Ny Valala Efa Ho Avy
Mampandefa valala Rayntsika hihinana izay navelan'ny havandra, mandra-tsy mijanona na dia ny maitso aza; ny manamboninahitr'i Farao manontany azy raha mahita izy fa simba i Ejipta. Avy eo ny aizina matevina hatramin'ny azo tsapaina mihazona an'i Ejipta telo andro, fa i Isiraely kosa manana mazava. Ny fifampiraharahana dia tapitra amin'ny fandrahonan'i Farao ny ain'i Mosesy.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–6, 12, 21
10 1Dia hoy i Raintsika tamin’i Mosesy: «Mankanesa any amin’i Farao, fa Izaho no nampahamafy ny fony sy ny fon’ny mpanompony, mba hapetrako eo aminy ireo famantarako. 2Ary mba holazainao amin’ny zanakao lahy sy ny zafinao ny nanesoako ny Egyptiana sy ny nanaovako ireo famantarako teo aminy, mba ho fantatrao fa Izaho no Rainao.»
3Dia nankany amin’i Farao i Mosesy sy Arona ka nanao taminy hoe: «Izao no lazain’ny Rain’ny Hebreo: “Mandra-pahoviana no tsy ho vonona hanetry tena eo anatrehako ianao? Avelao handeha ny oloko, mba hanompo Ahy.” 4Fa raha mandà tsy hamela ny oloko handeha ianao, dia rahampitso Izaho hitondra valala ho ao amin’ny taninao. 5Hanarona ny tavan’ny tany izy ireo ka tsy hahitana ny tany intsony, ary hihina izay sisa navelan’ny havandra ho anao, ary hihina ny hazo rehetra mitsimoka ho anao any an-tsaha. 6Hovenoin’izy ireo ny tranonao sy ny tranon’ny mpanomponao rehetra ary ny tranon’ny Egyptiana rehetra—zavatra tsy mbola hitan’ny razanao sy ny razambenao hatramin’ny andro nisiany tety an-tany ka hatramin’izao.» Dia nivily izy ka niala teo amin’i Farao.
7Hoy ny mpanompon’i Farao taminy: «Mandra-pahoviana no ho fandrika ho antsika io lehilahy io? Avelao handeha ny olona, mba hanompo ny Andriamanitr’izy ireo. Tsy mbola fantatrao va fa simba i Egypta?»
8Naverina teo amin’i Farao i Mosesy sy Arona. «Mandehana, manompoa an’Andriamanitra,» hoy izy. «Fa iza avy no handeha?»
9Hoy i Mosesy: «Handeha miaraka amin’ny zanakay tanora sy ny antitra izahay; miaraka amin’ny zanakay lahy sy vavy sy ny ondry aman’osy sy ny omby no handehanay, fa manana fety ho an’i Rainay izahay.»
10Hoy izy taminy: «Hiaraka aminareo anie Andriamanitra—toa ho avelako handeha ianareo mbamin’ny zanakareo kely! Jereo, ratsy no kasainareo. 11Tsia! Ianareo lehilahy no mandehana manompo an’Andriamanitra, satria izany no tianareo.» Dia noroahin’i Farao niala teo anatrehany izy ireo.
12Dia hoy i Raintsika tamin’i Mosesy: «Ahinjiro any ambonin’i Egypta ny tananao, mba hiakatra any ambonin’i Egypta ny valala ka handany ny zavamaniry rehetra amin’ny tany, izay navelan’ny havandra.»
13Nahinjitra ny tehiny tany ambonin’i Egypta i Mosesy, ary nampitondra rivotra atsinanana ny tany i Raintsika nandritra ny andro sy ny alina manontolo; ary nony maraina dia nitondra ny valala ilay rivotra. 14Niakatra tany ambonin’i Egypta manontolo ny valala ka nipetraka tany amin’ny tany rehetra—be dia be loatra, tsy mbola nisy toy izany taloha, ary tsy hisy toy izany intsony. 15Nanarona ny tavan’ny tany manontolo izy ireo ka nanjary maizina ny tany, ary nihinana ny zavamaniry rehetra tamin’ny tany sy ny voan’ny hazo rehetra izay navelan’ny havandra—tsy nisy zava-maitso sisa teo amin’ny hazo na ny zavamaniry any an-tsaha tany amin’ny tany Egypta rehetra. 16Dia nantso faingana an’i Mosesy sy Arona i Farao ka nanao hoe: «Efa nanota tamin’ny Andriamanitrareo sy taminareo aho. 17Mba mamelà ny fahotako amin’izao indray mandeha izao ihany, ary mangataha amin’ny Andriamanitrareo mba hanala amiko ity fahafatesana ity ihany.»
18Dia niala teo amin’i Farao i Mosesy ka nitalaho tamin’i Raintsika. 19Dia nanova ny rivotra ho rivotra andrefana mahery dia mahery i Raintsika, ka nanainga ny valala sy nitondra azy tany amin’ny Ranomasina Mena; tsy nisy valala na dia iray aza sisa tany amin’ny tanin’i Egypta rehetra. 20Fa nampahamafy ny fon’i Farao i Raintsika, ka tsy nety namela ny Zanak’Israely handeha izy.
Haizina Telo Andro
21Dia hoy i Raintsika tamin’i Mosesy: «Ahinjiro mankany amin’ny lanitra ny tananao, mba hanarona ny tany Egypta ny haizina—haizina matevina hotsapaina.»
22Nahinjitra mankany amin’ny lanitra ny tanany i Mosesy; dia nanarona ny tany Egypta rehetra ny haizina matevina nandritra ny telo andro. 23Tsy nisy nahita ny namany, ary tsy nisy niala teo amin’ny toerany nandritra ny telo andro; fa ny Zanak’Israely rehetra kosa dia nanana mazava tao an-tranony.
24Dia nantso an’i Mosesy i Farao ka nanao hoe: «Mandehana, manompoa ny Andriamanitrareo. Na dia ny ankizinareo aza dia mety handeha—ny ondry aman’osy sy ny omby ihany no avelao eto.»
25Hoy i Mosesy: «Tsy maintsy omenao anay koa ny sorona sy ny fanatitra dorana, mba hatolotray amin’i Rainay. 26Tsy maintsy hiaraka aminay koa ny biby fiompinay—tsy hisy kitrokely na dia iray aza ho sisa. Hitondra anisan’izany izahay hanompo an’i Rainay; fa tsy ho fantatray izay ilainay hanompoana Azy mandra-pahatonay any.»
27Fa nampahamafy ny fon’i Farao i Raintsika, ka tsy nety namela azy ireo handeha izy. 28Hoy i Farao taminy: «Mialà amiko! Mitandrema—aza mba mahita ny tavako intsony, fa amin’ny andro hahitanao ny tavako dia ho faty ianao.»
29Hoy i Mosesy: «Marina ny nolazainao. Tsy hahita ny tavanao intsony aho.»