ထွက်မြောက် 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေအား၊ “ဖာရောဘုရင်ထံသို့သွား၍၊ ‘ဟေဗြဲအမျိုးသားတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ “ငါ့အားဝတ်ပြုကိုးကွယ်စေရန် ငါ၏လူမျိုးကို လွှတ်လော့။ ²အကြောင်းမူကား၊ သင်သည် သူတို့ကိုမလွှတ်ဘဲ ဆက်လက်ချုပ်ထားမည်ဆိုလျှင်၊ ³ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လက်တော်သည် လယ်ကွင်း၌ရှိသော သင်၏တိရစ္ဆာန်များ၊ မြင်း၊ မြည်း၊ ကုလားအုတ်၊ နွားအုပ်နှင့် သိုးအုပ်များအပေါ်သို့ ရောက်လိမ့်မည်။ အလွန်ဆိုးရွားသောကပ်ရောဂါ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ⁴သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဣသရေလအမျိုး၏တိရစ္ဆာန်များကို အီဂျစ်ပြည်၏တိရစ္ဆာန်များနှင့် ခွဲခြားတော်မူသဖြင့်၊ ဣသရေလအမျိုး၏တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်မျှ မသေရ။” ’ ဟု ဖာရောဘုရင်အားပြောလော့” ဟု မောရှေအားမိန့်တော်မူ၏။ ⁵ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အချိန်ကိုသတ်မှတ်တော်မူ၍၊ “နက်ဖြန်နေ့တွင် ဤအမှုကို ဤပြည်၌ ငါပြုမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁶နောက်တစ်နေ့တွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဤအမှုကိုပြုတော်မူသဖြင့်၊ အီဂျစ်ပြည်၏တိရစ္ဆာန်အားလုံးသေကုန်၏။ သို့ရာတွင် ဣသရေလအမျိုး၏တိရစ္ဆာန်များမူကား တစ်ကောင်မျှမသေ။ ⁷ဖာရောဘုရင်သည် စစ်ဆေးစေရန် လူလွှတ်ရာ၊ ဣသရေလအမျိုး၏တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်မျှ မသေကြောင်းသိရ၏။ သို့သော်လည်း ဖာရောဘုရင်၏စိတ်နှလုံးသည် ခိုင်မာလျက်ရှိ၍၊ လူများကို လွှတ်ရန်ငြင်းဆန်လေ၏။

အီဂျစ်လူမျိုးတိုင်းအပေါ် ပေါက်သောအနာစိမ်းများ

⁸ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေနှင့်အာရုန်တို့အား၊ “မီးဖို၏ပြာမှုန့်ကို လက်နှင့်ဆုပ်ယူ၍၊ ဖာရောဘုရင်ရှေ့တွင် မောရှေသည် ကောင်းကင်သို့ ပက်ဖြန့်စေလော့။ ⁹ထိုပြာမှုန့်သည် အီဂျစ်ပြည်တစ်ပြည်လုံးအပေါ် နုညံ့သောမြူမှုန့်ဖြစ်လာ၍၊ အီဂျစ်ပြည်တစ်ဝန်းလုံးရှိ လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့အပေါ်တွင် ပြည်ယိုသောအနာစိမ်းများအဖြစ် ပေါက်ကွဲလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁰သူတို့သည် မီးဖိုပြာမှုန့်ကိုယူ၍ ဖာရောဘုရင်ရှေ့တွင်ရပ်ကြ၏။ မောရှေသည် ထိုပြာကို ကောင်းကင်သို့ပစ်လွှင့်ရာ၊ လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့အပေါ်တွင် ပြည်ယိုသောအနာစိမ်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။ ¹¹အနာစိမ်းများသည် မှော်ဆရာများနှင့် အီဂျစ်လူမျိုးအားလုံးအပေါ်၌ ရှိသောကြောင့်၊ မှော်ဆရာတို့သည် မောရှေရှေ့တွင် မရပ်နိုင်ကြ။ ¹²သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဖာရောဘုရင်၏စိတ်နှလုံးကို ခိုင်မာစေတော်မူသဖြင့်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေအားမိန့်တော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ဖာရောဘုရင်သည် သူတို့၏စကားကို နားမထောင်ဘဲနေ၏။

မိုးသီးမုန်တိုင်းမကျမီ သတိပေးချက်

¹³ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေအား၊ “နံနက်စောစောထ၍ ဖာရောဘုရင်ရှေ့တွင်ရပ်လျက်၊ သူ့အား ‘ဟေဗြဲအမျိုးသားတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ “ငါ့အားဝတ်ပြုကိုးကွယ်စေရန် ငါ၏လူမျိုးကို လွှတ်လော့။ ¹⁴ယခုအကြိမ်တွင် မြေတစ်ပြင်လုံး၌ ငါနှင့်တူသောသူ တစ်စုံတစ်ယောက်မျှမရှိကြောင်း သင်သိစေရန်၊ ငါ၏ကပ်ရောဂါအားလုံးကို သင်နှင့်တကွ သင်၏မှူးမတ်များနှင့် သင်၏လူများအပေါ်သို့ ငါစေလွှတ်မည်။ ¹⁵ယခုဆိုလျှင် ငါသည် လက်ကိုဆန့်၍ သင်နှင့်သင်၏လူများကို ကပ်ရောဂါဖြင့်ဒဏ်ခတ်ကာ၊ မြေကြီးပေါ်မှ သင့်ကိုသုတ်သင်ပယ်ရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီ။ ¹⁶သို့ရာတွင် သင့်အား ငါ၏တန်ခိုးကိုပြရန်နှင့် မြေတစ်ပြင်လုံး၌ ငါ့နာမကိုကြွေးကြော်ရန်အလို့ငှာ၊ ငါသည် သင့်ကိုချီးမြှောက်ခဲ့ပြီ။ ^a a v16 ပေါလုသည် ဤအခန်းငယ်ကို ရောမဩဝါဒစာ ၉:၁၇ တွင် ကိုးကား၏။ ဖာရောဘုရင်၏ပုန်ကန်မှုပင်လျှင် မြေတစ်ပြင်လုံး၌ နာမတော်ကိုထင်ရှားစေရန် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အကြံအစည်တော်ကို အထောက်အကူဖြစ်စေ၏။ ¹⁷သင်သည် ငါ၏လူမျိုးကို ဆက်လက်၍ဆန့်ကျင်လျက်၊ သူတို့ကိုလွှတ်ရန် ငြင်းဆန်နေသေး၏။ ¹⁸နက်ဖြန်ဤအချိန်တွင် အီဂျစ်ပြည်တည်ထောင်သည့်နေ့မှ ယခုတိုင်အောင် မကြုံဖူးသော၊ အလွန်ဆိုးရွားသောမိုးသီးကို ငါရွာစေမည်။ ¹⁹ယခုလူလွှတ်၍ သင်၏တိရစ္ဆာန်များနှင့် လယ်ကွင်း၌ရှိသော သင်၏ဥစ္စာရှိသမျှကို ဘေးကင်းရာသို့ သိမ်းဆည်းလော့။ အကြောင်းမူကား၊ အိမ်တွင်းသို့မသွင်းဘဲ လယ်ကွင်း၌ကျန်ရစ်သော လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တိုင်းအပေါ်သို့ မိုးသီးကျ၍ သူတို့သေကြလိမ့်မည်။” ’ ဟု ဖာရောဘုရင်အားဆိုလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁰ဖာရောဘုရင်၏မှူးမတ်များအနက် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့သောသူတို့သည် မိမိတို့၏ကျွန်များနှင့်တိရစ္ဆာန်များကို အိမ်တွင်းသို့ အဆောတလျင်သွင်းကြ၏။ ²¹သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဂရုမပြုသောသူမူကား၊ မိမိ၏ကျွန်များနှင့်တိရစ္ဆာန်များကို လယ်ကွင်း၌ ထားခဲ့လေ၏။

²²ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေအား၊ “သင်၏လက်ကို ကောင်းကင်သို့ဆန့်လော့။ သို့ပြုလျှင် အီဂျစ်ပြည်တစ်ဝန်းလုံး၌ လူ၊ တိရစ္ဆာန်နှင့် လယ်ကွင်း၌ရှိသော အပင်တိုင်းအပေါ်သို့ မိုးသီးကျလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²³မောရှေသည် မိမိ၏တောင်ဝှေးကို ကောင်းကင်သို့ဆန့်ရာ၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိုးချုန်းသံနှင့်မိုးသီးကိုစေလွှတ်တော်မူ၍၊ မီးသည် မြေသို့ပြေးဆင်း၏။ ထိုသို့ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အီဂျစ်ပြည်အပေါ်သို့ မိုးသီးကိုရွာစေတော်မူ၏။ ²⁴မိုးသီးကျ၍ မိုးသီးအတွင်း၌ မီးသည် မပြတ်လက်လျက်ရှိ၏။ ထိုမိုးသီးသည် အလွန်ကြီးမားသဖြင့် အီဂျစ်ပြည်သည် နိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်လာကတည်းက ထိုကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုး တစ်ခါမျှမဖြစ်ဖူးချေ။ ²⁵အီဂျစ်ပြည်တစ်ဝန်းလုံး၌ မိုးသီးသည် လယ်ကွင်း၌ရှိသမျှ၊ လူနှင့်တိရစ္ဆာန်နှစ်မျိုးလုံးကို ထိခိုက်ဖျက်ဆီး၍၊ လယ်ကွင်း၌ရှိသော အပင်တိုင်းကိုရိုက်ခတ်ကာ၊ လယ်ကွင်း၌ရှိသော သစ်ပင်တိုင်းကို ချိုးဖျက်လေ၏။ ²⁶ဣသရေလအမျိုးသားတို့နေထိုင်ရာ ဂေါရှင်ပြည်၌သာလျှင် မိုးသီးမကျချေ။

²⁷ဖာရောဘုရင်သည် မောရှေနှင့်အာရုန်တို့ကိုခေါ်စေ၍၊ “ဤအကြိမ်တွင် ငါပြစ်မှားမိပြီ။ ဘုရားသခင်သည် ဖြောင့်မတ်တော်မူ၏။ ငါနှင့်ငါ၏လူများမူကား မှားကြပြီ။ ²⁸သင်တို့၏ခမည်းတော်ထံ တောင်းပန်လော့။ ဘုရားသခင်၏မိုးချုန်းသံနှင့်မိုးသီးသည် လုံလောက်ပြီ။ ငါသည် သင်တို့ကိုလွှတ်မည်။ ဤ၌ မနေကြနှင့်တော့” ဟု ဆို၏။

²⁹မောရှေက သူ့အား၊ “ငါသည် မြို့ပြင်သို့ထွက်သည်နှင့် ငါ၏လက်များကို ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံသို့ ဆန့်တန်းမည်။ ထိုအခါ မိုးချုန်းသံသည်ရပ်တန့်၍ မိုးသီးလည်း ကုန်ဆုံးလိမ့်မည်။ သို့မှသာ ဤမြေကြီးသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ပိုင်ဖြစ်ကြောင်း သင်သိလိမ့်မည်။ ³⁰သို့ရာတွင် သင်နှင့်သင်၏မှူးမတ်များမူကား၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ယခုတိုင်ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသေးကြောင်း ငါသိ၏” ဟု ဆိုလေ၏။

³¹(ပိုက်ဆန်ပင်နှင့်မုယောစပါးတို့သည် ပျက်စီးကုန်၏။ အကြောင်းမူကား၊ မုယောစပါးသည် အနှံထွက်နေ၍ ပိုက်ဆန်ပင်သည်လည်း အပွင့်ပွင့်နေသောကြောင့်တည်း။ ³²သို့ရာတွင် ဂျုံနှင့် ဂျုံမွဲတို့မူကား မပျက်စီးကြ။ အကြောင်းမူကား၊ ၎င်းတို့သည် နောက်မှ မှည့်သောကြောင့်တည်း။)။ ³³မောရှေသည် ဖာရောဘုရင်ထံမှထွက်ခွာ၍ မြို့ပြင်သို့သွားပြီးလျှင်၊ မိမိ၏လက်များကို ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံသို့ ဆန့်တန်းလေ၏။ ထိုအခါ မိုးချုန်းသံနှင့်မိုးသီးသည်ရပ်တန့်၍၊ မိုးသည်လည်း မြေပေါ်သို့ မရွာတော့ချေ။ ³⁴ဖာရောဘုရင်သည် မိုး၊ မိုးသီးနှင့်မိုးချုန်းသံတို့ရပ်တန့်သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ၊ တစ်ဖန်ပြစ်မှားပြန်၍၊ သူနှင့်သူ၏မှူးမတ်များသည် မိမိတို့၏စိတ်နှလုံးကို ခိုင်မာစေကြ၏။ ³⁵သို့ဖြစ်၍ ဖာရောဘုရင်၏စိတ်နှလုံးသည် ခိုင်မာလျက်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေအားဖြင့် မိန့်တော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ဣသရေလအမျိုးကို လွှတ်ရန်ငြင်းဆန်လေ၏။