Eksodus 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Toe sê ons Vader vir Moses: “Gaan na die farao toe en sê vir hom: ‘So sê ons Vader: Laat my volk gaan sodat hulle my kan dien. ²Maar as jy weier om hulle te laat gaan, sal ek jou hele land met paddas teister. ³Die Nyl sal wemel van paddas wat opkom en in jou huis, jou slaapkamer en jou bed inkom, in die huise van jou amptenare en jou volk, in jou oonde en jou deegbakke. ⁴Die paddas sal teen jou, teen jou volk en teen al jou amptenare opkom.’” ⁵En ons Vader het vir Moses gesê: “Sê vir Aäron: ‘Steek jou hand met jou staf uit oor die riviere, die kanale en die damme, en bring die paddas op oor die land van Egipte.’”

⁶Aäron het sy hand oor die waters van Egipte uitgesteek, en die paddas het opgekom en die land van Egipte oordek. ⁷Maar die towenaars het dieselfde met hulle geheime kunste gedoen en paddas oor die land van Egipte laat opkom.

⁸Die farao het Moses en Aäron laat roep en gesê: “Pleit by God om die paddas van my en my volk af weg te neem, dan sal ek die volk laat gaan om aan God te offer.”

⁹Moses het vir die farao gesê: “Die eer is aan u—bepaal self die tyd: wanneer moet ek vir u, u amptenare en u volk bid dat die paddas van u en u huise af afgesny word en net in die Nyl oorbly?”

¹⁰“Môre,” het hy gesê. Moses het geantwoord: “Soos u sê, sodat u kan weet dat niemand soos ons Vader is nie.

¹¹Die paddas sal u, u huise, u amptenare en u volk verlaat en net in die Nyl oorbly.”

¹²Moses en Aäron het van die farao af weggegaan, en Moses het tot ons Vader uitgeroep oor die paddas wat ons Vader oor die farao gebring het. ¹³En ons Vader het gedoen wat Moses gevra het. Die paddas het in die huise, die binnehowe en die velde doodgegaan. ¹⁴Hulle het dit op hope en hope bymekaargemaak, en die land het gestink. ¹⁵Maar toe die farao sien dat daar verligting is, het hy sy hart verhard en nie na hulle geluister nie, soos ons Vader gesê het.

Muggies Uit die Stof

¹⁶Toe sê ons Vader vir Moses: “Sê vir Aäron: Steek jou staf uit en slaan die stof van die grond, en dit sal muggies word in die hele land van Egipte.”

¹⁷Hulle het so gemaak. Aäron het sy hand met sy staf uitgesteek en die stof van die grond geslaan, en daar het muggies op mense en diere gekom. Al die stof van die grond het muggies geword in die hele land van Egipte. ¹⁸Die towenaars het met hulle geheime kunste probeer om muggies te maak, maar hulle kon nie. Die muggies was oral op mense en diere. ¹⁹Die towenaars het vir die farao gesê: “Dit is die vinger van God.” Maar die farao se hart het hard gebly; hy wou nie na hulle luister nie, soos ons Vader gesê het.

’n Skeidslyn by Gosen

²⁰Toe sê ons Vader vir Moses: “Staan vroeg in die môre op en gaan staan voor die farao wanneer hy na die water toe uitgaan. Sê vir hom: ‘So sê ons Vader: Laat my volk gaan sodat hulle my kan dien.

²¹“As jy nie my volk laat gaan nie, sal ek swerms vlieë op jou, jou amptenare, jou volk en jou huise afstuur. Die huise van die Egiptenaars sal vol vlieë wees, en selfs die grond waarop hulle staan. ²²Op daardie dag sal ek die land Gosen afsonder, waar my volk woon, sodat geen swerms vlieë daar sal wees nie, sodat jy kan weet dat ek, jou Vader, in die middel van die land is. ²³Ek sal ’n onderskeid tussen my volk en jou volk maak. Môre sal hierdie teken gebeur.’”

²⁴En ons Vader het so gemaak. Dik swerms vlieë het die farao se huis en die huise van sy amptenare gevul; in die hele land van Egipte is die land deur die swerms verwoes.

²⁵Die farao het Moses en Aäron laat roep en gesê: “Gaan offer aan julle God in die land.”

²⁶Maar Moses het gesê: “Dit sal nie reg wees nie—wat ons aan ons Vader offer, is ’n gruwel vir die Egiptenaars. As ons voor hulle oë offer wat vir hulle ’n gruwel is, sal hulle ons nie stenig nie? ²⁷Ons moet ’n reis van drie dae die woestyn in gaan en aan ons Vader offer, soos hy ons beveel.”

²⁸Die farao het gesê: “Ek sal julle laat gaan om aan die HERE julle God in die woestyn te offer—net, moenie te ver weggaan nie. Pleit vir my.”

²⁹Toe sê Moses: “Sodra ek u verlaat, sal ek by ons Vader pleit, en môre sal die swerms vlieë die farao, sy amptenare en sy volk verlaat. Net, laat die farao nie weer bedrieg deur te weier om die volk te laat gaan om aan ons Vader te offer nie.” ³⁰Moses het toe van die farao af weggegaan en by ons Vader gepleit. ³¹Soos Moses gevra het, het ons Vader die swerms vlieë van die farao, sy amptenare en sy volk af weggevat—nie een het oorgebly nie. ³²Maar die farao het sy hart ook hierdie keer verhard, en hy wou nie die volk laat gaan nie.