ပုံနှိပ်စာအုပ်

သူကြီး 15 FHB Father's Heart Bible™

ခမည်းတော်ယေရှုဝိညာဉ်တော်
ပထမဆုံး မှာယူမှုတွင် ၁၅% လျှော့ →
ကျမ်း

ခမည်းတော်သည် ရှံဆုန်အားဖြင့် ကယ်တင်တော်မူခြင်း

မယားကို မရသဖြင့် ရှံဆုန်သည် မြေခွေးသုံးရာဖြင့် ဖိလိတ္တိတို့၏ ရိတ်သိမ်းချိန်သီးနှံကို မီးရှို့၍ သူတို့က ထိုအမျိုးသမီးနှင့် သူမ၏ဖခင်ကို အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့သတ်ကြ၏။ ယုဒသည် သူ့ကို ချည်နှောင်၍ အပ်နှံသော်လည်း ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့အပေါ်သို့ တဟုန်ထိုးသက်ရောက်တော်မူ၍ မေးရိုးတစ်ချောင်းဖြင့် လူတစ်ထောင် သေကျေ၏။ ထို့နောက် ရေငတ်၍ သေလုနီးဖြစ်သောအခါ သူ ဟစ်အော်၏။

အခန်း 15။

ကာလအနည်းငယ်ကြာသောအခါ၊ ဂျုံစပါးရိတ်သိမ်းချိန်၌ ရှံဆုန်သည် ဆိတ်ငယ်တစ်ကောင်ကိုယူ၍ မိမိ၏ဇနီးထံသို့သွားရောက်ကာ ရှံဆုန်က “ငါ၏ဇနီးထံ သူမ၏အခန်းထဲသို့ ဝင်ပါရစေ” ဟုဆို၏။ သို့ရာတွင် ဇနီး၏ဖခင်သည် သူ့ကိုဝင်ခွင့်မပြုချေ။

ဇနီး၏ဖခင်က “သင်သည် သူမကို အကယ်ပင်မုန်းသည်ဟု ငါထင်မှတ်သဖြင့် သူမကို သင်၏အပေါင်းအဖော်အား ငါပေးစားလိုက်ပြီ။ သူမ၏ညီမသည် ပို၍လှသည်မဟုတ်လော။ ထိုညီမကို အစားယူလော့” ဟုဆို၏။

ရှံဆုန်က “ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖိလိတ္တိလူတို့ကို ငါဘေးဥပဒ်ပြုသော်လည်း သူတို့အပေါ်၌ ငါ၌အပြစ်မရှိ” ဟုသူတို့အားဆို၏။ ရှံဆုန်သည် သွား၍ မြေခွေးသုံးရာကိုဖမ်းပြီးလျှင် မီးရှူးတိုင်များကိုယူကာ မြေခွေးတို့၏အမြီးချင်းဆက်စပ်၍ အမြီးနှစ်ချောင်းစီအကြား၌ မီးရှူးတိုင်တစ်တိုင်စီ ချည်နှောင်လေ၏။ ထို့နောက် မီးရှူးတိုင်များကို မီးညှိ၍ ဖိလိတ္တိလူတို့၏စပါးခင်းများထဲသို့ မြေခွေးတို့ကိုလွှတ်လိုက်ရာ စုပုံထားသောကောက်လှိုင်းများ၊ မရိတ်ရသေးသောစပါးများနှင့် စပျစ်ဥယျာဉ်၊ သံလွင်ဥယျာဉ်တို့ကို မီးလောင်ကျွမ်းစေ၏။

ဖိလိတ္တိလူတို့က “ဤအမှုကို မည်သူပြုသနည်း” ဟုမေးကြ၏။ လူတို့က “တိမနတ်မြို့သား၏သမက် ရှံဆုန်ပြုသည်။ အကြောင်းမူကား တိမနတ်မြို့သားသည် ရှံဆုန်၏ဇနီးကိုယူ၍ သူ၏မိတ်ဆွေအား ပေးစားလိုက်သောကြောင့်တည်း” ဟုဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည်တက်လာ၍ ထိုမိန်းမနှင့်သူမ၏ဖခင်ကို မီးရှို့ကြ၏။

ရှံဆုန်က “သင်တို့သည် ဤသို့ပြုသောကြောင့် သင်တို့ကို ငါလက်စားမချေရမချင်း ငါမရပ်မနား” ဟုသူတို့အားဆို၏။ ထို့နောက် သူတို့ကို တင်ပါးဆုံမှ ပေါင်တိုင်အောင် ကြီးစွာသောလုပ်ကြံခြင်းဖြင့် ရှံဆုန်သည်သတ်ဖြတ်ပြီးလျှင် ဧတံကျောက်၏ကျောက်ကြားသို့ ဆင်း၍နေလေ၏။ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် တက်လာ၍ ယုဒပြည်၌တပ်ချကာ လေဟိအရပ်တိုင်အောင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြ၏။

ယုဒလူတို့က “အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ကြသနည်း” ဟုမေးကြ၏။ ဖိလိတ္တိလူတို့က “ရှံဆုန်ကို ချည်နှောင်ရန်နှင့် သူသည် ငါတို့အားပြုသကဲ့သို့ သူ့ကို ငါတို့ပြုရန်ဖြစ်သည်” ဟုဆိုကြ၏။

ယုဒလူသုံးထောင်တို့သည် ဧတံကျောက်၏ကျောက်ကြားသို့ဆင်း၍ ရှံဆုန်အား “ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ငါတို့ကို အုပ်စိုးကြသည်ကို သင်မသိသလော။ သင်သည် ငါတို့ကို အဘယ်သို့ပြုဘိသနည်း” ဟုမေးကြ၏။ ရှံဆုန်က “သူတို့သည် ငါ့ကိုပြုသကဲ့သို့ ငါသည်လည်း သူတို့ကိုပြုသည်” ဟုဖြေ၏။

သူတို့က “သင့်ကိုချည်နှောင်၍ ဖိလိတ္တိလူတို့လက်သို့ အပ်ရန် ငါတို့လာကြသည်” ဟုဆိုကြ၏။ ရှံဆုန်က “သင်တို့ကိုယ်တိုင် ငါ့ကို မသတ်ပါဟု ကျိန်ဆိုကြလော့” ဟုဆို၏။

သူတို့က “သဘောတူပြီ။ သင့်ကို ချည်နှောင်၍သာ အပ်မည်၊ သတ်မည်မဟုတ်” ဟုဆိုကြ၏။ ထို့နောက် ကြိုးသစ်နှစ်ချောင်းဖြင့် သူ့ကိုချည်နှောင်၍ ကျောက်ပေါ်မှ ဆောင်ယူခဲ့ကြ၏။

လေဟိအရပ်သို့ရောက်သောအခါ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ကြွေးကြော်လျက် သူ့ကိုဆီးကြို၏။ ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့အပေါ်သို့ တဟုန်ထိုးသက်ရောက်တော်မူသဖြင့် သူ၏လက်များ၌ချည်ထားသောကြိုးတို့သည် မီးလောင်သောပိုက်ဆံချည်ကဲ့သို့ဖြစ်၍ သူ၏လက်မှ အနှောင်အဖွဲ့တို့သည် ကျွတ်ကျသွားလေ၏။ ထိုအခါ မြည်းမေးရိုးစိမ်းတစ်ချောင်းကို တွေ့၍ လက်ဆန့်ကာ ကောက်ယူပြီးလျှင် ယင်းဖြင့် လူတစ်ထောင်ကို သတ်လေ၏။ ရှံဆုန်က “မြည်းမေးရိုးဖြင့် အပုံပုံ၊ မြည်းမေးရိုးဖြင့် လူတစ်ထောင်ကို ငါသတ်ခဲ့ပြီ” ဟုဆို၏။ a a v16 ဤနေရာတွင် ဟေဗြဲစကားသည် စကားလုံးကစားခြင်းဖြစ်၏။ “မြည်း” ဟူသောစကားလုံးနှင့် “အပုံ” ဟူသောစကားလုံးသည် အသံတူသောကြောင့် ရှံဆုန်၏ဝါကြွားချက်သည် “မြည်းမေးရိုးဖြင့် သူတို့ကို မြည်းပုံများသဖွယ် ငါပုံစေခဲ့သည်” ဟူ၍ အသံပေါ်လေသည်။ ထိုသို့ပြောဆိုပြီးသောအခါ မေးရိုးကို မိမိလက်မှ ပစ်ချလိုက်၏။ ထိုအရပ်ကို ရာမတ်လေဟိဟု မှည့်ခေါ်ကြ၏။ b b v17 ရာမတ်လေဟိ၏အနက်မှာ “မေးရိုးကုန်း” ဟုဆိုလို၏။ ရှံဆုန်သည် ထိုအရပ်၌ စွန့်ပစ်ခဲ့သော လက်နက်ကိုအစွဲပြု၍ ထိုအရပ်ကို မှည့်ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ရှံဆုန်သည် အလွန်ရေငတ်သဖြင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ဟစ်ကြွေးလျက် “ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန်အားဖြင့် ဤကြီးမြတ်သောအောင်ပွဲကို ပေးသနားတော်မူပါပြီ။ ယခုမှာ အကျွန်ုပ်သည် ရေငတ်၍သေကာ အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာမခံသောသူတို့၏လက်သို့ ကျရောက်ရပါမည်လော” ဟုလျှောက်၏။

ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် လေဟိအရပ်၌ရှိသော ချိုင့်ဝှမ်းကို ခွဲဖွင့်တော်မူသဖြင့် ရေထွက်လာ၏။ ရှံဆုန်သည် သောက်သောအခါ သူ၏ဝိညာဉ်ပြန်လည်၍ အားပြည့်လာ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုစမ်းရေတွင်းကို အင်ဟက္ကောရဟု မှည့်ခေါ်၍ ယနေ့တိုင်အောင် လေဟိအရပ်၌ တည်ရှိသေး၏။ c c v19 အင်ဟက္ကောရ၏အနက်မှာ “ဟစ်ကြွေးသောသူ၏စမ်းရေတွင်း” ဟုဆိုလို၏။ ရှံဆုန်သည် မိမိ၏ခမည်းတော်ထံ ဟစ်ကြွေးခြင်းကို အစွဲပြု၍ မှည့်ခေါ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ခမည်းတော်သည် ထိုဟစ်ကြွေးသံကို ရေဖြင့် ဖြေကြားတော်မူ၏။ ဖိလိတ္တိလူတို့၏လက်ထက်ကာလ၌ ရှံဆုန်သည် ဣသရေလအမျိုးကို အနှစ်နှစ်ဆယ် အုပ်ချုပ်စီရင်လေ၏။