ದಿಗಂತದಲ್ಲಿ ಮಿಡತೆಗಳು

ಆಲಿಕಲ್ಲು ಉಳಿಸಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿನ್ನಲು ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಮಿಡತೆಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಸಿರಾದದ್ದೇನೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಐಗುಪ್ತ ಹಾಳಾಗಿರುವುದು ನಿನಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಫರೋಹನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆಮೇಲೆ ಮುಟ್ಟಿ ಅನುಭವಿಸುವಷ್ಟು ದಟ್ಟವಾದ ಕತ್ತಲೆ ಮೂರು ದಿನ ಐಗುಪ್ತವನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತದೆ, ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರಿಗಾದರೋ ಬೆಳಕಿರುತ್ತದೆ. ಫರೋಹನು ಮೋಶೆಯ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕುವುದರೊಂದಿಗೆ ಚೌಕಾಸಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 10.

ಆಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಮೋಶೆಗೆ ಹೀಗೆಂದರು: “ಫರೋಹನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು; ಅವರ ನಡುವೆ ನನ್ನ ಸೂಚಕಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಂತೆ ನಾನು ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನೂ ಅವನ ಸೇವಕರ ಹೃದಯಗಳನ್ನೂ ಕಠಿಣಗೊಳಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಈಜಿಪ್ಟಿನವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿದೆನೆಂಬುದನ್ನೂ ಅವರ ನಡುವೆ ನನ್ನ ಸೂಚಕಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗೂ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೂ ತಿಳಿಸು; ಆಗ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ನಾನೇ ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.”

ಮೋಶೆಯೂ ಆರೋನನೂ ಫರೋಹನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೀಗೆಂದರು: “ಇಬ್ರಿಯರ ತಂದೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ‘ನೀನು ಎಷ್ಟುಕಾಲ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುವೆ? ನನ್ನನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತೆ ನನ್ನ ಜನರನ್ನು ಹೋಗಗೊಡಿಸು.’ ನೀನು ನನ್ನ ಜನರನ್ನು ಹೋಗಗೊಡಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರೆ, ನಾಳೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರದೇಶದೊಳಗೆ ಮಿಡತೆಗಳನ್ನು ಬರಮಾಡುವೆನು. ಅವು ನೆಲ ಕಾಣದಂತೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಬಿಡುವವು; ಆಲಿಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ನಿನಗೆ ಉಳಿಸಿದ್ದನ್ನು ತಿಂದುಬಿಡುವವು; ಹೊಲದಲ್ಲಿ ನಿನಗಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮರವನ್ನೂ ತಿಂದುಬಿಡುವವು. ಅವು ನಿನ್ನ ಮನೆಗಳನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಸೇವಕರ ಮನೆಗಳನ್ನೂ ಈಜಿಪ್ಟಿನವರೆಲ್ಲರ ಮನೆಗಳನ್ನೂ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವವು—ನಿನ್ನ ತಂದೆಗಳೂ ಅಜ್ಜಂದಿರೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ದಿನದಿಂದ ಈ ವರೆಗೆ ಎಂದೂ ಕಾಣದಂಥದ್ದು.” ಆಗ ಅವನು ತಿರುಗಿಕೊಂಡು ಫರೋಹನ ಬಳಿಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದನು.

ಫರೋಹನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, “ಈ ಮನುಷ್ಯನು ಎಷ್ಟುಕಾಲ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸುವನು? ಆ ಜನರನ್ನು ಹೋಗಗೊಡಿಸಿರಿ, ಆಗ ಅವರು ತಮ್ಮ ದೇವರನ್ನು ಸೇವಿಸಲಿ. ಈಜಿಪ್ಟ್ ನಾಶವಾಯಿತೆಂದು ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ತಿಳಿಯದೋ?” ಎಂದರು.

ಮೋಶೆಯನ್ನೂ ಆರೋನನನ್ನೂ ಫರೋಹನ ಬಳಿಗೆ ಪುನಃ ಕರೆತರಲಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು, “ಹೋಗಿ, ದೇವರನ್ನು ಸೇವಿಸಿರಿ,” ಎಂದನು. “ಆದರೆ ಹೋಗುವವರು ಯಾರು?”

ಅದಕ್ಕೆ ಮೋಶೆ, “ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕವರೊಂದಿಗೂ ದೊಡ್ಡವರೊಂದಿಗೂ ನಾವು ಹೋಗುವೆವು; ಗಂಡುಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೂ ಕುರಿಹಿಂಡುಗಳೊಂದಿಗೂ ದನಹಿಂಡುಗಳೊಂದಿಗೂ ಹೋಗುವೆವು; ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ನಾವು ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸಬೇಕು,” ಎಂದನು.

ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಅವರಿಗೆ, “ದೇವರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇರಲಿ—ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಹೋಗಗೊಡಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿರಾ! ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟತನ ಇದೆ. ಹಾಗಲ್ಲ! ನೀವು ಪುರುಷರು ಮಾತ್ರ ಹೋಗಿ ದೇವರನ್ನು ಸೇವಿಸಿರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ಬಯಸುವುದು ಅದನ್ನೇ,” ಎಂದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಫರೋಹನು ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದನು.

ಆಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಮೋಶೆಗೆ, “ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ಮಿಡತೆಗಳು ಏರಿಬಂದು ಆಲಿಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ಉಳಿಸಿದ ಭೂಮಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗಿಡವನ್ನೂ ತಿನ್ನುವಂತೆ ನಿನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ಚಾಚು,” ಎಂದರು.

ಮೋಶೆ ತನ್ನ ಕೋಲನ್ನು ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ಚಾಚಿದನು; ಆಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಆ ದೇಶದ ಮೇಲೆ ಮೂಡಣ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಬೀಸಮಾಡಿದರು; ಬೆಳಗಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಗಾಳಿ ಮಿಡತೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದಿತು. ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಮಿಡತೆಗಳು ಏರಿಬಂದು ಅದರ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವು—ಅವು ಎಷ್ಟು ಕಠೋರವಾಗಿದ್ದವೆಂದರೆ, ಅವುಗಳಂಥವು ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಎಂದೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಇಡೀ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಅದನ್ನು ಕತ್ತಲೆಗೊಳಿಸಿದವು; ಭೂಮಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗಿಡವನ್ನೂ ಆಲಿಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ಉಳಿಸಿದ ಮರಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಫಲವನ್ನೂ ತಿಂದುಬಿಟ್ಟವು—ಈಜಿಪ್ಟ್ ದೇಶದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಮರದಲ್ಲಾಗಲಿ ಹೊಲದ ಗಿಡದಲ್ಲಾಗಲಿ ಹಸಿರಾದದ್ದೇನೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಫರೋಹನು ಬೇಗನೆ ಮೋಶೆಯನ್ನೂ ಆರೋನನನ್ನೂ ಕರೆದು, “ನಾನು ನಿಮ್ಮ ದೇವರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಪಾಪಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಒಂದೇ ಸಾರಿ ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿರಿ; ಈ ಮರಣವೊಂದನ್ನು ಮಾತ್ರ ನನ್ನಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕುವಂತೆ ನಿಮ್ಮ ದೇವರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ,” ಎಂದನು.

ಆಗ ಮೋಶೆ ಫರೋಹನ ಬಳಿಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. ಆಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಆ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದ ಪಡುವಣ ಗಾಳಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿದರು; ಅದು ಮಿಡತೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದೊಳಗೆ ಬೀಸಿಹಾಕಿತು; ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಿಡತೆಯೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಫರೋಹನ ಹೃದಯವನ್ನು ಕಠಿಣಗೊಳಿಸಿದರು; ಅವನು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರನ್ನು ಹೋಗಗೊಡಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕತ್ತಲೆ

ಆಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಮೋಶೆಗೆ, “ಈಜಿಪ್ಟ್ ದೇಶವನ್ನು ಕತ್ತಲೆ ಮುಚ್ಚುವಂತೆ ನಿನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಚಾಚು—ಕೈಯಿಂದ ಮುಟ್ಟುವಷ್ಟು ದಟ್ಟವಾದ ಕತ್ತಲೆ,” ಎಂದರು.

ಮೋಶೆ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಚಾಚಿದನು; ದಟ್ಟವಾದ ಕತ್ತಲೆ ಈಜಿಪ್ಟ್ ದೇಶವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮೂರು ದಿನ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತು. ಮೂರು ದಿನ ಒಬ್ಬನು ಇನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ಕಾಣಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಕದಲಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿತ್ತು.

ಫರೋಹನು ಮೋಶೆಯನ್ನು ಕರೆದು, “ಹೋಗಿ, ನಿಮ್ಮ ದೇವರನ್ನು ಸೇವಿಸಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೂ ಹೋಗಬಹುದು—ನಿಮ್ಮ ಕುರಿಹಿಂಡುಗಳನ್ನೂ ದನಹಿಂಡುಗಳನ್ನೂ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿರಿ,” ಎಂದನು.

ಅದಕ್ಕೆ ಮೋಶೆ, “ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನೂ ಹೋಮಬಲಿಗಳನ್ನೂ ನೀನು ನಮಗೆ ಕೊಡಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಪಶುಗಳೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬರಬೇಕು—ಒಂದು ಗೊರಸೂ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಕೂಡದು. ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸಲು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ನಾವು ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಹೋಗುವೆವು; ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪುವ ತನಕ ಅವರನ್ನು ಸೇವಿಸಲು ನಮಗೆ ಏನು ಬೇಕೆಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದು,” ಎಂದನು.

ಆದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಫರೋಹನ ಹೃದಯವನ್ನು ಕಠಿಣಗೊಳಿಸಿದರು; ಅವನು ಅವರನ್ನು ಹೋಗಗೊಡಿಸಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದವನಾದನು. ಫರೋಹನು ಅವನಿಗೆ, “ನನ್ನ ಬಳಿಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗು! ಎಚ್ಚರಿಕೆ—ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಪುನಃ ನೋಡಬೇಡ; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವ ದಿನವೇ ನೀನು ಸಾಯುವೆ,” ಎಂದನು.

ಅದಕ್ಕೆ ಮೋಶೆ, “ನೀನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಇನ್ನೆಂದೂ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ,” ಎಂದನು.