ထွက်မြောက် 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်က မောရှေအား “ဖာရောဘုရင်ထံသို့ သွား၍ သူ့အား ‘ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါ့အား ဝတ်ပြုစေရန် ငါ၏လူမျိုးတော်ကို လွှတ်လိုက်လော့’ ဟု ပြောလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ²သို့ရာတွင် သူတို့ကို လွှတ်ရန် သင်ငြင်းဆန်လျှင်၊ သင့်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ဖားများဖြင့် ငါ ဒဏ်ခတ်မည်။ ³နိုင်းမြစ်သည် ဖားများဖြင့် ပြွမ်းလိမ့်မည်။ ထိုဖားတို့သည် တက်လာ၍ သင်၏အိမ်၊ အိပ်ခန်း၊ အိပ်ရာပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ သင့်ကျွန်များနှင့် ပြည်သူတို့၏အိမ်များ၊ သင်၏မီးဖိုများနှင့် မုန့်နယ်ခွက်များထဲသို့လည်းကောင်း ဝင်ကြလိမ့်မည်။ ⁴“ဖားတို့သည် သင့်အပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ သင့်ပြည်သူတို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ သင့်ကျွန်အပေါင်းတို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း တက်လာကြလိမ့်မည်။”’” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ⁵ငါတို့၏ခမည်းတော်က မောရှေအား “အာရုန်အား ‘သင်၏လက်ကို တောင်ဝှေးနှင့်တကွ မြစ်များ၊ မြောင်းများ၊ ရေအိုင်များအပေါ်သို့ ဆန့်၍ အီဂျစ်ပြည်ပေါ်သို့ ဖားများကို တက်စေလော့’ ဟု ပြောလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁶အာရုန်သည် အီဂျစ်ပြည်၏ရေများအပေါ်သို့ မိမိလက်ကို ဆန့်သဖြင့် ဖားများ တက်လာ၍ အီဂျစ်ပြည်ကို ဖုံးလွှမ်းလေ၏။ ⁷သို့ရာတွင် မှော်ဆရာတို့သည်လည်း မိမိတို့၏ လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာဖြင့် ထိုနည်းတူ ပြု၍ အီဂျစ်ပြည်ပေါ်သို့ ဖားများကို တက်စေကြ၏။

⁸ဖာရောဘုရင်သည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ခေါ်၍ “ဤဖားတို့ကို ငါနှင့် ငါ၏ပြည်သူတို့ထံမှ ပယ်ရှားပေးရန် ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းပေးကြပါ။ ထိုအခါ ထိုသူတို့ကို ဘုရားသခင်အား ယဇ်ပူဇော်စေရန် ငါ လွှတ်လိုက်မည်” ဟု ဆို၏။

⁹မောရှေက ဖာရောဘုရင်အား “ဤဂုဏ်ပြုခွင့်ကို မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ် ပေးပါမည်။ ဤဖားတို့သည် နိုင်းမြစ်၌သာ ကျန်ရစ်၍ မင်းကြီးနှင့် မင်းကြီး၏အိမ်များမှ ပြတ်စဲသွားစေရန်၊ မင်းကြီးနှင့် မင်းကြီး၏ကျွန်များ၊ ပြည်သူတို့အတွက် မည်သည့်အချိန်တွင် ဆုတောင်းပေးရမည်ကို မင်းကြီးကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ပါလော့” ဟု ဆို၏။

¹⁰“နက်ဖြန်” ဟု ဖာရောဘုရင်က ဆိုလေ၏။ မောရှေက “မင်းကြီး ဆိုသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပါစေ။ သို့မှသာ ငါတို့၏ခမည်းတော်နှင့် တူသောသူ တစ်ဦးမျှ မရှိကြောင်း မင်းကြီး သိရပါလိမ့်မည်။

¹¹ဖားတို့သည် မင်းကြီးနှင့် မင်းကြီး၏အိမ်များ၊ ကျွန်များ၊ ပြည်သူတို့ထံမှ ထွက်ခွာ၍ နိုင်းမြစ်၌သာ ကျန်ရစ်ကြလိမ့်မည်” ဟု ပြန်ပြောလေ၏။

¹²မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ဖာရောဘုရင်ထံမှ ထွက်ခွာကြ၍ ဖာရောဘုရင်အပေါ်သို့ ငါတို့၏ခမည်းတော် ကျရောက်စေတော်မူသော ဖားများအကြောင်းကို ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ မောရှေသည် ဟစ်ကြွေးလျှောက်ထား၏။ ¹³ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေ တောင်းလျှောက်သည့်အတိုင်း ပြုတော်မူ၏။ ဖားတို့သည် အိမ်များ၊ ဝင်းခြံများ၊ လယ်ကွင်းများ၌ သေကြကုန်၏။ ¹⁴ထိုဖားတို့ကို ပုံများစွာ စုပုံထားကြသဖြင့် တစ်ပြည်လုံး ပုပ်နံ့ထွက်လေ၏။ ¹⁵သို့ရာတွင် သက်သာရာ ရရှိကြောင်းကို ဖာရောဘုရင် မြင်သောအခါ၊ ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း သူသည် မိမိစိတ်နှလုံးကို ခိုင်မာစေ၍ ထိုသူတို့၏စကားကို နားမထောင်ဘဲ နေ၏။

မြေမှုန့်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ခြင်ငယ်များ

¹⁶ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်က မောရှေအား “အာရုန်အား ဤသို့ ပြောလော့၊ သင်၏တောင်ဝှေးကို ဆန့်၍ မြေမှုန့်ကို ရိုက်လော့။ သို့ပြုသောအခါ အီဂျစ်ပြည်တစ်ခုလုံး၌ မြေမှုန့်သည် ခြင်ငယ်များ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁷ထိုသူတို့သည် ထိုအတိုင်း ပြုကြ၏။ အာရုန်သည် မိမိလက်ကို တောင်ဝှေးနှင့်တကွ ဆန့်၍ မြေမှုန့်ကို ရိုက်သဖြင့် လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့အပေါ်သို့ ခြင်ငယ်များ ရောက်လာကြ၏။ အီဂျစ်ပြည်တစ်ခုလုံး၌ မြေမှုန့်ရှိသမျှသည် ခြင်ငယ်များ ဖြစ်လေ၏။ ¹⁸မှော်ဆရာတို့သည်လည်း မိမိတို့၏ လျှို့ဝှက်အတတ်ဖြင့် ခြင်ငယ်များ ဖြစ်စေရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း မအောင်မြင်ကြ။ ခြင်ငယ်များသည် လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့ကို ဖုံးလွှမ်းလေ၏။ ¹⁹မှော်ဆရာတို့က ဖာရောဘုရင်အား “ဤသည်ကား ဘုရားသခင်၏ လက်ညှိုးတော် ဖြစ်၏” ဟု လျှောက်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း ဖာရောဘုရင်၏ စိတ်နှလုံးသည် ခိုင်မာလျက်ရှိ၍ ထိုသူတို့၏စကားကို နားမထောင်ဘဲ နေ၏။

ဂေါရှင်ပြည်၌ ပိုင်းခြားသတ်မှတ်ခြင်း

²⁰ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်က မောရှေအား “နံနက်စောစော ထ၍ ဖာရောဘုရင် ရေဆိပ်သို့ ထွက်လာသောအခါ သူ့ရှေ့၌ ရပ်နေလော့။ သူ့အား ‘ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါ့အား ဝတ်ပြုစေရန် ငါ၏လူမျိုးတော်ကို လွှတ်လိုက်လော့။

²¹“ငါ၏လူမျိုးတော်ကို မလွှတ်လျှင်၊ သင်နှင့် သင်၏ကျွန်များ၊ ပြည်သူများ၊ အိမ်များအပေါ်သို့ ယင်ကောင်အုပ်များကို ငါ စေလွှတ်မည်။ အီဂျစ်လူတို့၏အိမ်များသည်လည်းကောင်း၊ သူတို့ နင်းနေသော မြေပြင်ပင်လျှင်လည်းကောင်း ယင်ကောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်လိမ့်မည်။ ²²ထိုနေ့၌ ငါ၏လူမျိုးတော် နေထိုင်ရာ ဂေါရှင်ပြည်ကို ငါ သီးသန့်ထား၍ ထိုအရပ်၌ ယင်ကောင်များ မရှိစေမည်။ သို့မှသာ သင်၏ခမည်းတော် ဖြစ်သော ငါသည် ဤပြည်အလယ်၌ ရှိကြောင်း သင် သိရလိမ့်မည်။ ²³ငါ၏လူမျိုးတော်နှင့် သင်၏ပြည်သူတို့ကြား၌ ငါ ခွဲခြားမည်။ နက်ဖြန်နေ့တွင် ဤနိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်’” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁴ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ထိုအတိုင်း ပြုတော်မူ၏။ ထူထပ်သော ယင်ကောင်အုပ်များသည် ဖာရောဘုရင်၏ နန်းတော်နှင့် သူ၏ကျွန်တို့၏အိမ်များကို ပြည့်နှက်စေ၍ အီဂျစ်ပြည်တစ်ခုလုံး၌ ထိုယင်ကောင်အုပ်များကြောင့် တစ်ပြည်လုံး ပျက်စီးလေ၏။

²⁵ဖာရောဘုရင်သည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ခေါ်၍ “သင်တို့ သွားကြ၍ ဤပြည်တွင်းမှာပင် သင်တို့၏ဘုရားသခင်အား ယဇ်ပူဇော်ကြလော့” ဟု ဆို၏။

²⁶မောရှေက “ထိုသို့ ပြုခြင်းသည် မသင့်လျော်ပါ။ အကြောင်းမူကား၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား ယဇ်ပူဇော်သော အရာသည် အီဂျစ်လူတို့အတွက် စက်ဆုပ်ဖွယ် ဖြစ်၏။ သူတို့ရှေ့မှောက်၌ သူတို့ စက်ဆုပ်သော အရာကို အကျွန်ုပ်တို့ ယဇ်ပူဇော်လျှင်၊ သူတို့သည် အကျွန်ုပ်တို့ကို ခဲနှင့်ပေါက်ကြမည် မဟုတ်လော။ ²⁷အကျွန်ုပ်တို့သည် တောကန္တာရထဲသို့ သုံးရက်ခရီး ထွက်သွား၍ ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်မှာတော်မူသည့်အတိုင်း ခမည်းတော်အား ယဇ်ပူဇော်ရပါမည်” ဟု ဆို၏။

²⁸ဖာရောဘုရင်က “သင်တို့ သွား၍ တောကန္တာရ၌ သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ရန် ငါ ခွင့်ပြုမည်။ သို့သော် အလွန်အမင်း ဝေးဝေး မသွားကြနှင့်။ ငါ့အတွက်လည်း ဆုတောင်းပေးကြပါ” ဟု ဆို၏။

²⁹မောရှေက “အကျွန်ုပ်သည် မင်းကြီးထံမှ ထွက်ခွာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ဆုတောင်းပါမည်။ သို့ပြုလျှင် နက်ဖြန်နေ့တွင် ယင်ကောင်အုပ်များသည် ဖာရောဘုရင်၊ သူ၏ကျွန်များ၊ ပြည်သူတို့ထံမှ ထွက်ခွာကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ပြည်သူတို့ကို ငါတို့၏ခမည်းတော်အား ယဇ်ပူဇော်ရန် လွှတ်လိုက်ရန် ငြင်းဆန်ခြင်းဖြင့် ဖာရောဘုရင် တစ်ဖန် မလှည့်ဖြားပါစေနှင့်” ဟု ဆို၏။ ³⁰ထို့နောက် မောရှေသည် ဖာရောဘုရင်ထံမှ ထွက်ခွာ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ဆုတောင်းလေ၏။ ³¹ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေ တောင်းလျှောက်သည့်အတိုင်း ဖာရောဘုရင်၊ သူ၏ကျွန်များ၊ ပြည်သူတို့ထံမှ ယင်ကောင်အုပ်များကို ပယ်ရှားတော်မူသဖြင့် တစ်ကောင်မျှ မကျန်တော့ပေ။ ³²သို့ရာတွင် ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ဖာရောဘုရင်သည် မိမိစိတ်နှလုံးကို ခိုင်မာစေ၍ ပြည်သူတို့ကို မလွှတ်ဘဲ နေ၏။