प्रस्थान 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹तब हाम्रा पिताले मोशालाई भन्नुभयो, “फारोकहाँ जा, किनकि तिनीहरूका बीचमा मेरा चिन्हहरू राख्नलाई मैले तिनको हृदय र तिनका सेवकहरूका हृदय कठोर पारेको छु। ²मैले मिश्रीहरूलाई कसरी गिल्ला गरेँ र तिनीहरूका बीचमा मेरा चिन्हहरू राखेँ, सो तेरो छोरा र नातिलाई सुना, ताकि म तिम्रा पिता हुँ भनी तिमीले जान।”

³मोशा र हारून फारोकहाँ गएर भने, “हिब्रूहरूका पिता यसो भन्नुहुन्छ: ‘तिमी कहिलेसम्म मेरो सामु आफूलाई विनम्र पार्न इन्कार गर्नेछौ? मेरा प्रजालाई मेरो सेवा गर्न जान दे।’ ⁴किनकि तिमीले मेरा प्रजालाई जान दिन इन्कार गर्‍यौ भने, भोलि म तिम्रो इलाकामा सलहहरू ल्याउनेछु। ⁵तिनीहरूले भूमिको सतह ढाक्नेछन्, जमिन लुकाउनेछन्, असिनाले तिमीलाई छोडेको कुरा खानेछन्, र मैदानमा तिम्रा निम्ति उम्रिरहेका हरेक रूख खानेछन्। ⁶तिनीहरूले तिम्रा घरहरू, तिम्रा सेवकहरूका र सबै मिश्रीहरूका घरहरू भर्नेछन्—जस्तो तिम्रा बाबु र बाजेहरूले पृथ्वीमा आफ्ना दिनहरूदेखि आजसम्म कहिल्यै देखेनन्।” त्यसपछि उनी फर्केर फारोबाट बाहिर निस्के।

⁷फारोका अधिकारीहरूले भने, “यो मानिसले कहिलेसम्म हामीलाई पासोमा पार्नेछ? ती मानिसहरूलाई जान दिनुहोस्, ताकि तिनीहरूले आफ्ना परमेश्वरको सेवा गर्न सकून्। मिश्र नष्ट भइसक्यो भनी के तपाईंलाई अझै थाहा छैन?”

⁸मोशा र हारूनलाई फारोकहाँ फर्काएर ल्याइयो। “जाओ, परमेश्वरको सेवा गर,” फारोले भने। “तर को-को जाने?”

⁹मोशाले भने, “हाम्रा जवान र वृद्धहरूसहित हामी जानेछौँ; छोराछोरी, भेडाबाख्रा, गाईवस्तु—हामी जानेछौँ, किनकि हाम्रा पिताको निम्ति हाम्रो चाड छ।”

¹⁰फारोले तिनीहरूलाई भने, “परमेश्वर तिमीहरूसँग रहून्—मानौँ म तिमीहरू र तिम्रा साना बालबच्चालाई जान दिनेछु! हेर, तिमीहरूको मनमा खराबी छ। ¹¹होइन! तिमीहरू पुरुषहरू गएर परमेश्वरको सेवा गर, किनकि तिमीहरू त्यही चाहन्छौ।” यसरी फारोले तिनीहरूलाई आफ्नो सामुबाट धपाए।

¹²तब हाम्रा पिताले मोशालाई भन्नुभयो, “मिश्रमाथि आफ्नो हात पसार्, ताकि मिश्रमाथि सलहहरू आऊन् र असिनाले छोडेको भूमिका हरेक बिरुवा खाऊन्।”

¹³मोशाले मिश्रमाथि आफ्नो लट्ठी पसारे, र हाम्रा पिताले दिनभरि र रातभरि देशमाथि पूर्वीय बतास चलाउनुभयो; बिहानसम्म त्यसले सलहहरू बोकेर ल्यायो। ¹⁴सलहहरू सारा मिश्रमाथि आए, र त्यसको सम्पूर्ण इलाकाभरि बसे—यति भयानक, कि यसअघि तिनीहरूजस्तो कहिल्यै थिएन, न फेरि कहिल्यै हुनेछ। ¹⁵तिनीहरूले सारा भूमिको सतह ढाके, त्यसलाई अँध्यारो पारे, र भूमिका हरेक बिरुवा, असिनाले छोडेका रूखका सबै फल खाए—सारा मिश्र देशमा रूख वा मैदानका बिरुवामा कुनै हरियाली रहेन। ¹⁶त्यसैले फारोले हतारिएर मोशा र हारूनलाई बोलाएर भने, “मैले तिमीहरूका परमेश्वरको विरुद्धमा र तिमीहरूको विरुद्धमा पाप गरेको छु। ¹⁷कृपया यसपल्ट मात्र मेरो पाप क्षमा गर, र यो मृत्यु मात्र मबाट हटाउन तिमीहरूका परमेश्वरसँग बिन्ती गर।”

¹⁸त्यसैले मोशा फारोबाट बाहिर गएर हाम्रा पितासँग बिन्ती गरे। ¹⁹तब हाम्रा पिताले त्यो बतासलाई धेरै बलियो पश्चिमी बतासमा फेर्नुभयो, जसले सलहहरूलाई उठाएर लाल समुद्रमा हुत्त्यायो; सारा मिश्रको इलाकामा एउटै सलह बाँकी रहेन। ²⁰तर हाम्रा पिताले फारोको हृदय कठोर पार्नुभयो, र तिनले इस्राएलका जनतालाई जान दिएनन्।

तीन दिनको अन्धकार

²¹तब हाम्रा पिताले मोशालाई भन्नुभयो, “आकाशतिर आफ्नो हात पसार्, ताकि मिश्र देशलाई अन्धकारले ढाकोस्—छामेर थाहा पाउन सकिने बाक्लो अन्धकार।”

²²मोशाले आकाशतिर आफ्नो हात पसारे; बाक्लो अन्धकारले सारा मिश्र देशलाई तीन दिनसम्म ढाक्यो। ²³कसैले अर्कोलाई देख्न सकेनन्, र तीन दिनसम्म कोही पनि आफ्नो ठाउँबाट उठेनन्, तर सबै इस्राएलीहरूका घरमा उज्यालो थियो।

²⁴फारोले मोशालाई बोलाएर भने, “जाओ, आफ्ना परमेश्वरको सेवा गर। तिम्रा बालबच्चा पनि जान सक्छन्—केवल तिम्रा भेडाबाख्रा र गाईवस्तु भने यहीँ छोड।”

²⁵मोशाले भने, “हाम्रा पिताको निम्ति चढाउन तपाईंले हामीलाई बलिदान र होमबलिहरू पनि दिनुपर्छ। ²⁶हाम्रा गाईवस्तु पनि हामीसँगै जानुपर्छ—एउटा खुर पनि यहाँ रहँदैन। हामी हाम्रा पिताको सेवा गर्न तीमध्ये केही लैजानेछौँ; त्यहाँ नपुगेसम्म उहाँको सेवा गर्न हामीलाई केको आवश्यकता छ भनी हामी जान्दैनौँ।”

²⁷तर हाम्रा पिताले फारोको हृदय कठोर पार्नुभयो, र तिनले तिनीहरूलाई जान दिन राजी भएनन्। ²⁸फारोले तिनलाई भने, “मबाट गइहाल्! होसियार—फेरि मेरो मुख नहेर्, किनकि जुन दिन तैँले मेरो मुख हेर्छस्, त्यस दिन तँ मर्नेछस्।”

²⁹मोशाले भने, “तपाईंले ठीकै भन्नुभयो। म फेरि कहिल्यै तपाईंको मुख हेर्नेछैनँ।”