Çapkirî

Dadger 16 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Şamşon Deriyên Xezayê Hildike

Şamşon deriyên Xezayê hildigire, paşê ji Delîla hez dike, ya ku jê re pere tê dayîn da ku razê wî bibîne. Piştî sê derewan, ew tevahiya dilê xwe jê re dibêje, bi serê kurkirî hişyar dibe, û nizane ku Bavê me ew hiştiye. Li ber aş kor bûyî, porê wî dîsa şîn dibe, û ew dîsa hêz dixwaze.

Beş 16.

Şamşon çû Xezayê, û li wir wî qehpeyek dît, û bi wê re razan. Gava gelê Xezayê bihîst, “Şamşon hatiye vir,” wan ew der dorpêç kir, tevahiya şevê li ber deriyê bajêr li benda wî man. Tevahiya şevê bêdeng man û got: “Li ber sibehê emê wî bikujin.” Şamşon heta nîvê şevê li wir raza. Di nîvê şevê de rabû, deriyên deriyê bajêr û herdu stûn girtin, bi girêdana wan re rakir, danî ser milên xwe û birin serê girê ku beramberî Hebronê ye.

Piştî vê yekê wî ji jinikek li Geliyê Sorekê hez kir, ku navê wê Delîla bû. Serwerên Filîştiyan hatin ba wê û gotin: “Wî bixapîne û hîn bibe ka hêza wî ya mezin li ku ye, û em çawa dikarin bi ser wî de werin û wî girê bidin da ku wî bindest bikin. Her yek ji me wê hezar û sed parî zîv bidin te.”

Delîla ji Şamşon re got: “Ji min re bêje ka hêza te ya mezin li ku ye, û tu çawa dikarî bêyî girêdan û bindestkirin.”

Şamşon jê re got: “Heke ew min bi heft têlên kevanê yên nû, ku hê neziwayî ne, girê bidin, ezê lawaz bibim û ez ê mîna her mirovekî din bibim.”

Hingê serwerên Filîştiyan jê re heft têlên kevanê yên nû, ku hê neziwayî bûn, anîn, û wê ew bi wan girê da. Niha mêrên wê li odeya hundirîn di kemînê de bûn. Wê jê re got: “Filîştî bi ser te de hatin, Şamşon!” Lê wî têlên kevanê qetandin wekî ku têlek keten dema digihîje êgir diqete. Loma sira hêza wî nederket.

Delîla ji Şamşon re got: “Te ez tinaz kirim û derewan ji min re got. Niha ji min re bêje ka tu çawa dikarî bêyî girêdan.”

Wî jê re got: “Heke ew min bi werîsên nû yên ku qet nehatine bikaranîn hişk girê bidin, ezê lawaz bibim, mîna her mirovekî.”

Delîla werîsên nû girtin û ew bi wan girê da û got: “Şamşon, Filîştî bi ser te de ne!” Mêr li odeya hundirîn di kemînê de bûn. Lê wî werîs ji milên xwe qetandin mîna ta.

Delîla ji Şamşon re got: “Heta niha te ez tinaz kirim û derew ji min re gotin. Ji min re bêje ka tu çawa dikarî bêyî girêdan.” Wî jê re got: “Heft gulîyên serê min di tevna tezgehê de biçine û bi mîxekê hişk bike, ezê mîna her mirovekî lawaz bibim.”

Wê ew bi mîxê qayîm kir û jê re got: “Şamşon, Filîştî bi ser te de ne!” Lê ew ji xewa xwe hişyar bû û mîx, tezgeh û tevn kişand.

Wê got: “Tu çawa dikarî bibêjî ‘Ez ji te hez dikim’ dema dilê te bi min re nîne? Sê caran te ez tinaz kirim û ji min re negot ka hêza te ya mezin li ku ye.”

Gava ku wê rojbiroj bi gotinên xwe wî zordar kir û her li ser wî zor da, ew ewqas ji vê yekê bêzar bû ku xwest ew bimire. Loma wî tevahiya dilê xwe jê re got: “Qet gûzan li serê min neketiye, çimkî ez ji zikê diya xwe de Nazîrê Bavê me me. Heke ez bêm tiraşîn, hêza min ji min diçe, û ez lawaz dibim, mîna her mirovekî din.”

Gava Delîla dît ku wî tevahiya dilê xwe jê re gotiye, wê şand pey serwerên Filîştiyan: “Carek din werin, çimkî wî tevahiya dilê xwe ji min re gotiye.” Loma ew bi zîv di destên xwe de hatin ba wê. Wê ew li ser çokên xwe raza kir, mêrekî gazî kir û da ku ew heft gulîyên serê wî bitiraşe. Wê dest pê kir ku wî bindest bike, û hêza wî ji wî çû. Wê got: “Filîştî bi ser te de ne, Şamşon!” Ew ji xewa xwe hişyar bû û difikirî: “Ezê mîna berê derkevim derve û xwe xilas bikim.” Lê wî nizanibû ku Bavê me ew hiştiye.

Filîştiyan ew girt, çavên wî kortkirin û ew anîn Xezayê. Wan ew bi zincîrên tûncê girê dan, û wî li girtîgehê genim hêrand. Lê porê serê wî piştî ku hatibû tiraşîn ji nû ve dest bi mezinbûnê kir.

Bav Carek Din Şamşon Bihêz Dike

Serwerên Filîştiyan kom bûn da ku ji Dagonê xwedayê xwe re qurbanek mezin pêşkêş bikin û şahiyê bikin û gotin: “Xwedayê me Şamşonê dijminê me radestî me kir.” Gava gel ew dît, wan pesnê xwedayê xwe da û got: “Xwedayê me dijminê me, yê ku welatê me wêran kir û kuştiyên me zêde kir, radestî me kir.”

Gava dilên wan şad bûn, wan got: “Gazî Şamşon bikin da ku me kêfxweş bike.” Loma wan Şamşon ji girtîgehê anî, û wî ew kêfxweş kirin. Wan ew di navbera stûnan de rawestand. Şamşon ji lawikê ku destê wî girtibû re got: “Bihêle ez stûnên ku mal li ser wan radiweste hîs bikim, da ku ez xwe bi wan ragirim.” Mal tije mêr û jin bû; hemû serwerên Filîştiyan li wir bûn, û li ser banî nêzîkî sê hezar mêr û jin li Şamşon dinihêrîn ku çi dike. Hingê Şamşon gazî Bavê me kir: “Ya Bavê me yê Serwer, min bîne bîra xwe, ez ji te lava dikim. Tenê vê carê min bihêz bike, da ku ez bi lêxistineke feqê çavên xwe herdu ji Filîştiyan hilînim.” Şamşon herdu stûnên navîn ên ku mal li ser radiwesta girtin û xwe bi wan ragirt, destê wî yê rastê li ser yekê, yê çepê li ser ya din. Şamşon got: “Bila ez bi Filîştiyan re bimirim.” Wî bi tevahiya hêza xwe tehn da, û mal bi ser serweran û hemû gelê di hundir de bû. Loma di mirina xwe de wî ji jiyana xwe bêtir kuştin.

Birayên wî û hemû mala bavê wî daketin, ew hildan, anîn jor û ew di navbera Zorahê û Eştaolê de di gora Manoahê bavê wî de veşartin. Wî bîst salan hukim li Îsraêl kiribû.