ചക്രവാളത്തിൽ വെട്ടുക്കിളികൾ
കന്മഴ ബാക്കിവച്ചതെല്ലാം തിന്നുതീർക്കാൻ നമ്മുടെ പിതാവ് വെട്ടുക്കിളികളെ അയയ്ക്കുന്നു; പച്ചയായതൊന്നും ശേഷിക്കുന്നില്ല. ഈജിപ്ത് നശിച്ചുവെന്ന് അവൻ കാണുന്നില്ലേ എന്ന് ഫറവോന്റെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ അവനോടു ചോദിക്കുന്നു. പിന്നെ തൊട്ടറിയാവുന്നത്ര കനത്ത ഇരുട്ട് മൂന്നു ദിവസം ഈജിപ്തിനെ മൂടുന്നു; ഇസ്രായേലിനോ വെളിച്ചമുണ്ട്. മോശയുടെ ജീവനു നേരേ ഫറവോൻ ഭീഷണി മുഴക്കുന്നതോടെ വിലപേശൽ അവസാനിക്കുന്നു.
10 1അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോട് അരുളിച്ചെയ്തു: “ഫറവോന്റെ അടുക്കൽ ചെല്ലുക; അവരുടെ ഇടയിൽ എന്റെ അടയാളങ്ങൾ കാണിക്കേണ്ടതിന് അവന്റെ ഹൃദയവും അവന്റെ ദാസന്മാരുടെ ഹൃദയവും ഞാൻ കഠിനമാക്കിയിരിക്കുന്നു. 2ഞാൻ ഈജിപ്തുകാരെ എങ്ങനെ പരിഹസിച്ചുവെന്നും അവരുടെ ഇടയിൽ എന്റെ അടയാളങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചുവെന്നും നിന്റെ മകനോടും കൊച്ചുമകനോടും പറയുക; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പിതാവ് ആകുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയേണ്ടതിന് തന്നെ.”
3മോശയും അഹരോനും ഫറവോന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് പറഞ്ഞു: “എബ്രായരുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘എന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തുവാൻ നീ എത്രത്തോളം വിസമ്മതിക്കും? എന്നെ സേവിക്കേണ്ടതിന് എന്റെ ജനത്തെ വിട്ടയയ്ക്കുക.’ 4എന്റെ ജനത്തെ വിട്ടയയ്ക്കുവാൻ നീ വിസമ്മതിക്കുന്നെങ്കിൽ, ഇതാ, നാളെ ഞാൻ നിന്റെ ദേശത്തേക്ക് വെട്ടുക്കിളികളെ വരുത്തും. 5അവ ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലം മൂടി നിലം കാണാതാക്കും; കന്മഴ നിനക്ക് ശേഷിപ്പിച്ചതു തിന്നുകളയും; വയലിൽ നിനക്കുവേണ്ടി വളരുന്ന എല്ലാ വൃക്ഷവും തിന്നുകളയും. 6അവ നിന്റെ വീടുകളും നിന്റെ ദാസന്മാരുടെ വീടുകളും എല്ലാ ഈജിപ്തുകാരുടെയും വീടുകളും നിറയ്ക്കും—നിന്റെ പിതാക്കന്മാരും പിതാമഹന്മാരും ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടായ നാൾമുതൽ ഇന്നുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തത്ര.” പിന്നെ അവൻ തിരിഞ്ഞ് ഫറവോനെ വിട്ടുപോയി.
7ഫറവോന്റെ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാർ പറഞ്ഞു: “ഈ മനുഷ്യൻ എത്രത്തോളം നമുക്കൊരു കെണിയായിരിക്കും? ആ ജനം അവരുടെ ദൈവത്തെ സേവിക്കേണ്ടതിന് അവരെ വിട്ടയയ്ക്കുക. ഈജിപ്ത് നശിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു എന്ന് താങ്കൾ ഇനിയും അറിയുന്നില്ലയോ?”
8മോശയെയും അഹരോനെയും ഫറവോന്റെ അടുക്കലേക്കു മടക്കിക്കൊണ്ടുവന്നു. “പോയി ദൈവത്തെ സേവിക്കുവിൻ,” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. “എന്നാൽ പോകുന്നവർ ആരെല്ലാം?”
9മോശ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങളുടെ ചെറുപ്പക്കാരോടും വൃദ്ധരോടുംകൂടെ ഞങ്ങൾ പോകും; പുത്രന്മാരോടും പുത്രിമാരോടും ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളോടും കന്നുകാലിക്കൂട്ടങ്ങളോടുംകൂടെ ഞങ്ങൾ പോകും; എന്തെന്നാൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളുടെ പിതാവിന് ഒരു ഉത്സവം ആചരിക്കാനുണ്ട്.”
10അവൻ അവരോട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിങ്ങളെയും നിങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും വിട്ടയച്ചാലെന്നപോലെ ദൈവം നിങ്ങളോടുകൂടെ ഇരിക്കട്ടെ! ഇതാ, നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ദുഷ്ടത ഉണ്ട്. 11അങ്ങനെയല്ല! നിങ്ങൾ പുരുഷന്മാർ പോയി ദൈവത്തെ സേവിക്കുവിൻ; നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അതാണല്ലോ.” അങ്ങനെ ഫറവോൻ അവരെ തന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്ന് ഓടിച്ചുകളഞ്ഞു.
12അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോട് അരുളിച്ചെയ്തു: “വെട്ടുക്കിളികൾ ഈജിപ്തിന്മേൽ കയറിവന്ന് കന്മഴ ശേഷിപ്പിച്ച ദേശത്തെ സകല സസ്യങ്ങളും തിന്നുകളയേണ്ടതിന് നിന്റെ കൈ ഈജിപ്തിന്മേൽ നീട്ടുക.”
13മോശ തന്റെ വടി ഈജിപ്തിന്മേൽ നീട്ടി; നമ്മുടെ പിതാവ് അന്ന് പകലും രാത്രിയും മുഴുവൻ ദേശത്തുകൂടി ഒരു കിഴക്കൻ കാറ്റ് അടിപ്പിച്ചു; പ്രഭാതമായപ്പോൾ ആ കാറ്റ് വെട്ടുക്കിളികളെ കൊണ്ടുവന്നു. 14വെട്ടുക്കിളികൾ ഈജിപ്ത് മുഴുവന്മേൽ കയറിവന്ന് അതിന്റെ ദേശമെങ്ങും വന്നിരുന്നു—അത്ര കഠിനമായിരുന്നു അത്; അതിനുമുമ്പ് അവയെപ്പോലെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, മേലാൽ ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവുകയുമില്ല. 15അവ ദേശം മുഴുവന്റെയും ഉപരിതലം മൂടി അതിനെ ഇരുണ്ടതാക്കി; ദേശത്തെ സകല സസ്യങ്ങളും കന്മഴ ശേഷിപ്പിച്ച സകല വൃക്ഷഫലങ്ങളും തിന്നുകളഞ്ഞു—ഈജിപ്ത് ദേശത്തെല്ലാം വൃക്ഷത്തിലോ വയലിലെ സസ്യത്തിലോ ഒരു പച്ചപ്പും ശേഷിച്ചില്ല. 16അപ്പോൾ ഫറവോൻ മോശയെയും അഹരോനെയും വേഗത്തിൽ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദൈവത്തോടും നിങ്ങളോടും പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. 17ദയവായി ഈ ഒരു പ്രാവശ്യംകൂടി മാത്രം എന്റെ പാപം ക്ഷമിക്കുവിൻ; ഈ മരണം മാത്രം എന്നിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളയേണ്ടതിന് നിങ്ങളുടെ ദൈവത്തോട് അപേക്ഷിക്കുവിൻ.”
18അങ്ങനെ മോശ ഫറവോന്റെ അടുക്കൽനിന്ന് പുറത്തുപോയി നമ്മുടെ പിതാവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു. 19അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് ആ കാറ്റിനെ അതിശക്തമായ ഒരു പടിഞ്ഞാറൻ കാറ്റാക്കി മാറ്റി; അത് വെട്ടുക്കിളികളെ ഉയർത്തി ചെങ്കടലിലേക്ക് ഓടിച്ചുകളഞ്ഞു; ഈജിപ്തിന്റെ ദേശമെങ്ങും ഒരു വെട്ടുക്കിളിപോലും ശേഷിച്ചില്ല. 20എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ഫറവോന്റെ ഹൃദയം കഠിനമാക്കി; അവൻ ഇസ്രായേൽജനത്തെ വിട്ടയച്ചില്ല.
മൂന്നു ദിവസത്തെ അന്ധകാരം
21അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോട് അരുളിച്ചെയ്തു: “ഈജിപ്ത് ദേശത്തെ അന്ധകാരം മൂടേണ്ടതിന് നിന്റെ കൈ ആകാശത്തേക്കു നീട്ടുക—സ്പർശിച്ചറിയാവുന്നത്ര കൂരിരുട്ട്.”
22മോശ തന്റെ കൈ ആകാശത്തേക്കു നീട്ടി; കൂരിരുട്ട് ഈജിപ്ത് ദേശമെങ്ങും മൂന്നു ദിവസം മൂടിക്കിടന്നു. 23ഒരുവനും മറ്റൊരുവനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; മൂന്നു ദിവസം ആരും തന്റെ സ്ഥലം വിട്ടുമാറിയില്ല; എന്നാൽ ഇസ്രായേല്യർക്കെല്ലാം തങ്ങളുടെ വീടുകളിൽ വെളിച്ചം ഉണ്ടായിരുന്നു.
24ഫറവോൻ മോശയെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു: “പോയി നിങ്ങളുടെ ദൈവത്തെ സേവിക്കുവിൻ. നിങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളുംകൂടെ പോകട്ടെ—നിങ്ങളുടെ ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളും കന്നുകാലിക്കൂട്ടങ്ങളും മാത്രം വിട്ടേക്കുവിൻ.”
25മോശ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങളുടെ പിതാവിന് അർപ്പിക്കേണ്ടതിന് യാഗങ്ങളും ഹോമയാഗങ്ങളും താങ്കൾ ഞങ്ങൾക്കു തരുകയും വേണം. 26ഞങ്ങളുടെ കന്നുകാലികളും ഞങ്ങളോടൊപ്പം പോകണം—ഒരു കുളമ്പുപോലും ശേഷിക്കുകയില്ല. ഞങ്ങളുടെ പിതാവിനെ സേവിക്കേണ്ടതിന് അവയിൽ ചിലതിനെ ഞങ്ങൾ എടുക്കും; അവിടെ എത്തുന്നതുവരെ അവിടുത്തെ സേവിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് എന്തു വേണമെന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുകയില്ല.”
27എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ഫറവോന്റെ ഹൃദയം കഠിനമാക്കി; അവൻ അവരെ വിട്ടയയ്ക്കാൻ മനസ്സില്ലാതിരുന്നു. 28ഫറവോൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: “എന്നെ വിട്ടുപോ! സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളുക—ഇനി എന്റെ മുഖം കാണരുത്; എന്തെന്നാൽ നീ എന്റെ മുഖം കാണുന്ന നാളിൽ നീ മരിക്കും.”
29മോശ പറഞ്ഞു: “താങ്കൾ ശരിയായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ഇനി ഒരിക്കലും താങ്കളുടെ മുഖം കാണുകയില്ല.”