ન્યાયાધીશો 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹સામસૂન ગાઝા ગયો, અને ત્યાં તેણે એક વેશ્યાને જોઈ, અને તે તેની પાસે ગયો. ²જ્યારે ગાઝાના લોકોએ સાંભળ્યું કે, “સામસૂન અહીં આવ્યો છે,” ત્યારે તેઓએ તે જગ્યાને ઘેરી લીધી અને આખી રાત શહેરના દરવાજા પાસે તેની રાહ જોઈ. તેઓ આખી રાત શાંત રહ્યા, અને કહ્યું, “પરોઢિયે આપણે તેને મારી નાખીશું.” ³સામસૂન મધરાત સુધી ત્યાં સૂઈ રહ્યો. મધરાતે તે ઊઠ્યો, અને શહેરના દરવાજાનાં બારણાં તથા બે બારસાખ પકડીને, આગળિયા સહિત તેમને ઉખાડીને, પોતાના ખભા પર મૂકીને, હેબ્રોનની સામેના ડુંગરના શિખર પર લઈ ગયો.

⁴એ પછી તેણે સોરેકની ખીણમાંની એક સ્ત્રી પર પ્રેમ કર્યો, જેનું નામ દલીલાહ હતું. ⁵પલિસ્તી સરદારો તેની પાસે આવ્યા અને કહ્યું, “તું તેને ફોસલાવ અને જાણી લે કે તેનું મહાન બળ ક્યાં રહેલું છે, અને અમે તેને કેવી રીતે હરાવીને બાંધી શકીએ કે જેથી તેને વશ કરી શકાય. અમે દરેક તને ચાંદીના ૧,૧૦૦ સિક્કા આપીશું.”

⁶દલીલાહે સામસૂનને કહ્યું, “મને કહે કે તારું મહાન બળ ક્યાં રહેલું છે, અને તને કેવી રીતે બાંધીને વશ કરી શકાય.”

⁷સામસૂને તેને કહ્યું, “જો તેઓ મને સૂકવ્યા વગરની સાત લીલી પણછથી બાંધે, તો હું નબળો થઈ જઈશ અને બીજા કોઈ પણ માણસ જેવો થઈ જઈશ.”

⁸ત્યારે પલિસ્તી સરદારો તેની પાસે સાત લીલી પણછ લાવ્યા જે હજી સુકાઈ ન હતી, અને તેણે તેમનાથી તેને બાંધ્યો. ⁹હવે તેણે અંદરના ઓરડામાં માણસોને સંતાડી રાખ્યા હતા. તેણે તેને કહ્યું, “સામસૂન, પલિસ્તીઓ તારા પર આવી પડ્યા છે!” પણ જેમ શણનો દોરો અગ્નિને અડતાં તૂટી જાય તેમ તેણે પણછ તોડી નાખી. આમ તેના બળનું રહસ્ય જણાયું નહિ.

¹⁰દલીલાહે સામસૂનને કહ્યું, “તેં મારી મશ્કરી કરી છે અને મને જૂઠું કહ્યું છે. હવે મને કહે કે તને કેવી રીતે બાંધી શકાય.”

¹¹તેણે તેને કહ્યું, “જો તેઓ કદી વાપર્યાં ન હોય એવાં નવાં દોરડાંથી મને કસકસાવીને બાંધે, તો હું નબળો થઈ જઈશ, બીજા કોઈ પણ માણસ જેવો.”

¹²દલીલાહે નવાં દોરડાં લઈને તેને તેમનાથી બાંધ્યો, અને કહ્યું, “સામસૂન, પલિસ્તીઓ તારા પર આવી પડ્યા છે!” અંદરના ઓરડામાં માણસો સંતાઈ રહ્યા હતા. પણ તેણે પોતાના હાથ પરથી દોરડાંને દોરાની જેમ તોડી નાખ્યાં.

¹³દલીલાહે સામસૂનને કહ્યું, “આટલો વખત તેં મારી મશ્કરી કરી છે અને મને જૂઠું કહ્યું છે. મને કહે કે તને કેવી રીતે બાંધી શકાય.” તેણે તેને કહ્યું, “મારા માથાની સાત લટોને સાળના વણાટમાં વણી લે અને ખીલીથી કસકસાવી દે, તો હું બીજા કોઈ પણ માણસ જેવો નબળો થઈ જઈશ.”

¹⁴તેણે ખીલીથી તે કસી દીધું અને તેને કહ્યું, “સામસૂન, પલિસ્તીઓ તારા પર આવી પડ્યા છે!” પણ તે પોતાની ઊંઘમાંથી જાગ્યો અને ખીલી, સાળ તથા વણાટ ખેંચી કાઢ્યાં.

¹⁵તેણે કહ્યું, “જ્યારે તારું હૃદય મારી સાથે નથી, ત્યારે તું ‘હું તને પ્રેમ કરું છું’ એમ કેવી રીતે કહી શકે? ત્રણ વાર તેં મારી મશ્કરી કરી છે અને મને કહ્યું નથી કે તારું મહાન બળ ક્યાં રહેલું છે.”

¹⁶જ્યારે તે દિવસે દિવસે પોતાના શબ્દોથી તેના પર દબાણ કરતી રહી અને તેને આગ્રહ કરતી રહી, ત્યારે તે એટલો કંટાળી ગયો કે તેણે મરવાની ઇચ્છા કરી. ¹⁷તેથી તેણે તેને પોતાનું આખું હૃદય કહી દીધું: “મારા માથા પર કદી અસ્ત્રો ફર્યો નથી, કારણ કે હું મારી માતાના ગર્ભથી જ આપણા પિતાનો નાઝીરી છું. જો મારું માથું મૂંડવામાં આવે, તો મારું બળ મારાથી જતું રહે અને હું બીજા કોઈ પણ માણસ જેવો નબળો થઈ જાઉં.”

¹⁸જ્યારે દલીલાહે જોયું કે તેણે તેને પોતાનું આખું હૃદય કહી દીધું છે, ત્યારે તેણે પલિસ્તી સરદારોને બોલાવ્યા: “ફરી એક વાર આવો, કારણ કે તેણે મને પોતાનું આખું હૃદય કહી દીધું છે.” તેથી તેઓ ચાંદી પોતાના હાથમાં લઈને તેની પાસે આવ્યા. ¹⁹તેણે તેને પોતાના ઘૂંટણ પર સુવાડીને ઊંઘાડી દીધો, એક માણસને બોલાવ્યો, અને તેની પાસે તેના માથાની સાત લટો મૂંડાવી. તેણે તેને વશ કરવા માંડ્યો, અને તેનું બળ તેનાથી જતું રહ્યું. ²⁰તેણે કહ્યું, “સામસૂન, પલિસ્તીઓ તારા પર આવી પડ્યા છે!” તે પોતાની ઊંઘમાંથી જાગ્યો અને વિચાર્યું, “હું પહેલાંની જેમ બહાર જઈશ અને પોતાને છોડાવી લઈશ.” પણ તે જાણતો ન હતો કે આપણા પિતા તેને છોડીને જતા રહ્યા હતા.

²¹પલિસ્તીઓએ તેને પકડ્યો, તેની આંખો ફોડી નાખી, અને તેને ગાઝા લઈ ગયા. તેઓએ તેને પિત્તળની સાંકળોથી બાંધ્યો, અને તે કેદખાનામાં દળણું દળતો રહ્યો. ²²પણ મૂંડાયા પછી તેના માથાના વાળ ફરી ઊગવા લાગ્યા.

પિતા સામસૂનને ફરી એક વાર બળ આપે છે

²³પલિસ્તી સરદારો પોતાના દેવ દાગોનને મોટું બલિદાન ચઢાવવા તથા ઉજવણી કરવા એકઠા થયા, અને કહ્યું, “આપણા દેવે આપણા શત્રુ સામસૂનને આપણા હાથમાં સોંપી દીધો છે.” ²⁴જ્યારે લોકોએ તેને જોયો, ત્યારે તેઓએ પોતાના દેવની સ્તુતિ કરી, અને કહ્યું, “આપણા દેવે આપણા શત્રુને આપણા હાથમાં સોંપી દીધો છે, જેણે આપણા દેશને ઉજ્જડ કર્યો અને આપણા ઘણાને મારી નાખ્યા.”

²⁵જ્યારે તેઓનાં હૃદય આનંદમાં હતાં, ત્યારે તેઓએ કહ્યું, “સામસૂનને બોલાવો કે તે આપણને મનોરંજન કરાવે.” તેથી તેઓ સામસૂનને કેદખાનામાંથી લાવ્યા, અને તેણે તેઓનું મનોરંજન કર્યું. તેઓએ તેને સ્તંભોની વચ્ચે ઊભો રાખ્યો. ²⁶સામસૂને પોતાનો હાથ પકડનાર છોકરાને કહ્યું, “જે સ્તંભો પર આ ઘર ટકી રહ્યું છે તેમને મને સ્પર્શવા દે, કે જેથી હું તેમના પર ટેકો લઈ શકું.” ²⁷ઘર પુરુષો તથા સ્ત્રીઓથી ભરેલું હતું; ત્યાં પલિસ્તીઓના બધા સરદારો હતા, અને છાપરા પર આશરે ૩,૦૦૦ પુરુષો તથા સ્ત્રીઓ સામસૂનને મનોરંજન કરતો જોઈ રહ્યાં હતાં. ²⁸ત્યારે સામસૂને આપણા પિતાને પોકાર્યા: “હે સાર્વભૌમ પિતા, કૃપા કરીને મને યાદ કરો. ફક્ત આ એક વાર મને બળ આપો, કે જેથી મારી બે આંખોને માટે હું એક જ પ્રહારથી પલિસ્તીઓ પર ન્યાય લાવી શકું.” ²⁹સામસૂને ઘરને ટેકવી રાખનાર બે વચલા સ્તંભોને પકડ્યા અને તેમના પર જોર દઈને ઊભો રહ્યો, પોતાનો જમણો હાથ એક પર અને ડાબો હાથ બીજા પર. ³⁰સામસૂને કહ્યું, “પલિસ્તીઓની સાથે મને મરવા દે.” તેણે પોતાના પૂરા બળથી ધક્કો માર્યો, અને ઘર સરદારો તથા તેમાંના બધા લોકો પર પડ્યું. આમ તેણે પોતાના મરણ વખતે જીવન કરતાં વધારે લોકોને માર્યા.

³¹તેના ભાઈઓ તથા તેના પિતાનું આખું ઘર નીચે આવ્યા, તેને ઉઠાવ્યો, ઉપર લઈ આવ્યા, અને સોરાહ તથા એશ્તાઓલની વચ્ચે તેના પિતા માનોઆહની કબરમાં તેને દાટ્યો. તેણે વીસ વર્ષ ઇઝરાયલનો ન્યાય કર્યો હતો.