Ota oʻgʻil berishni vaʼda qiladi
Isroil qirq yilga Filistlar qoʻliga topshiriladi. Otamizning farishtasi bepusht ayolga ona qornidanoq ajratilgan oʻgʻil vaʼda qiladi va Manoah soʻraganda yana keladi. Mehmonning ismi aql bovar qilmas; u qurbongoh alangasida koʻtariladi. Shimshoʻn tugʻiladi va baraka topadi.
13 1Isroil xalqi yana Otamizning nazarida yovuzlik qildi, shuning uchun U ularni qirq yil davomida filistlarning qoʻliga topshirdi.
2Dan urugʻidan boʻlgan, Zoʻra shahrilik Manoah ismli bir odam bor edi. Uning xotini bepusht boʻlib, farzand koʻrmasdi.
3Otamizning farishtasi ayolga zohir boʻlib, unga dedi: “Sen bepusht, farzandsizsan, biroq homilador boʻlib, bir oʻgʻil tugʻasan. 4Endi ehtiyot boʻl, sharob yoki kuchli ichimlik ichma, hech qanday harom narsa yema, 5chunki sen homilador boʻlib, bir oʻgʻil tugʻasan. Uning boshiga ustara tegmaydi, chunki bola ona qornidanoq Otamizning naziriysi boʻladi va Isroilni filistlarning qoʻlidan qutqara boshlaydi.”
6Ayol borib, eriga aytdi: “Oldimga Xudoning bir odami keldi. Uning qiyofasi Otamizning farishtasiga oʻxshab, nihoyatda heybatli edi. Men undan qayerdan ekanini soʻramadim, u ham menga oʻz ismini aytmadi.” 7“Ammo u menga dedi: «Sen homilador boʻlib, bir oʻgʻil tugʻasan. Endi sharob yoki kuchli ichimlik ichma, hech qanday harom narsa yema, chunki bola ona qornidan to oʻlgan kunigacha Otamizning naziriysi boʻladi».”
8Shunda Manoah Otamizga yolvordi: “Iltijo qilaman, ey Hukmron Otam, Oʻzing yuborgan Xudoning odami yana oldimizga kelib, tugʻiladigan bola uchun nima qilishimiz kerakligini bizga oʻrgatsin.”
9Otamiz Manoahning ovozini eshitdi. Dalada oʻtirgan ayolning oldiga Otamizning farishtasi yana keldi, lekin eri Manoah uning yonida yoʻq edi. 10Ayol tez yugurib borib, eriga aytdi: “Qara, oʻtgan kuni oldimga kelgan odam yana menga zohir boʻldi!”
11Manoah oʻrnidan turib, xotinining orqasidan ergashib, oʻsha odamning oldiga keldi. U: “Ayol bilan gaplashgan odam sizmisiz?” — deb soʻradi. “Men”, — dedi u.
12Manoah dedi: “Aytganlaringiz amalga oshganda, bolaning turmushi va ishi qanday boʻlishi kerak?”
13Otamizning farishtasi Manoahga dedi: “Xotining men unga aytgan hamma narsadan ehtiyot boʻlsin. 14U uzum tokidan chiqadigan hech narsani yemasin, sharob ham, kuchli ichimlik ham ichmasin, hech qanday harom narsa yemasin. Men unga buyurgan hamma narsaga amal qilsin.”
15Manoah Otamizning farishtasiga dedi: “Iltimos, sizni biroz ushlab qolaylik va siz uchun bir uloq tayyorlaymiz.”
16Otamizning farishtasi Manoahga dedi: “Meni ushlab qolsang ham, sening taomingdan yemayman. Lekin agar yondiriladigan qurbonlik tayyorlasang, uni Otamizga atagin.” (Manoah kelgan zotning Otamizning farishtasi ekanini bilmasdi.)
17Manoah Otamizning farishtasidan soʻradi: “Ismingiz nima? Aytganlaringiz amalga oshganda, sizni ulugʻlamoqchimiz.”
18Otamizning farishtasi unga dedi: “Nega ismimni soʻraysan? U aql yetmas darajada ajoyibdir.”
19Shunda Manoah uloq bilan don qurbonligini olib, moʻjizalar yaratuvchi Otamizga atab, ularni qoya ustida qurbonlik qildi. Manoah va xotini esa qarab turishardi. 20Qurbongoh alangasi osmon tomon koʻtarilayotganda, Otamizning farishtasi qurbongoh alangasi ichida yuqoriga koʻtarildi. Manoah va xotini buni koʻrib, yuztuban yerga yiqilishdi. 21Otamizning farishtasi Manoah bilan xotiniga boshqa koʻrinmadi. Shunda Manoah uning Otamizning farishtasi ekanini angladi. 22“Biz albatta oʻlamiz, — dedi Manoah xotiniga, — chunki biz Otamizni koʻrdik!”
23Xotini unga dedi: “Agar Otamiz bizni oʻldirmoqchi boʻlganida, qoʻlimizdan yondiriladigan qurbonlik bilan don qurbonligini qabul qilmagan, bularning hammasini bizga koʻrsatmagan va hozir bularni bizga eshittirmagan boʻlardi.” 24Ayol bir oʻgʻil tugʻib, uning ismini Shimshoʻn qoʻydi. Bola ulgʻaydi va Otamiz unga baraka berdi. 25Otamizning Ruhi Zoʻra bilan Eshtaol oʻrtasidagi Mahana-dan degan joyda uni qoʻzgʻata boshladi.