Simson dra die poorte van Gasa weg
Simson dra die poorte van Gasa weg en raak dan verlief op Delila, wat betaal word om sy geheim uit te vind. Ná drie leuens vertel hy haar sy hele hart, word geskeer wakker, en weet nie dat ons Vader hom verlaat het nie. Verblind by die meul groei sy hare terug, en hy vra weer om krag.
16 1Simson het na Gasa toe gegaan, en daar het hy ’n prostituut gesien, en hy was intiem met haar. 2Toe die mense van Gasa hoor: “Simson het hierheen gekom,” het hulle die plek omsingel en die hele nag by die stadspoort vir hom gewag. Hulle het die hele nag stilgebly en gesê: “By dagbreek sal ons hom doodmaak.” 3Simson het daar gelê tot middernag. Met middernag het hy opgestaan, die deure van die stadspoort en die twee poste gegryp, hulle saam met die grendel uitgeruk, op sy skouers gesit en hulle na die top van die heuwel teenoor Hebron toe gedra.
4Hierna het hy ’n vrou in die Soreklaagte liefgehad, wie se naam Delila was. 5Die Filistynse heersers het na haar toe gekom en gesê: “Lok hom en kom agter waar sy groot krag lê, en hoe ons hom kan oorweldig en bind om hom te onderwerp. Elkeen van ons sal vir jou 1 100 stukke silwer gee.”
6Delila het vir Simson gesê: “Vertel my waar jou groot krag lê, en hoe jy vasgebind en onderwerp kan word.”
7Simson het vir haar gesê: “As hulle my met sewe vars boogsnare vasbind wat nog nie gedroog is nie, sal ek swak word en soos enige ander mens wees.”
8Toe het die Filistynse heersers vir haar sewe vars boogsnare gebring wat nog nie gedroog is nie, en sy het hom daarmee vasgebind. 9Sy het manne in die binnekamer gehad wat gelê en wag het. Sy het vir hom gesê: “Die Filistyne is op jou, Simson!” Maar hy het die boogsnare afgeruk soos ’n draad vlas breek wanneer dit aan die vuur raak. So is die geheim van sy krag nie ontdek nie.
10Delila het vir Simson gesê: “Jy het my bespot en vir my leuens vertel. Vertel my nou hoe jy vasgebind kan word.”
11Hy het vir haar gesê: “As hulle my styf vasbind met nuwe toue wat nog nooit gebruik is nie, sal ek swak word, soos enige mens.”
12Delila het nuwe toue gevat en hom daarmee vasgebind, en sy het gesê: “Simson, die Filistyne is op jou!” Manne het in die binnekamer gelê en wag. Maar hy het die toue soos garing van sy arms afgeskeur.
13Delila het vir Simson gesê: “Jy het my al hierdie tyd bespot en vir my gelieg. Vertel my hoe jy vasgebind kan word.” Hy het vir haar gesê: “Weef die sewe vlegsels van my kop in die stof van die weefstoel in en maak dit met die pen styf vas, dan sal ek so swak soos enige mens wees.”
14Sy het dit met die pen vasgemaak en vir hom gesê: “Simson, die Filistyne is op jou!” Maar hy het uit sy slaap wakker geword en die pen, die weefstoel en die stof uitgetrek.
15Sy het gesê: “Hoe kan jy sê ‘Ek het jou lief’ terwyl jou hart nie by my is nie? Drie keer het jy my bespot en nie vir my vertel waar jou groot krag lê nie.”
16Toe sy hom dag na dag met haar woorde hard bly druk en by hom bly aandring het, het hy so moeg daarvoor geword dat hy gewens het hy was dood. 17Toe het hy haar sy hele hart vertel: “Geen skeermes het al my kop aangeraak nie, want ek is ’n nasireër van ons Vader van my moeder se skoot af. As ek geskeer word, verlaat my krag my, en ek word swak, soos enige ander mens.”
18Toe Delila sien dat hy haar sy hele hart vertel het, het sy die Filistynse heersers laat haal: “Kom nog een keer op, want hy het my sy hele hart vertel.” Toe het hulle met die silwer in hulle hande na haar toe opgekom. 19Sy het hom op haar skoot aan die slaap gesus, ’n man geroep en hom die sewe vlegsels van sy kop laat afskeer. Sy het begin om hom te onderwerp, en sy krag het hom verlaat. 20Sy het gesê: “Die Filistyne is op jou, Simson!” Hy het uit sy slaap wakker geword en gedink: “Ek sal uitgaan soos tevore en my losskud.” Maar hy het nie geweet ons Vader het hom verlaat nie.
21Die Filistyne het hom gegryp, sy oë uitgesteek en hom na Gasa toe gebring. Hulle het hom met bronsboeie vasgebind, en hy het graan in die tronk gemaal. 22Maar die hare van sy kop het weer begin groei nadat dit afgeskeer is.
Ons Vader versterk Simson nog een keer
23Die Filistynse heersers het bymekaargekom om ’n groot offer aan Dagon hulle god te bring en fees te vier, en hulle het gesê: “Ons god het Simson, ons vyand, aan ons oorgegee.” 24Toe die mense hom sien, het hulle hulle god geprys en gesê: “Ons god het ons vyand oorgegee, wat ons land verwoes en ons gesneuweldes vermenigvuldig het.”
25Toe hulle harte vrolik was, het hulle gesê: “Roep Simson om ons te vermaak.” Toe het hulle Simson uit die tronk gebring, en hy het hulle vermaak. Hulle het hom tussen die pilare laat staan. 26Simson het vir die seun wat sy hand vasgehou het, gesê: “Laat my die pilare voel waarop die huis rus, sodat ek teen hulle kan leun.” 27Die huis was vol mans en vroue; al die Filistynse heersers was daar, en op die dak het ongeveer 3 000 mans en vroue na Simson se vertoning gekyk. 28Toe het Simson na ons Vader geroep: “O Soewereine Vader, onthou my, asseblief. Versterk my net hierdie een keer, dat ek met een slag geregtigheid oor die Filistyne mag bring vir my twee oë.” 29Simson het die twee middelste pilare wat die huis gedra het, vasgegryp en hom teen hulle gestut, sy regterhand op die een, sy linkerhand op die ander. 30Simson het gesê: “Laat my saam met die Filistyne sterf.” Hy het met al sy krag gestoot, en die huis het op die heersers en al die mense daarin geval. So het hy by sy dood meer doodgemaak as in sy lewe.
31Sy broers en sy vader se hele huisgesin het afgekom, hom gevat, hom opgebring en hom tussen Sora en Estaol in die graf van sy vader Manoag begrawe. Hy het Israel twintig jaar lank gerig.