Hakim-Hakim 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹Teu lila ti harita, dina usum panen gandum, Simson nganjang ka pamajikanana bari mawa anak embe, pokna, “Kuring rek asup ka pamajikan, ka kamarna.” Tapi ku mertuana teu diidinan asup.

²Ceuk mertuana, “Ceuk pangrasa bapa, maneh teh geus bener-bener ijid ka manehna, nya ku bapa geus dibikeunkeun ka babaturan maneh. Lain adina leuwih geulis? Candak bae eta gantina.”

³Ceuk Simson ka maranehna, “Ayeuna mah kuring teu salah ka urang Pelisti najan nyilakakeun maranehna.” ⁴Tuluy Simson indit nangkep rubah tilu ratus, nyandak obor, buntut-buntutna dipatepungkeun paduduaan, tuluy unggal dua buntut ditalian ku hiji obor. ⁵Obor-oborna diseungeut, rubah-rubahna diingkeun ka pepelakan gandum urang Pelisti, nepi ka hurung gandum anu geus ditumpuk, gandum anu masih keneh di tegal, kitu deui kebon anggur jeung kebon jaitun.

⁶Urang Pelisti naranya, “Saha anu migawe ieu?” Tembalna, “Simson, minantu urang Timna, sabab pamajikan Simson dicokot ku urang Timna, tuluy dibikeun ka babaturanana.” Nya maranehna arindit tuluy ngaduruk eta awewe jeung bapana ku seuneu.

⁷Ceuk Simson ka maranehna, “Ku sabab maraneh milampah kitu, kuring moal eureun samemeh bisa males pati ka maraneh.” ⁸Tuluy maranehna ditarajang, dibabuk nepi ka raremuk, loba pisan nu paeh, geus kitu Simson turun tuluy cicing di rengat batu karang Etam. ⁹Urang Pelisti arunggah tuluy masanggrahan di tanah Yuda, ngagarogol nepi ka Lehi.

¹⁰Urang Yuda naranya, “Naha bet nyerang ka kami?” Tembalna, “Rek nalian Simson, sina narima kawas anu geus dilampahkeun ku manehna ka kami.”

¹¹Urang Yuda tilu rebu urang turun ka rengat batu karang Etam, tuluy naranya ka Simson, “Na maneh teu nyaho yen urang Pelisti anu ngawasa ka urang? Naon pangna maneh milampah kitu ka urang?” Walonna, “Kuring ngan males bae naon anu geus dilampahkeun maranehna ka kuring.”

¹²Ceuk maranehna, “Kami datang rek nalian maneh, rek diserenkeun ka urang Pelisti.” Ceuk Simson, “Sumpah heula yen maraneh moal maehan kuring.”

¹³Tembalna, “Heug. Kami ngan rek nalian jeung nyerenkeun maneh bae—moal maehan.” Tuluy Simson ditalian ku tali anyar dua, terus dibawa unggah ti batu karang tea.

¹⁴Sanggeus nepi ka Lehi, urang Pelisti ngabageakeun Simson bari surak-surak. Dumadakan Roh Rama urang lungsur ka anjeunna; tali anu ngabarogod leungeunna robah jadi kawas rami anu kaduruk ku seuneu, barogodna leeh tina leungeunna. ¹⁵Anjeunna manggih tulang rahang kalde anu masih anyar, tuluy ditoel dicokot, terus dipake maehan sarebu urang. ¹⁶Ceuk Simson, “Ku tulang rahang kalde, tumpuk-tumpukan; ku tulang rahang kalde kuring geus maehan sarebu urang.” ^a a v16 Dina basa Ibrani di dieu aya kaulinan kecap: kecap pikeun “kalde” jeung kecap pikeun “tumpukan” sorana sarua, nepi ka gumbira Simson teh kadenge kawas “ku rahang kalde kuring nyieun maranehna numpuk-numpuk kawas kalde”. ¹⁷Sanggeus anggeus nyarita, tulang rahang teh dialungkeun tina leungeunna; ari eta tempat dingaranan Ramat-lehi. ^b b v17 Ramat-lehi hartina “luhurna tulang rahang” — eta tempat dingaranan nurutkeun pakarang anu dialungkeun ku Simson di dinya.

¹⁸Bari halabhab kacida, anjeunna sasambat ka Rama urang, “Nun Ama parantos maparin kaunggulan anu sakitu agungna ku panangan abdi, abdi-Na Ama. Naha ayeuna abdi kedah paeh ku halabhab, tuluy tigebrus kana leungeun jalma-jalma anu teu disunat?”

¹⁹Tuluy Rama urang mukakeun hiji cekungan di Lehi, nepi ka caina ngaburial kaluar. Sanggeus Simson nginum, mulih deui sumangetna sarta anjeunna cageur deui tanagana. Ku sabab eta cinyusu teh dingaranan En-hakore, nepi ka kiwari aya keneh di Lehi. ^c c v19 En-hakore hartina “cinyusu jalma anu sasambat” — dingaranan nurutkeun panyambat Simson ka Rama-Na, anu ku Rama diwaler ku cai. ²⁰Simson jadi hakim di Israil salila dua puluh taun dina jaman urang Pelisti.