Eksodus 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹Toe sê ons Vader vir Moses: “Gaan na die farao toe, want ek het sy hart en die harte van sy amptenare verhard, om my tekens onder hulle te plaas. ²Vertel vir jou seun en kleinseun hoe ek die Egiptenaars bespot het en my tekens onder hulle gestel het, sodat julle kan weet dat ek julle Vader is.”

³Moses en Aäron het na die farao toe gegaan en gesê: “So sê die Vader van die Hebreërs: ‘Hoe lank gaan jy weier om jou voor my te verootmoedig? Laat my volk gaan om my te dien.’ ⁴Want as jy weier om my volk te laat gaan, sal ek môre sprinkane in jou gebied inbring. ⁵Hulle sal die oppervlak van die land bedek, sodat die grond nie meer gesien kan word nie, en hulle sal eet wat die hael vir jou oorgelaat het, en hulle sal elke boom wat vir jou in die veld groei, opeet. ⁶Hulle sal jou huise vol maak, en dié van jou amptenare en van al die Egiptenaars—iets wat jou vaders en grootvaders nooit gesien het nie, van die dag af dat hulle op die aarde was tot nou toe.” Toe draai hy om en gaan weg van die farao af.

⁷Die farao se amptenare het gesê: “Hoe lank gaan hierdie man vir ons ’n strik wees? Laat die mense gaan, sodat hulle hulle God kan dien. Besef jy nog nie dat Egipte verwoes is nie?”

⁸Moses en Aäron is teruggebring na die farao toe. “Gaan, dien God,” het hy gesê. “Maar wie gaan?”

⁹Moses het gesê: “Met ons jong mense en ons oumense sal ons gaan; met ons seuns en dogters, ons kleinvee en beeste—ons sal gaan, want ons het ’n fees vir ons Vader.”

¹⁰Hy het vir hulle gesê: “Mag God met julle wees—asof ek julle en julle kindertjies sal laat gaan! Kyk, julle het kwaad in die sin. ¹¹Nee! Julle manne, gaan dien God, want dit is wat julle wil hê.” Toe jaag die farao hulle van hom af weg.

¹²Toe sê ons Vader vir Moses: “Steek jou hand uit oor Egipte, sodat die sprinkane oor Egipte kan opkom en elke plant van die land kan opeet wat die hael gelos het.”

¹³Moses het sy staf oor Egipte uitgesteek, en ons Vader het ’n oostewind oor die land laat waai, die hele dag en die hele nag; teen die oggend het dit die sprinkane ingebring. ¹⁴Die sprinkane het oor die hele Egipte opgekom en oor sy hele gebied gaan sit—dit was so erg dat daar nog nooit tevore sulke sprinkane was nie, en daar ook nooit weer sulkes sal wees nie. ¹⁵Hulle het die hele oppervlak van die land bedek, sodat dit donker geword het, en hulle het elke plant van die land opgeëet en al die vrugte van die bome wat die hael gespaar het—daar het niks groen oorgebly aan boom of veldplant in die hele Egipteland nie. ¹⁶Toe laat die farao gou vir Moses en Aäron roep en sê: “Ek het gesondig teen julle God en teen julle. ¹⁷Vergewe tog net hierdie keer my sonde, en bid tot julle God dat hy net hierdie dood van my af wegneem.”

¹⁸Toe gaan Moses by die farao uit en pleit by ons Vader. ¹⁹Toe laat ons Vader die wind in ’n baie sterk westewind verander, wat die sprinkane opgetel en in die Rooisee ingedryf het; nie een sprinkaan het in die hele gebied van Egipte oorgebly nie. ²⁰Maar ons Vader het die farao se hart verhard, en hy wou nie die volk van Israel laat gaan nie.

Drie dae van duisternis

²¹Toe sê ons Vader vir Moses: “Steek jou hand na die hemel toe uit, sodat daar duisternis oor Egipteland kom—’n duisternis so dik dat ’n mens dit kan voel.”

²²Moses het sy hand na die hemel toe uitgesteek, en ’n dik duisternis het drie dae lank oor die hele Egipteland gekom. ²³Niemand kon mekaar sien nie, en niemand het drie dae lank van sy plek af opgestaan nie, maar al die Israeliete het lig in hulle huise gehad.

²⁴Die farao het vir Moses geroep en gesê: “Gaan, dien julle God. Selfs julle kinders mag saamgaan—laat net julle kleinvee en beeste agter.”

²⁵Moses het gesê: “Jy moet ook vir ons slagoffers en brandoffers gee om aan ons Vader te offer. ²⁶Ons vee moet ook saam met ons gaan—nie een hoef sal agterbly nie. Ons sal van hulle neem om ons Vader te dien; ons sal nie weet wat ons nodig het om hom te dien voordat ons daar aankom nie.”

²⁷Maar ons Vader het die farao se hart verhard, en hy wou hulle nie laat gaan nie. ²⁸Die farao het vir hom gesê: “Gaan weg van my af! Pasop—moenie weer my gesig sien nie, want die dag wat jy my gesig sien, sal jy sterwe.”

²⁹Moses het gesê: “Jy het reg gespreek. Ek sal nooit weer jou gesig sien nie.”