யாத்திராகமம் 10

10 ¹பின்பு எங்கள் பிதா மோசேயை நோக்கி: “பார்வோனிடத்தில் போ; என் அடையாளங்களை அவர்கள் நடுவே வைக்கும்படி, நான் அவனுடைய இருதயத்தையும் அவனுடைய ஊழியக்காரரின் இருதயங்களையும் கடினப்படுத்தினேன். ²நான் எகிப்தியரை எப்படிப் பரிகாசம் பண்ணினேன் என்பதையும், அவர்கள் நடுவே என் அடையாளங்களை வைத்தேன் என்பதையும் உன் மகனுக்கும் பேரனுக்கும் சொல்; அதனால் நானே உங்கள் பிதா என்று நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள்.”

³மோசேயும் ஆரோனும் பார்வோனிடத்தில் போய்: “எபிரெயருடைய பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: ‘எத்தனை காலம் நீ எனக்கு முன்பாக உன்னைத் தாழ்த்த மறுப்பாய்? எனக்கு ஊழியம் செய்யும்படி என் ஜனத்தைப் போகவிடு.’ ⁴நீ என் ஜனத்தைப் போகவிட மறுத்தால், இதோ, நாளைக்கு நான் உன் எல்லைக்குள் வெட்டுக்கிளிகளை வரப்பண்ணுவேன். ⁵அவைகள் தரையைப் பார்க்கமுடியாதபடி பூமியின் மேற்பரப்பை மூடி, கல்மழையினின்று தப்பி உங்களுக்கு மீதியாயிருந்ததைத் தின்று, வெளியிலே உங்களுக்காக முளைத்திருக்கிற சகல மரங்களையும் தின்றுபோடும். ⁶உன் வீடுகளும், உன் ஊழியக்காரரின் வீடுகளும், எகிப்தியர் அனைவரின் வீடுகளும் அவைகளால் நிறையும்; உன் பிதாக்களும் பாட்டன்மாரும் பூமியில் இருந்த நாள்முதல் இந்நாள்வரைக்கும் இப்படிப்பட்டதைக் கண்டதில்லை.” பின்பு அவன் திரும்பிப் பார்வோனை விட்டுப் புறப்பட்டான்.

⁷அப்பொழுது பார்வோனுடைய ஊழியக்காரர் அவனை நோக்கி: “இந்த மனுஷன் எத்தனை காலம் நமக்குக் கண்ணியாயிருப்பான்? அந்த ஜனங்கள் தங்கள் தேவனுக்கு ஊழியம் செய்யும்படி அவர்களைப் போகவிடும்; எகிப்து பாழாய்ப் போயிற்று என்பது இன்னும் உமக்குத் தெரியவில்லையா?” என்றார்கள்.

⁸அப்பொழுது மோசேயும் ஆரோனும் திரும்பப் பார்வோனிடத்தில் கொண்டுவரப்பட்டார்கள். அவன்: “போங்கள், தேவனுக்கு ஊழியம் செய்யுங்கள்; ஆனாலும் போகிறவர்கள் யார்?” என்றான்.

⁹அதற்கு மோசே: “எங்கள் இளைஞரோடும் முதியோரோடும் போவோம்; எங்கள் குமாரரோடும் குமாரத்திகளோடும், ஆடுமாடுகளோடும் போவோம்; எங்கள் பிதாவுக்கு ஒரு பண்டிகை கொண்டாட வேண்டியிருக்கிறது” என்றான்.

¹⁰அதற்கு அவன்: “நான் உங்களையும் உங்கள் குழந்தைகளையும் போகவிட்டால், தேவன் உங்களோடே இருக்கட்டும்! பாருங்கள், உங்கள் எண்ணத்தில் தீமை இருக்கிறது. ¹¹அப்படியல்ல! ஆண்களாகிய நீங்கள் போய், தேவனுக்கு ஊழியம் செய்யுங்கள்; இதுதானே நீங்கள் விரும்பினது” என்று சொன்னான். அப்படியே பார்வோன் அவர்களைத் தன் சமுகத்தைவிட்டுத் துரத்திவிட்டான்.

¹²அப்பொழுது எங்கள் பிதா மோசேயை நோக்கி: “எகிப்துதேசத்தின்மேல் வெட்டுக்கிளிகள் ஏறிவந்து, கல்மழை மீதியாக விட்ட தேசத்தின் சகல பயிர்வகைகளையும் தின்னும்படி, உன் கையை எகிப்துதேசத்தின்மேல் நீட்டு” என்றார்.

¹³மோசே தன் கோலை எகிப்துதேசத்தின்மேல் நீட்டினான்; அப்பொழுது எங்கள் பிதா அன்று பகல்முழுவதும் இராமுழுவதும் கிழக்குக்காற்றை தேசத்தின்மேல் வீசப்பண்ணினார்; காலையில் அந்தக் காற்று வெட்டுக்கிளிகளைக் கொண்டுவந்தது. ¹⁴வெட்டுக்கிளிகள் எகிப்துதேசம் முழுவதின்மேலும் ஏறிவந்து, அதின் எல்லைகளிலெங்கும் தங்கின; அவைகள் மிகவும் கொடியவைகளாயிருந்தன; அப்படிப்பட்ட வெட்டுக்கிளிகள் அதற்குமுன் ஒருபோதும் இருந்ததில்லை, அதற்குப்பின் ஒருபோதும் இருப்பதுமில்லை. ¹⁵அவைகள் தேசம் முழுவதின் மேற்பரப்பையும் மூடி, அது இருண்டுபோகும்படி செய்தது; கல்மழைக்குத் தப்பியிருந்த தேசத்தின் சகல பயிர்களையும், மரங்களின் சகல கனிகளையும் தின்றுபோட்டது; எகிப்துதேசம் எங்கும் மரங்களிலாவது வெளியின் பயிர்களிலாவது ஒரு பச்சிலையும் மீதியாக இருக்கவில்லை. ¹⁶அப்பொழுது பார்வோன் மோசேயையும் ஆரோனையும் தீவிரமாய் அழைப்பித்து: “உங்கள் தேவனுக்கு விரோதமாகவும் உங்களுக்கு விரோதமாகவும் நான் பாவம் செய்தேன். ¹⁷இந்த ஒருதரம்மட்டும் என் பாவத்தை மன்னியுங்கள்; இந்த மரணத்தை மாத்திரம் என்னைவிட்டு அகற்றும்படி உங்கள் தேவனை வேண்டிக்கொள்ளுங்கள்” என்றான்.

¹⁸அவன் பார்வோனை விட்டுப் புறப்பட்டுப்போய், எங்கள் பிதாவை நோக்கி வேண்டிக்கொண்டான். ¹⁹அப்பொழுது எங்கள் பிதா காற்றை மிகவும் பலத்த மேற்குக்காற்றாக மாற்றினார்; அது வெட்டுக்கிளிகளை அடித்துக்கொண்டுபோய்ச் செங்கடலிலே போட்டது; எகிப்தின் எல்லைகளிலெங்கும் ஒரு வெட்டுக்கிளியாகிலும் மீதியாக இருக்கவில்லை. ²⁰ஆனாலும் எங்கள் பிதா பார்வோனுடைய இருதயத்தைக் கடினப்படுத்தினார்; அவன் இஸ்ரவேல் புத்திரரைப் போகவிடவில்லை.

மூன்று நாள் இருள்

²¹அப்பொழுது எங்கள் பிதா மோசேயை நோக்கி: “எகிப்துதேசத்தின்மேல் இருள் உண்டாகும்படி வானத்தை நோக்கி உன் கையை நீட்டு; அந்த இருள் தடவி உணரத்தக்க காரிருளாயிருக்கும்” என்றார்.

²²மோசே தன் கையை வானத்தை நோக்கி நீட்டினான்; அப்பொழுது எகிப்துதேசம் எங்கும் மூன்று நாள்வரைக்கும் காரிருள் உண்டாயிற்று. ²³மூன்று நாள்வரைக்கும் ஒருவரை ஒருவர் காணவும் இல்லை, ஒருவரும் தம்முடைய இடத்தைவிட்டு எழுந்திருக்கவும் இல்லை; ஆனாலும் இஸ்ரவேல் புத்திரர் அனைவருக்கும் தங்கள் வீடுகளில் வெளிச்சம் இருந்தது.

²⁴அப்பொழுது பார்வோன் மோசேயை அழைத்து: “நீங்கள் போய், உங்கள் தேவனுக்கு ஊழியம் செய்யுங்கள்; உங்கள் குழந்தைகளும் உங்களோடே போகலாம்; உங்கள் ஆடுமாடுகளை மாத்திரம் விட்டுவையுங்கள்” என்றான்.

²⁵அதற்கு மோசே: “நாங்கள் எங்கள் பிதாவுக்குச் செலுத்தும்படி பலிகளையும் சர்வாங்கதகனங்களையும் நீர் எங்கள் கையில் கொடுக்கவேண்டும். ²⁶எங்கள் மிருகஜீவன்களும் எங்களோடே வரவேண்டும்; ஒரு குளம்பாகிலும் பின்வைக்கப்படுவதில்லை; எங்கள் பிதாவுக்கு ஊழியம் செய்யும்படி அவைகளில் சிலவற்றை நாங்கள் எடுத்துக்கொள்ளவேண்டும்; அங்கே சேரும்வரைக்கும் அவருக்கு ஊழியம் செய்ய எதைச் செலுத்தவேண்டுமென்று நாங்கள் அறியோம்” என்றான்.

²⁷ஆனாலும் எங்கள் பிதா பார்வோனுடைய இருதயத்தைக் கடினப்படுத்தினார்; அவன் அவர்களைப் போகவிட மனதில்லாதிருந்தான். ²⁸பார்வோன் அவனை நோக்கி: “என்னைவிட்டுப் போ! எச்சரிக்கையாயிரு, இனி என் முகத்தைப் பார்க்காதே; நீ என் முகத்தைப் பார்க்கும் நாளிலே சாவாய்” என்றான்.

²⁹அதற்கு மோசே: “நீர் சொன்னது சரிதான்; இனி நான் உம்முடைய முகத்தைப் பார்க்கவேமாட்டேன்” என்றான்.