Rigters 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹’n Tyd later, tydens die koringoes, het Simson sy vrou gaan besoek met ’n jong bokkie, en gesê: “Laat my na my vrou toe gaan, in haar kamer in.” Maar haar pa wou hom nie toelaat nie.

²Haar pa het gesê: “Ek het gedink jy haat haar werklik, daarom het ek haar aan jou metgesel gegee. Is haar jonger suster nie mooier nie? Vat haar eerder.”

³Simson het vir hulle gesê: “Hierdie keer is ek onskuldig teenoor die Filistyne wanneer ek hulle skade aandoen.” ⁴Simson het gegaan en 300 jakkalse gevang, fakkels gevat, stert aan stert gedraai, en een fakkel tussen elke paar sterte vasgemaak. ⁵Hy het die fakkels aangesteek en die jakkalse in die Filistyne se staande graan losgelaat, en so die gestapelde graan, die staande graan, en die wingerde en olyfboorde verbrand.

⁶Die Filistyne het gevra: “Wie het dit gedoen?” “Simson, die skoonseun van die Timniet,” het hulle gesê, “want die Timniet het Simson se vrou gevat en haar aan sy vriend gegee.” Toe het hulle opgegaan en haar en haar pa met vuur verbrand.

⁷Simson het vir hulle gesê: “Omdat julle so optree, sal ek nie ophou voordat ek my op julle gewreek het nie.” ⁸Hy het hulle neergeslaan, heup en dy, ’n groot slagting, en toe afgegaan om in die skeur van die rots van Etam te bly. ⁹Die Filistyne het opgegaan en in Juda kamp opgeslaan, en tot by Legi strooptogte gehou.

¹⁰Die manne van Juda het gevra: “Waarom val julle ons aan?” Hulle het gesê: “Om Simson te bind, om met hom te doen soos hy met ons gedoen het.”

¹¹3 000 manne van Juda het afgegaan na die skeur in Etam se rots en vir Simson gevra: “Weet jy nie dat die Filistyne oor ons heers nie? Wat het jy ons aangedoen?” Hy het geantwoord: “Ek het net met hulle gedoen wat hulle met my gedoen het.”

¹²Hulle het gesê: “Ons het gekom om jou te bind en jou aan die Filistyne te gee.” Simson het gesê: “Sweer dat julle my nie self sal doodmaak nie.”

¹³“Goed,” het hulle gesê. “Ons sal jou net bind en oorgee—jou nie doodmaak nie.” Toe het hulle hom met twee nuwe toue gebind en hom van die rots af opgebring.

¹⁴By Legi het die Filistyne hom skreeuend tegemoetgekom. Die Gees van ons Vader het kragtig oor hom gekom; die toue om sy arms het geword soos vlas wat deur vuur verbrand is, en sy boeie het van sy hande af weggesmelt. ¹⁵Hy het ’n vars eselskakebeen gekry, sy hand uitgesteek, dit gegryp, en 1 000 man daarmee doodgeslaan. ¹⁶Simson het gesê: “Met die kakebeen van ’n esel, hoop op hoop; met die kakebeen van ’n esel het ek 1 000 man doodgeslaan.” ^a a v16 Die Hebreeus hier is ’n woordspeling: die woord vir “esel” en die woord vir “hoop” klink dieselfde, sodat Simson se grootpratery klink soos “met ’n esel se kakebeen het ek esel-hope van hulle gemaak.” ¹⁷Toe hy klaar gepraat het, het hy die kakebeen uit sy hand gegooi; en daardie plek is Ramat-Legi genoem. ^b b v17 Ramat-Legi beteken “die hoogte van die kakebeen” — die plek is vernoem na die wapen wat Simson daar opsy gegooi het.

¹⁸Baie dors, het hy tot ons Vader geroep: “U het hierdie groot oorwinning deur u dienaar gegee. Moet ek nou van dors sterf en in die hande van die onbesnedenes val?”

¹⁹Toe het ons Vader die holte by Legi oopgekloof; water het uitgevloei. Toe Simson drink, het sy gees teruggekom en het hy herleef. Daarom is die fontein En-Hakkore genoem, wat vandag nog by Legi is. ^c c v19 En-Hakkore beteken “die fontein van hom wat geroep het” — vernoem na Simson se roep tot sy Vader, wat die Vader met water beantwoord het. ²⁰Simson het Israel twintig jaar lank gerig in die dae van die Filistyne.