ထွက်မြောက် 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေအား “ဖာရောဘုရင်ထံသို့ သွားလော့။ ငါ၏နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို သူတို့အလယ်၌ ပြသရန်အလို့ငှာ သူနှင့် သူ၏အစေခံတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ငါ ခိုင်မာစေပြီ။” ²“ငါသည် အဲဂုတ္တုအမျိုးသားတို့ကို အဘယ်သို့ ပြက်ရယ်ပြုခဲ့၍ သူတို့အလယ်၌ ငါ၏နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို ပြခဲ့သည်ကို သင်၏သားနှင့်မြေးတို့အား ပြောကြားလော့။ သို့မှသာ ငါသည် သင်တို့၏ခမည်းတော်ဖြစ်ကြောင်း သင်တို့ သိကြလိမ့်မည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³မောရှေနှင့်အာရုန်တို့သည် ဖာရောဘုရင်ထံသို့ သွား၍ “ဟေဗြဲအမျိုးသားတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား ‘သင်သည် ငါ့ရှေ့၌ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချရန် အဘယ်မျှကာလ ငြင်းဆန်နေဦးမည်နည်း။ ငါ၏လူမျိုးတော်သည် ငါ့အား ဝတ်ပြုစေရန် သူတို့ကို လွှတ်လော့။’ ” ဟု ဆိုကြ၏။ ⁴“အကြောင်းမူကား၊ ငါ၏လူမျိုးတော်ကို လွှတ်ရန် သင်ငြင်းဆန်လျှင် နက်ဖြန်နေ့တွင် သင်၏နယ်မြေအတွင်းသို့ ကျိုင်းကောင်တို့ကို ငါ ဆောင်ခဲ့မည်။ ⁵ထိုကျိုင်းကောင်တို့သည် မြေမျက်နှာပြင်ကို ဖုံးအုပ်၍ မြေကို မမြင်နိုင်အောင် ကွယ်ကာကာ မိုးသီးဘေးမှ သင်တို့အဖို့ ကြွင်းကျန်ခဲ့သမျှကို စား၍ လယ်ကွင်း၌ သင်တို့အဖို့ ပေါက်ရောက်နေသော သစ်ပင်ရှိသမျှကိုလည်း စားကုန်လိမ့်မည်။ ⁶သင်၏အိမ်များ၊ သင့်အစေခံတို့နှင့် အဲဂုတ္တုအမျိုးသားအပေါင်းတို့၏ အိမ်များကိုလည်း ပြည့်နှက်စေလိမ့်မည်။ ထိုသို့သောအရာမျိုးကို သင်၏ဘိုးဘေးတို့သည် မြေကြီးပေါ်၌ ရှိစဉ်ကာလမှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဘူးကြ။” ဟု ဆို၍ မောရှေသည် လှည့်၍ ဖာရောဘုရင်ထံမှ ထွက်သွားလေ၏။

⁷ဖာရောဘုရင်၏ မှူးမတ်တို့က “ဤသူသည် အဘယ်မျှကြာအောင် ကျွန်ုပ်တို့အား ကျော့ကွင်းဆင်နေပါမည်နည်း။ ထိုလူတို့သည် မိမိတို့၏ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုနိုင်ရန် သူတို့ကို လွှတ်လိုက်ပါတော့။ အဲဂုတ္တုပြည် ပျက်စီးပြီဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တော် ယခုတိုင်အောင် မသိသေးပါသလော။” ဟု လျှောက်ကြ၏။

⁸မောရှေနှင့်အာရုန်တို့ကို ဖာရောဘုရင်ထံသို့ ပြန်ခေါ်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ဖာရောဘုရင်က “သွား၍ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကြလော့။” ဟု ဆိုပြီးလျှင် “သို့သော် အဘယ်သူတို့ သွားကြမည်နည်း။” ဟု မေး၏။

⁹မောရှေက “ကျွန်ုပ်တို့သည် အသက်ကြီးသူ၊ အသက်ငယ်သူ၊ သားသမီးများ၊ သိုးအုပ်နွားအုပ်တို့နှင့်အတူ သွားကြပါမည်။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်တို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား ပွဲတော်ကျင်းပရန် ရှိပါ၏။” ဟု ဆို၏။

¹⁰ဖာရောဘုရင်က သူတို့အား “ဘုရားသခင်သည် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိပါစေ။ သင်တို့နှင့် သင်တို့၏ ကလေးသူငယ်များကို ငါ လွှတ်မည်ဟု ထင်ကြသလော။ ကြည့်လော့၊ သင်တို့၏စိတ်ထဲ၌ ဆိုးယုတ်သောအကြံ ရှိနေ၏။” ဟု ဆို၏။ ¹¹“ထိုသို့မဖြစ်ရ။ သင်တို့ အမျိုးသားများသာလျှင် သွား၍ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကြလော့၊ အကြောင်းမူကား ထိုအရာကို သင်တို့ အလိုရှိကြ၏။” ဟု ဆို၍ ဖာရောဘုရင်သည် သူတို့ကို ရှေ့မှောက်မှ နှင်ထုတ်လိုက်လေ၏။

¹²ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေအား “ကျိုင်းကောင်တို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်ပေါ်သို့ တက်လာ၍ မိုးသီးဘေးမှ ကြွင်းကျန်သော မြေ၏အပင်ရှိသမျှကို စားစေရန် သင်၏လက်ကို အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ်၌ ဆန့်လော့။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹³မောရှေသည် မိမိ၏ တောင်ဝှေးကို အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ်၌ ဆန့်လျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် တစ်နေ့လုံး တစ်ညလုံး အရှေ့လေကို ထိုပြည်တစ်လျှောက် တိုက်ခတ်စေတော်မူ၏။ နံနက်ရောက်သော် ထိုအရှေ့လေသည် ကျိုင်းကောင်တို့ကို ဆောင်ယူလာ၏။ ¹⁴ကျိုင်းကောင်တို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ခုလုံးအပေါ်သို့ တက်လာ၍ နယ်မြေတစ်ခုလုံး၌ နားကြ၏။ ထိုကျိုင်းကောင်တို့သည် အလွန်များပြားကြမ်းတမ်းသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ကျိုင်းကောင်မျိုး ယခင်ကလည်း တစ်ခါမျှ မပေါ်ဖူးခဲ့၊ နောင်တွင်လည်း ဘယ်သောအခါမျှ ပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်မဟုတ်။ ¹⁵ထိုကျိုင်းကောင်တို့သည် မြေတစ်ပြင်လုံး၏ မျက်နှာပြင်ကို ဖုံးအုပ်၍ မှောင်မိုက်စေကာ မြေ၏အပင်ရှိသမျှနှင့် မိုးသီးဘေးမှ ကြွင်းကျန်သော သစ်သီးရှိသမျှကို စားကုန်ကြ၏။ အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ခုလုံးတွင် သစ်ပင်ဖြစ်စေ၊ လယ်ကွင်းအပင်ဖြစ်စေ အစိမ်းရောင်ဟူ၍ မကြွင်းကျန်တော့ပြီ။ ¹⁶ထိုအခါ ဖာရောဘုရင်သည် မောရှေနှင့်အာရုန်တို့ကို အလျင်အမြန် ခေါ်ပြီးလျှင် “ငါသည် သင်တို့၏ဘုရားသခင်ကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့ကိုလည်းကောင်း ပြစ်မှားမိပြီ။” ¹⁷“ယခုတစ်ကြိမ်သာလျှင် ငါ၏အပြစ်ကို ကျေးဇူးပြု၍ ဖြေလွှတ်ပါ၊ ဤသေဘေးကိုသာ ငါ့ထံမှ ပယ်ရှားပေးရန် သင်တို့၏ဘုရားသခင်ထံ တောင်းပန်ပေးကြပါ။” ဟု ဆို၏။

¹⁸ထို့နောက် မောရှေသည် ဖာရောဘုရင်ထံမှ ထွက်သွား၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ဆုတောင်းလျှောက်ထား၏။ ¹⁹ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် လေကို အလွန်ပြင်းထန်သော အနောက်လေအဖြစ် ပြောင်းလဲစေတော်မူသဖြင့် ထိုလေသည် ကျိုင်းကောင်တို့ကို ချီဆောင်၍ ပင်လယ်နီထဲသို့ မှုတ်သွင်းလိုက်၏။ အဲဂုတ္တုပြည်၏ နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ကျိုင်းကောင်တစ်ကောင်မျှ မကြွင်းကျန်တော့ပြီ။ ²⁰သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဖာရောဘုရင်၏ စိတ်နှလုံးကို ခိုင်မာစေတော်မူသဖြင့် သူသည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို မလွှတ်ဘဲ နေ၏။

သုံးရက်တိုင်တိုင် မှောင်မိုက်ခြင်း

²¹ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေအား “အဲဂုတ္တုပြည်ကို မှောင်မိုက်ဖုံးလွှမ်းစေရန် သင်၏လက်ကို မိုးကောင်းကင်သို့ ဆန့်လော့။ ထိုမှောင်မိုက်ကား လက်ဖြင့် စမ်းသပ်မိနိုင်လောက်အောင် ထူထပ်သောမှောင်မိုက် ဖြစ်၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²²မောရှေသည် မိမိ၏လက်ကို မိုးကောင်းကင်သို့ ဆန့်လိုက်ရာ ထူထပ်သောမှောင်မိုက်သည် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ခုလုံးကို သုံးရက်ပတ်လုံး ဖုံးလွှမ်းလေ၏။ ²³သုံးရက်ပတ်လုံး အဘယ်သူမျှ သူတစ်ပါးကို မမြင်နိုင်၊ မိမိနေရာမှလည်း မထွက်ခွာနိုင်ကြ။ သို့ရာတွင် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့မူကား မိမိတို့အိမ်များ၌ အလင်းရောင် ရှိကြ၏။

²⁴ဖာရောဘုရင်သည် မောရှေကို ခေါ်၍ “သွား၍ သင်တို့၏ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကြလော့။ သင်တို့၏ ကလေးသူငယ်များပင် လိုက်သွားနိုင်သည်၊ သို့ရာတွင် သင်တို့၏ သိုးအုပ်နွားအုပ်တို့ကိုသာ ချန်ထားခဲ့လော့။” ဟု ဆို၏။

²⁵မောရှေက “ကျွန်ုပ်တို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား ပူဇော်ရန် ယဇ်ကောင်များနှင့် မီးရှို့ရာယဇ်များကိုပါ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးရပါမည်။ ²⁶ကျွန်ုပ်တို့၏ တိရစ္ဆာန်များသည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ လိုက်ရပါမည်၊ ခွာတစ်ခုမျှ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိစေရ။ ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ဝတ်ပြုရန် ထိုတိရစ္ဆာန်အချို့ကို ကျွန်ုပ်တို့ ယူဆောင်သွားရပါမည်။ အကြောင်းမူကား ထိုအရပ်သို့ မရောက်မီ ခမည်းတော်ကို ဝတ်ပြုရာ၌ အဘယ်အရာ လိုအပ်မည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိနိုင်ပါ။” ဟု ဆို၏။

²⁷သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဖာရောဘုရင်၏ စိတ်နှလုံးကို ခိုင်မာစေတော်မူသဖြင့် သူသည် ထိုသူတို့ကို လွှတ်ရန် အလိုမရှိချေ။ ²⁸ဖာရောဘုရင်က မောရှေအား “ငါ့ထံမှ ထွက်သွားလော့။ သတိပြုလော့၊ ငါ၏မျက်နှာကို နောက်တစ်ဖန် မမြင်ပါနှင့်။ အကြောင်းမူကား ငါ၏မျက်နှာကို သင်မြင်သောနေ့တွင် သင်သေရမည်။” ဟု ဆို၏။

²⁹မောရှေက “ကိုယ်တော် မိန့်ဆိုသည်မှာ မှန်ပါ၏။ ကိုယ်တော်၏မျက်နှာကို နောက်တစ်ဖန် အကျွန်ုပ် မမြင်ရတော့ပါ။” ဟု ဆို၏။