Panangan Rama dina Perkawinan Simson
Simson keukeuh hayang boga pamajikan urang Pelisti sanajan dicaram ku kolotna, teu nyaho yen Rama urang keur nyiapkeun jalan pikeun ngalawan para pangawasa Israil. Anjeunna maehan singa ku leungeun kosong, ngadahar madu tina bangkena, sarta nyieun tatarucingan tina eta. Cimata pamajikanana ngorek jawabanana, sarta tilu puluh jalma maot ku sabab eta.
14 1Simson turun ka Timna, tuluy nempo hiji mojang di dinya, nya eta salah sahiji anak awewe urang Pelisti. 2Tuluy manehna unggah, bebeja ka bapa jeung indungna, “Kuring nempo hiji awewe urang Pelisti di Timna; ayeuna pangnyokotkeun pikeun jadi pamajikan kuring.”
3Ceuk bapa jeung indungna, “Na teu aya awewe di antara dulur-dulur maneh atawa di sakumna bangsa urang, nepi ka maneh kudu nyokot pamajikan ti urang Pelisti anu teu disunat?” Tapi ceuk Simson ka bapana, “Pangnyokotkeun bae pikeun kuring; manehna teh cocog pikeun kuring.”
4Bapa jeung indungna henteu nyarahoeun yen ieu teh asalna ti Rama urang, anu milari jalan pikeun ngalawan urang Pelisti, sabab harita urang Pelisti keur ngawasaan Israil.
5Simson turun ka Timna jeung bapa sarta indungna. Di kebon anggur Timna, aya singa ngora datang bari ngagaur ka manehna. 6Tuluy Roh Rama urang lungsur ka manehna kalawan kakuatan, nepi ka manehna bisa nyoeh singa teh ku leungeun kosong lir nyoeh anak embe, tapi anu dipigawena teu dicaritakeun, boh ka bapana boh ka indungna. 7Tuluy manehna turun, nyarita jeung awewe tadi, sarta awewe teh cocog pikeun Simson.
8Sanggeus sawatara waktu, waktu rek mulang pikeun ngawin awewe teh, Simson nyimpang pikeun nenjo bugang singa tadi. Breh di jerona aya saroang nyiruan jeung madu. 9Madu teh dikeruk ku leungeunna, didahar bari leumpang. Sanggeus tepi ka bapa jeung indungna, manehna mere saeutik ka maranehna, tuluy didahar. Tapi manehna teu bebeja yen madu teh dikerukna tina bugang singa. 10Bapana turun ka tempat awewe tadi, tuluy Simson nyieun pesta di dinya, sakumaha kabiasaan para nonoman. 11Waktu jelema-jelema nenjo manehna, maranehna mawa tilu puluh urang batur pikeun nyarengan manehna.
12Ceuk Simson ka maranehna, “Kuring rek mere hiji tatarucingan ka maraneh. Lamun maraneh bisa ngajawab dina jero tujuh poe pesta, kuring rek mere tilu puluh lambar lawon lenen jeung tilu puluh sinarangan pakean. 13Tapi lamun maraneh teu bisa ngajawab, maraneh kudu mere kuring tilu puluh lambar lawon lenen jeung tilu puluh sinarangan pakean.” Tembal maranehna, “Pok geura caritakeun tatarucingan maneh teh, supaya kadenge ku kami.”
14Pok manehna ngomong, “Tina nu ngahakan kaluar kadaharan; tina nu kuat kaluar nu amis.” Nepi ka tilu poe maranehna teu bisa ngajawab eta tatarucingan.
15Dina poe kaopat maranehna ngomong ka pamajikan Simson, “Bujuk salaki maneh sangkan ngajelaskeun tatarucingan teh ka kami, lamun henteu, maneh jeung sakulawarga bapa maneh rek diduruk nepi ka paeh. Naha maraneh ngondang kami ka dieu teh rek ngaranjah milik kami?”
16Pamajikan Simson ceurik ka manehna: “Anjeun teh ngan ukur ijid ka kuring; anjeun henteu nyaah ka kuring. Anjeun geus mere tatarucingan ka bangsa kuring, tapi can ngabejaan kuring jawabanana.” Tembal Simson, “Ka bapa jeung indung bae kuring can bebeja, naha bet kudu bebeja ka maneh?”
17Awewe teh ceurik ka manehna salila tujuh poe pestana, nepi ka dina poe katujuh Simson ngabejaan manehna, sabab didesek terus. Geus kitu, pamajikanana ngabejakeun tatarucingan teh ka bangsana. 18Dina poe katujuh, samemeh panonpoe surup, urang dinya ngomong ka manehna, “Naon nu leuwih amis ti batan madu? Naon nu leuwih kuat ti batan singa?” Tembal Simson, “Lamun maraneh henteu ngawuluku make sapi bikang kuring, moal bisa ngajawab tatarucingan kuring.”
19Tuluy Roh Rama urang lungsur ka manehna kalawan kakuatan. Manehna turun ka Askelon, maehan tilu puluh urang lalaki ti dinya, ngarampas barang-barangna, tuluy mere pakeanana ka nu bisa ngajawab tatarucingan. Bari ambek ngentab-ngentab, manehna unggah ka imah bapana. 20Ari pamajikan Simson, dibikeun ka batur Simson, nya eta jelema anu tadina jadi pangiring panganten Simson.