Shamshoʻnning nikohida Otaning qoʻli

Ota-onasining eʼtiroziga qaramay, Shimshoʻn Filist xotin olishni talab qiladi — Otamiz Isroil hukmdorlariga qarshi bahona yaratayotganini bilmaydi. U sherni yalangʻoch qoʻllari bilan oʻldiradi, uning tanasidan asal yeydi va bundan topishmoq yasaydi. Xotinining koʻz yoshlari javobni sugʻurib oladi va buning uchun oʻttiz kishi oʻladi.

14-bob.

Shamshoʻn Timnaga tushib, u yerda filistlar qizlaridan bir yosh ayolni koʻrdi. U qaytib kelib, otasi va onasiga aytdi: “Men Timnada bir filist ayolini koʻrdim. Endi uni menga xotinlikka olib bering.”

Otasi va onasi unga: “Nahotki qarindoshlaring orasida yoki butun xalqim ichida birorta ayol boʻlmasa, sen sunnatsiz filistlardan xotin olmoqchi boʻlsang?” — deyishdi. Lekin Shamshoʻn otasiga: “Uni menga olib bering, u koʻzimga maʼqul boʻldi,” — dedi.

Otasi va onasi bu ish Otamizdan ekanini bilishmasdi. Otamiz filistlarga qarshi harakat qilish uchun bahona izlar edi, chunki oʻsha paytda filistlar Isroil ustidan hukmronlik qilardi.

Shamshoʻn otasi va onasi bilan Timnaga tushdi. Timnaning uzumzorlari yonida unga qarab bir yosh sher oʻkirib keldi. Otamizning Ruhi uning ustiga kuch bilan tushdi va u sherni xuddi uloqni yirtgandek yalangʻoch qoʻllari bilan yirtib tashladi. Lekin qilgan ishini na otasiga, na onasiga aytdi. Soʻng u tushib, haligi ayol bilan gaplashdi va ayol Shamshoʻnning koʻziga maʼqul boʻldi.

Keyinroq, unga uylanish uchun qaytib kelayotganda, sherning oʻligini koʻrish uchun yoʻldan burildi. Mana, uning ichida bir toʻp asalari va asal bor edi. U asaldan kafti bilan olib, yoʻl-yoʻlakay yeb ketdi. Otasi va onasining oldiga yetib kelib, ularga ham berdi, ular ham yedilar. Lekin asalni sherning oʻligidan olganini ularga aytmadi. Otasi haligi ayolning oldiga tushdi va Shamshoʻn, yigitlar odatiga koʻra, u yerda ziyofat berdi. Odamlar uni koʻrganlarida, unga hamroh boʻlish uchun oʻttizta yigitni olib kelishdi.

Shamshoʻn ularga dedi: “Sizlarga bir topishmoq aytay. Agar yetti kunlik ziyofat ichida uni topsangiz, men sizlarga oʻttizta zigʻir choyshab va oʻttiz sidra kiyim beraman. Lekin agar javob berolmasangiz, sizlar menga oʻttizta zigʻir kiyim va oʻttiz sidra kiyim beringlar.” Ular: “Topishmogʻingni ayt, eshitaylik,” — deyishdi.

U dedi: “Yeguvchidan yegulik chiqdi, kuchlidan shirinlik chiqdi.” Uch kun davomida ular topishmoqni topolmadilar.

Toʻrtinchi kuni ular Shamshoʻnning xotiniga: “Eringni koʻndirib, topishmoqni bizga tushuntirsin, boʻlmasa seni ham, otangning uyini ham yondirib yuboramiz. Bizni shu yerga talash uchun chaqirdingmi?” — deyishdi.

Shamshoʻnning xotini uning yoniga yigʻladi: “Sen meni faqat yomon koʻrasan, sevmaysan. Xalqimga topishmoq aytding-u, menga uning javobini aytmading.” U: “Men buni otam yoki onamga ham aytmaganman, senga qanday aytay?” — dedi.

Xotini ziyofatning yetti kuni davomida uning yoniga yigʻlayverdi. Yettinchi kuni esa, juda qistaganidan, u xotiniga aytib berdi. Xotini esa topishmoqni oʻz xalqiga aytdi. Yettinchi kuni, quyosh botishidan oldin, shaharliklar unga: “Asaldan shirinroq nima bor? Sherdan kuchliroq nima bor?” — deyishdi. Shamshoʻn javob berdi: “Agar mening gʻunajinim bilan yer haydamaganingizda, topishmogʻimni hech qachon topolmasdingiz.”

Shunda Otamizning Ruhi uning ustiga kuch bilan tushdi. U Ashkelonga tushib, ulardan oʻttiz kishini oʻldirdi, mol-mulkini oldi va kiyimlarini topishmoqni topganlarga berdi. Gʻazabdan yonib, otasining uyiga chiqib ketdi. Shamshoʻnning xotini esa unga kuyovjoʻra boʻlgan hamrohiga berib yuborildi.