவனைவிட்டு நீங்கிப்போயிற்று. ²⁰அப்பொழுது அவள்: “சிம்சோனே, பெலிஸ்தர் உன்மேல் வந்துவிட்டார்கள்” என்றாள். அவன் நித்திரையிலிருந்து விழித்தெழுந்து: “முன்போலப் போய், உதறிக்கொண்டு விடுதலையாவேன்” என்று நினைத்தான். ஆனால் எங்கள் பிதா தன்னைவிட்டு விலகியிருக்கிறார் என்று அவன் அறியாதிருந்தான்.

²¹பெலிஸ்தர் அவனைப் பிடித்து, அவன் கண்களைப் பிடுங்கி, அவனைக் காசாவுக்குக் கொண்டுபோய், வெண்கல விலங்குகளால் அவனைக் கட்டினார்கள்; அவன் சிறைச்சாலையிலே தானியம் அரைத்துக்கொண்டிருந்தான். ²²ஆனால் அவன் தலைமயிர் சவரம்பண்ணப்பட்டபின்பு மறுபடியும் வளரத்தொடங்கிற்று.

எங்கள் பிதா சிம்சோனை மறுபடியும் பலப்படுத்துகிறார்

²³பெலிஸ்தரின் அதிபதிகள் தங்கள் தேவனாகிய தாகோனுக்குப் பெரிய பலி செலுத்தவும் களிகூரவும் கூடிவந்து: “நம்முடைய பகைஞனாகிய சிம்சோனை நம்முடைய தேவன் நம் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார்” என்றார்கள். ²⁴மக்கள் அவனைக் கண்டபோது, தங்கள் தேவனைத் துதித்து: “நம்முடைய தேசத்தைப் பாழாக்கி, நம்மில் அநேகரைக் கொன்றுபோட்ட நம்முடைய பகைஞனை நம்முடைய தேவன் நம் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார்” என்றார்கள்.

²⁵அவர்கள் இருதயம் மகிழ்ச்சியாய் இருந்தபோது: “நமக்கு விளையாட்டுக் காட்டச் சிம்சோனை அழைத்துவாருங்கள்” என்றார்கள். அப்படியே சிம்சோனைச் சிறைச்சாலையிலிருந்து அழைத்துவந்தார்கள்; அவன் அவர்களுக்கு முன்பாக விளையாட்டுக் காட்டினான். அவர்கள் அவனைத் தூண்களின் நடுவே நிறுத்தினார்கள். ²⁶அப்பொழுது சிம்சோன் தன் கையைப் பிடித்திருந்த சிறுவனை நோக்கி: “இந்த வீட்டைத் தாங்கிநிற்கும் தூண்களை நான் தடவிப்பார்க்கும்படி விடு; அவைகளின்மேல் நான் சாய்ந்துகொள்வேன்” என்றான். ²⁷அந்த வீடு ஆண்களாலும் பெண்களாலும் நிறைந்திருந்தது; பெலிஸ்தரின் அதிபதிகள் எல்லாரும் அங்கே இருந்தார்கள்; சிம்சோன் விளையாட்டுக் காட்டுகிறதை மேல்மாடியிலிருந்து ஏறக்குறைய மூவாயிரம் ஆண்களும் பெண்களும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ²⁸அப்பொழுது சிம்சோன் எங்கள் பிதாவை நோக்கிக் கூப்பிட்டு: “ஆண்டவராகிய பிதாவே, தயவுசெய்து என்னை நினைத்தருளும்; பரமபிதாவே, என் இரண்டு கண்களுக்காகவும் பெலிஸ்தரிடத்தில் ஒரே அடியாய் நான் நீதி சரிக்கட்டும்படி, இந்த ஒருதரம்மாத்திரம் என்னைப் பலப்படுத்தும்” என்றான். ²⁹பின்பு சிம்சோன் அந்த வீட்டைத் தாங்கிநின்ற நடுத்தூண்கள் இரண்டையும் பிடித்து, தன் வலதுகையை ஒன்றின்மேலும், தன் இடதுகையை மற்றொன்றின்மேலும் ஊன்றி, அவைகளின்மேல் சாய்ந்துகொண்டான். ³⁰“பெலிஸ்தரோடுகூட நான் சாகக்கடவேன்” என்று சிம்சோன் சொல்லி, தன் பலம் முழுவதும் கொண்டு தள்ளினான்; அப்பொழுது அந்த வீடு அதின் அதிபதிகளின்மேலும், அதிலிருந்த எல்லா மக்கள்மேலும் விழுந்தது. இப்படி அவன் தன் ஜீவகாலத்திலே கொன்றவர்களைப்பார்க்கிலும் தன் மரணத்திலே அதிகம்பேரைக் கொன்றான்.

³¹அப்பொழுது அவன் சகோதரரும், அவன் தகப்பன் வீட்டார் அனைவரும் இறங்கிவந்து, அவனை எடுத்து, கொண்டுபோய், சோரயேக்கும் எஸ்தாவோலுக்கும் நடுவே அவன் தகப்பனாகிய மனோவாவின் கல்லறையிலே அடக்கம்பண்ணினார்கள். அவன் இஸ்ரவேலை இருபது வருஷம் நியாயம் விசாரித்தான்.