शास्ते 14

14 ¹ शमशोन तिम्ना येथे खाली गेला आणि तेथे त्याने एका स्त्रीला पाहिले, ती पलिष्ट्यांच्या स्त्रियांपैकी एक होती. ² तो परत वर गेला आणि आपल्या आईवडिलांना म्हणाला, “मी तिम्ना येथे एक पलिष्टी स्त्री पाहिली; आता तिला माझी पत्नी होण्यासाठी मला मिळवून द्या.”

³ त्याचे आईवडील त्याला म्हणाले, “तुझ्या नातलगांमध्ये किंवा माझ्या सर्व लोकांमध्ये काय कोणी स्त्री नाही, की तुला त्या बेसुंता पलिष्ट्यांमधून पत्नी घ्यावी लागते?” पण शमशोन आपल्या वडिलांना म्हणाला, “तिलाच मला मिळवून द्या; ती माझ्या दृष्टीने योग्य आहे.”

⁴ हे आमच्या पित्याकडून होते, हे त्याच्या आईवडिलांना ठाऊक नव्हते; कारण तो पलिष्ट्यांविरुद्ध निमित्त शोधत होता, जे त्या वेळी इस्राएलावर राज्य करत होते.

⁵ मग शमशोन आपल्या आईवडिलांबरोबर तिम्ना येथे खाली गेला. तिम्नाच्या द्राक्षमळ्यांजवळ एक तरुण सिंह गर्जना करत त्याच्यावर चालून आला. ⁶ आमच्या पित्याचा आत्मा त्याच्यावर जोराने आला, आणि त्याने कोकराप्रमाणे त्या सिंहाला उघड्या हातांनी फाडून टाकले; पण आपण काय केले हे त्याने आपल्या आईला किंवा वडिलांना सांगितले नाही. ⁷ मग तो खाली जाऊन त्या स्त्रीशी बोलला, आणि ती शमशोनच्या दृष्टीने योग्य वाटली.

⁸ काही दिवसांनी तिच्याशी विवाह करण्यासाठी परत येताना, तो त्या सिंहाच्या शवाकडे वाट वळून गेला — आत मधमाश्यांचा थवा व मध होता. ⁹ त्याने तो मध आपल्या हातांत काढून घेतला आणि चालता चालता खात राहिला. आपल्या आईवडिलांजवळ पोहोचल्यावर त्याने त्यांनाही थोडा दिला, आणि त्यांनी खाल्ला. पण तो मध त्याने सिंहाच्या शवातून काढला होता, हे त्याने त्यांना सांगितले नाही. ¹⁰ त्याचे वडील त्या स्त्रीकडे खाली गेले, आणि तेथे शमशोनाने मेजवानी दिली, कारण तरुण लोक असेच करत असत. ¹¹ लोकांनी त्याला पाहिले, तेव्हा त्यांनी त्याच्याबरोबर राहण्यासाठी तीस सोबती आणले.

¹² शमशोन त्यांना म्हणाला, “मी तुम्हांला एक कोडे घालतो. मेजवानीच्या सात दिवसांत तुम्ही ते सोडवून सांगितले, तर मी तुम्हांला तीस तागाची वस्त्रे व तीस जोड कपडे देईन. ¹³ पण जर तुम्हांला उत्तर देता आले नाही, तर तुम्ही मला तीस तागाची वस्त्रे व तीस जोड कपडे द्या.” ते म्हणाले, “तुझे कोडे सांग; आम्ही ते ऐकतो.”

¹⁴ तो म्हणाला, “खाणाऱ्यातून अन्न निघाले; बलवानातून गोडवा निघाला.” तीन दिवसांपर्यंत त्यांना ते कोडे सोडवता आले नाही.

¹⁵ चौथ्या दिवशी ते शमशोनच्या पत्नीला म्हणाले, “तू आपल्या पतीला भुलवून ते कोडे आम्हांला समजावून सांग, नाहीतर आम्ही तुला व तुझ्या वडिलांच्या घराला जाळून टाकू. काय तुम्ही आम्हांला लुबाडण्यासाठी इथे बोलावले आहे काय?”

¹⁶ शमशोनची पत्नी त्याच्यापुढे रडून म्हणाली, “तू माझा फक्त द्वेष करतोस; तू माझ्यावर प्रीती करत नाहीस. तू माझ्या लोकांना कोडे घातलेस, पण त्याचे उत्तर मला सांगितले नाहीस.” तो म्हणाला, “मी ते आपल्या आईवडिलांनाही सांगितले नाही, मग तुला कसे सांगू?”

¹⁷ त्यांच्या मेजवानीच्या सातही दिवस ती त्याच्यापुढे रडत राहिली, आणि सातव्या दिवशी तिने त्याला असे भरीस घातले की त्याने ते तिला सांगितले. मग तिने ते कोडे आपल्या लोकांना सांगितले. ¹⁸ सातव्या दिवशी, सूर्य मावळण्यापूर्वी, नगरातील लोक त्याला म्हणाले, “मधापेक्षा गोड काय? सिंहापेक्षा बलवान काय?” शमशोन त्यांना म्हणाला, “तुम्ही माझ्या कालवडीने नांगरले नसते, तर तुम्हांला माझे कोडे कधीच सोडवता आले नसते.”

¹⁹ मग आमच्या पित्याचा आत्मा त्याच्यावर जोराने आला. तो अष्कलोनास खाली गेला, तेथील तीस माणसे मारली, त्यांचे सामान घेतले, आणि कोडे सोडवणाऱ्यांना त्यांचे कपडे दिले. रागाने पेटून तो आपल्या वडिलांच्या घरी वर गेला. ²⁰ शमशोनची पत्नी त्याच्या सोबत्याला, म्हणजे त्याचा जो प्रमुख वऱ्हाडी होता त्याला, देऊन टाकण्यात आली.