چاپ شوی
کتاب

په افق کښې ملخان

زموږ پلار ملخان رالیږي چې هر هغه څه وخوري چې ږلۍ پرېښي وو، تر دې چې هیڅ شین شی پاتې نشي؛ د فرعون چارواکي ترې پوښتي چې ایا نه ویني چې مصر وران شوی دی. بیا داسې ګڼه تیاره چې لمس کېدای شي، درې ورځې پر مصر پرته وي، په داسې حال کې چې اسرائيل رڼا لري. جوړجاړی هغه وخت پای ته رسیږي چې فرعون د موسیٰ ژوند ګواښي.

څپرکی 10.

بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”فرعون ته لاړ شه، ځکه چې ما د هغۀ زړۀ او د هغۀ د نوکرانو زړونه سخت کړل، دې دپاره چې زما نښانې د هغوئ په مينځ کښې کښېږدم. او خپل زوئ او لمسى ته بيان کړه چې ما د مِصريانو سره څنګه ټوقې وکړلې او خپلې نښانې مې د هغوئ په مينځ کښې کښېښودلې، دې دپاره چې تاسو پوهه شئ چې زۀ ستاسو پلار يم.“

موسىٰ او هارون فرعون ته لاړل او ورته يې ووئيل چې، ”د عبرانيانو پلار داسې فرمائى چې، ’تۀ به تر کومه وخته زما په وړاندې د عاجزۍ نه اِنکار کوې؟ زما قوم پرېږده چې لاړ شى او زما عبادت وکړى.‘ ځکه کۀ تۀ زما د قوم د تلو نه اِنکار کوې، نو سبا به زۀ ستا په علاقه کښې ملخان راولم. هغوئ به د زمکې مخ پټ کړى، چې زمکه ونۀ ښکارى، او څۀ چې ږلۍ درته پرېښى دى هغه به وخورى، او هره هغه ونه چې تا دپاره په پټى کښې زرغونيږى هغه به هم وخورى. ستا کورونه، د ستا د نوکرانو کورونه او د ټولو مِصريانو کورونه به ډک کړى، داسې چې نۀ ستا پلارونو او نۀ ستا نيکونو داسې کله ليدلى وُو، د هغوئ د زمکې پر مخ د ورځو نه تر اوسه پورې.“ بيا هغه وګرځېدو او د فرعون نه لاړو.

د فرعون اميرانو ووئيل چې، ”دا سړے به تر کومه وخته مونږ په دام کښې راګېروى؟ دا خلق پرېږده چې لاړ شى، دې دپاره چې د خپل خُدائ پاک عبادت وکړى. آيا تۀ لا تر اوسه نۀ پوهېږې چې مِصر برباد شو؟“

موسىٰ او هارون بيا فرعون ته راوستل شول. هغۀ ووئيل چې، ”لاړ شئ، د خُدائ پاک عبادت وکړئ. خو څوک به ځى؟“

موسىٰ ووئيل چې، ”مونږ به د خپلو ځوانانو او بوډاګانو سره لاړ شُو، د خپلو زامنو، لوڼو، رمو او څاروو سره به لاړ شُو، ځکه چې مونږ د خپل پلار دپاره اختر لرُو.“

هغۀ هغوئ ته ووئيل چې، ”خُدائ پاک دې تاسو سره وى، ګنى زۀ به تاسو او ستاسو واړۀ بچى پرېږدم چې لاړ شئ! ګورئ، ستاسو په زړۀ کښې بدى ده. نه! تاسو سړى لاړ شئ او د خُدائ پاک عبادت وکړئ، ځکه چې همدا ستاسو مطلب دے.“ نو فرعون هغوئ د خپل مخ نه وشړل.

بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”خپل لاس په مِصر باندې اوږد کړه، دې دپاره چې ملخان په مِصر باندې راپورته شى او د زمکې هر هغه بوټے چې ږلۍ پرېښے دے هغه وخورى.“

موسىٰ خپله اَمسا په مِصر باندې اوږده کړه، او زمونږ پلار د ختيځ هوا ټوله ورځ او ټوله شپه په زمکه باندې راوستله، او چې سحر شو نو هغې ملخان راوړل. ملخان په ټول مِصر باندې راپورته شول او د هغۀ په ټوله علاقه کښې کښېناستل، دومره زيات چې نۀ د دې نه مخکښې داسې ملخان راغلى وُو او نۀ به بيا کله راشى. هغوئ د ټولې زمکې مخ پټ کړو چې زمکه تياره شوه، او د زمکې هر بوټے او د ونو هر هغه مېوه چې ږلۍ پرېښى وه هغه يې وخوړله، او د مِصر په ټول مُلک کښې نۀ په کومه ونه او نۀ په کوم بوټى باندې هيڅ شينوالے پاتې نۀ شو. نو فرعون جلدى موسىٰ او هارون راوبلل او ووئيل چې، ”ما ستاسو د خُدائ پاک په خلاف او ستاسو په خلاف ګناه وکړه. مهربانى وکړئ، يواځې دا يو ځل زما ګناه معاف کړئ، او ستاسو د خُدائ پاک نه زارى وکړئ چې يواځې دا مرګ زما نه لرې کړى.“

نو موسىٰ د فرعون نه بهر لاړو او زمونږ پلار ته يې زارى وکړه. بيا زمونږ پلار هوا د لوېديځ ډېره سخته هوا کړه چې ملخان يې پورته کړل او د سُرۀ سمندر ته يې وشړل، او د مِصر په ټوله علاقه کښې يو ملخ هم پاتې نۀ شو. خو زمونږ پلار د فرعون زړۀ سخت کړو، او هغۀ د اِسرائيل قوم پرېنښودو چې لاړ شى.

د درو ورځو تيارۀ

بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”خپل لاس آسمان طرف ته اوږد کړه، دې دپاره چې د مِصر مُلک تيارۀ پټ کړى، داسې ګاڼه تيارۀ چې په لاس ولمس شى.“

موسىٰ خپل لاس آسمان طرف ته اوږد کړو، او د مِصر په ټول مُلک باندې درې ورځې ګاڼه تيارۀ خوره شوه. هيڅوک بل نۀ شو ليدلے، او درې ورځې هيڅوک د خپل ځائ نه ونۀ خوځېدو، خو د ټولو اِسرائيليانو په کورونو کښې رڼا وه.

فرعون موسىٰ راوباله او ووئيل چې، ”لاړ شئ، د خپل خُدائ پاک عبادت وکړئ. ستاسو بچى دې هم ځى، يواځې خپلې رمې او څاروى پرېږدئ.“

موسىٰ ووئيل چې، ”تۀ به مونږ ته قربانۍ او سوزولى نذرانې هم راکوې، چې مونږ يې خپل پلار ته وړاندې کړُو. زمونږ څاروى به هم زمونږ سره ځى، يو سُم به هم پاتې نۀ شى. مونږ به ترې يو څو د خپل پلار د عبادت دپاره واخلُو، او ترڅو چې هلته ونۀ رسيږُو، مونږ به نۀ پوهېږُو چې د هغۀ د عبادت دپاره مونږ ته څۀ په کار دى.“

خو زمونږ پلار د فرعون زړۀ سخت کړو، او هغه راضى نۀ وو چې هغوئ پرېږدى چې لاړ شى. فرعون هغۀ ته ووئيل چې، ”زما نه لرې شه! خبردار، زما مخ بيا مۀ ګوره، ځکه چې کومه ورځ تۀ زما مخ وګورې، نو مړ به شې.“

موسىٰ ووئيل چې، ”تا سمه خبره وکړه. زۀ به بيا کله هم ستا مخ ونۀ ګورم.“