Ufqda chigirtkalar
Otamiz doʻldan omon qolgan hamma narsani yeb bitirsin deb chigirtkalarni yuboradi, toki hech bir koʻkat qolmaydi; Firʼavnning amaldorlari undan Misr vayron boʻlganini koʻrmayapsanmi, deb soʻraydi. Soʻng qoʻl bilan seziladigan darajada quyuq zulmat uch kun Misrni qoplaydi, Isroilda esa yorugʻlik bor. Savdolashuv Firʼavnning Musoni oʻlim bilan qoʻrqitishi bilan tugaydi.
10 1Shunda Otamiz Musoga dedi: “Firʼavnning oldiga bor, chunki ular orasida Oʻz alomatlarimni koʻrsatish uchun uning va aʼyonlarining qalbini qotirdim. 2Misrliklarni qanday masxara qilganimni va ular orasida Oʻz alomatlarimni namoyon etganimni oʻgʻling bilan nabirangga soʻzlab ber, toki Men sizlarning Otangiz ekanligimni bilib olasizlar.”
3Muso bilan Horun Firʼavnning oldiga borib, dedilar: “Ibroniylarning Otasi shunday demoqda: «Qachongacha Mening oldimda oʻzingni past tutishdan bosh tortasan? Menga xizmat qilishlari uchun xalqimni qoʻyib yubor.» 4Chunki agar xalqimni qoʻyib yuborishdan bosh tortsang, ertaga hududingga chigirtkalar olib kelaman. 5Ular yer yuzini qoplab, tuproqni koʻrinmas qiladi, doʻldan omon qolgan narsalaringni yeydi va dalada senga oʻsayotgan har bir daraxtni yeb bitiradi. 6Ular sening uylaringni, aʼyonlaringning va barcha Misrliklarning uylarini toʻldiradi — buni ota-bobolaring yer yuzida yashagan kunlaridan to shu kungacha koʻrmagan edi.” Soʻng u burilib, Firʼavnning oldidan chiqib ketdi.
7Firʼavnning aʼyonlari dedilar: “Bu odam qachongacha bizni tuzoqqa solaveradi? Oʻz Xudolariga xizmat qilishlari uchun bu xalqni qoʻyib yubor. Misr xarob boʻlganini hali ham bilmayapsanmi?”
8Muso bilan Horunni Firʼavnning oldiga qaytarib olib kelishdi. “Boringlar, Xudoga xizmat qilinglar, — dedi u. — Lekin kimlar boradi?”
9Muso dedi: “Yoshu qari, hammamiz boramiz; oʻgʻil-qizlarimiz, mayda va yirik mollarimiz bilan boramiz, chunki biz Otamizga atab bayram qilamiz.”
10U ularga dedi: “Xudo sizlar bilan boʻlsin — men sizlarni bolalaringiz bilan qoʻyib yuborarmidim! Qaranglar, koʻnglingizda yomon niyat bor. 11Yoʻq! Faqat erkaklaringiz borib, Xudoga xizmat qilsin, chunki oʻzingiz shuni istayapsiz.” Shunday qilib, Firʼavn ularni oʻz huzuridan quvib chiqardi.
12Shunda Otamiz Musoga dedi: “Misr ustiga qoʻlingni choʻz, toki chigirtkalar Misr ustiga yopirilib, doʻldan omon qolgan yerning har bir oʻsimligini yeb bitirsin.”
13Muso Misr ustiga hassasini choʻzdi, Otamiz esa kun boʻyi va tun boʻyi yer uzra sharq shamolini esdirdi; tong otganda shamol chigirtkalarni olib keldi. 14Chigirtkalar butun Misr ustiga yopirilib, uning barcha hududiga qoʻndi — shu qadar koʻp ediki, na ilgari bunday boʻlgan, na bundan keyin bunday boʻladi. 15Ular butun yer yuzini qoplab, uni qorongʻi qildi va yerning har bir oʻsimligini, doʻldan omon qolgan barcha daraxt mevalarini yeb bitirdi — butun Misr yurtida na daraxtda, na dala oʻsimligida bironta koʻkat qolmadi. 16Shunda Firʼavn shosha-pisha Muso bilan Horunni chaqirib, dedi: “Men sizning Xudoyingiz oldida ham, sizlarning oldingizda ham gunoh qildim. 17Iltimos, bu safargina gunohimni kechiringlar va mendan faqat shu oʻlimni olib tashlashi uchun Xudoyingizga yolvoringlar.”
18Shunday qilib, Muso Firʼavnning oldidan chiqib, Otamizga yolvordi. 19Shunda Otamiz shamolni juda kuchli gʻarb shamoliga aylantirdi; u shamol chigirtkalarni koʻtarib, Qizil dengizga haydab tashladi; butun Misr hududida bironta chigirtka qolmadi. 20Lekin Otamiz Firʼavnning qalbini qotirdi va u Isroil xalqini qoʻyib yubormadi.
Uch kunlik zulmat
21Shunda Otamiz Musoga dedi: “Osmon tomon qoʻlingni choʻz, toki Misr yurtini zulmat qoplasin — qoʻl bilan ushlab boʻladigan darajada qalin zulmat.”
22Muso osmon tomon qoʻlini choʻzdi; butun Misr yurtini uch kun davomida qalin zulmat qopladi. 23Hech kim bir-birini koʻra olmadi va uch kun davomida hech kim oʻz joyidan jilmadi, lekin barcha Isroilliklarning uylarida yorugʻlik bor edi.
24Firʼavn Musoni chaqirib, dedi: “Boringlar, Xudoyingizga xizmat qilinglar. Bolalaringiz ham borsin — faqat mayda va yirik mollaringizni qoldiringlar.”
25Muso dedi: “Otamizga atab qurbonlik keltirishimiz uchun soʻyiladigan va kuydiriladigan qurbonliklarni ham bizga berishing kerak. 26Mol-qoʻylarimiz ham biz bilan borishi kerak — bironta tuyoq ham qolmaydi. Otamizga xizmat qilish uchun ulardan bir qanchasini olamiz; u yerga yetib borgunimizcha, Unga xizmat qilish uchun nima kerakligini bilmaymiz.”
27Lekin Otamiz Firʼavnning qalbini qotirdi va u ularni qoʻyib yuborishni istamadi. 28Firʼavn unga dedi: “Yoʻqol oldimdan! Ehtiyot boʻl — boshqa yuzimni koʻrmagin, chunki yuzimni koʻrgan kuningda oʻlasan.”
29Muso dedi: “Toʻgʻri aytding. Men boshqa hech qachon yuzingni koʻrmayman.”