Kuliyên li Asoyê
Bavê me kuliyan dişîne ku her tiştê ku ji zîpikê maye bixwin, heta ku tu tiştekî kesk nemîne; karmendên Firewn jê dipirsin gelo ew nabîne ku Misir wêran bûye. Paşê tariyeke ewqas qalind ku tê hiskirin sê rojan Misrê digire, dema ku Îsraêl ronahî heye. Danûstandin bi tehdîda jiyana Mûsa ji aliyê Firewn ve diqede.
Bavê me di ayetan de dipeyive 1–6, 12, 21
10 1Piştre Bavê me ji Mûsa re got: “Here ba Firewn, çimkî min dilê wî û dilên karmendên wî hişk kirin, da ku ez nîşanên xwe di nav wan de deynim. 2Ji kurê xwe û neviyê xwe re bêje ka min çawa tinazê xwe bi Misriyan kir û min nîşanên xwe di nav wan de danîn, da ku hûn bizanibin ku ez Bavê we me.”
3Mûsa û Harûn çûn ba Firewn û jê re got: “Bavê Îbraniyan wiha dibêje: ‘Heta kengê tê red bikî ku li ber min nefsbiçûk bibî? Gelê min berde ku ji min re xulamiyê bikin.’ 4Çimkî heke tu red bikî ku gelê min azad bikî, ezê sibê kuliyan bînim nav sînorên te. 5Wê ew rûyê erdê binixêmin û erd xuya nebe. Wê tiştê ku ji zîpikê ji te re maye bixwin û wê hemû darên ku li zeviyê ji te re şîn dibin jî bixwin. 6Wê malên te, malên karmendên te û malên hemû Misriyan tije bikin. Bav û bapîrên te ji roja ku ew li ser rûyê erdê bûn heta îro tiştekî wisa nedîtiye.” Paşê Mûsa zivirî û ji ba Firewn derket.
7Karmendên Firewn jê re got: “Heta kengê wê ev mirov ji me re bibe dafik? Gel berde, bila herin xulamiya Xwedayê xwe bikin. Ma tu hê nizanî ku Misir wêran bûye?”
8Mûsa û Harûn dîsa hatin anîn ba Firewn. Firewn ji wan re got: “Herin, xulamiya Xwedê bikin.” “Lê kî wê herin?”
9Mûsa got: “Emê bi zarok û pîrên xwe re herin; bi kur û keçên xwe, bi pez û dewarên xwe re emê herin, çimkî ji bo Bavê me cejneke me heye.”
10Firewn ji wan re got: “Xwedê bi we re be, ma qey ezê we û zarokên we yên biçûk berdim! Binêrin, xerabî di hişê we de heye. 11Na! Hûn mêr herin, xulamiya Xwedê bikin, çimkî hûn vê dixwazin.” Loma Firewn ew ji ber xwe qewitandin.
12Piştre Bavê me ji Mûsa re got: “Destê xwe dirêjî ser Misrê bike, da ku kulî bi ser Misrê de werin û hemû giyayên welêt ên ku zîpikê hiştine bixwin.”
13Mûsa gopalê xwe dirêjî ser Misrê kir û Bavê me tevahiya rojê û tevahiya şevê bayê rojhilat bi ser welêt de ajot. Gava sibe bû, bayê rojhilat kulî anîbûn. 14Kulî bi ser tevahiya Misrê de hatin û li seranserê sînorên wê bi cih bûn. Bela ewqas giran bû ku ne berê ewqas kulî hebûn, ne jî wê careke din hebin. 15Wan rûyê tevahiya welêt nixamt û ew tarî kir. Wan hemû giyayên welêt û hemû fêkiyên daran ên ku ji zîpikê xilas bûbûn xwarin. Li seranserê welatê Misrê, ne li daran, ne jî li giyayên zeviyê tu şînahî nema. 16Loma Firewn bi lez gazî Mûsa û Harûn kir û got: “Min li dijî Xwedayê we û li dijî we guneh kir. 17Niha lava dikim, tenê vê carê gunehê min bibexişînin û ji Xwedayê xwe lava bikin ku tenê vê mirinê ji ser min rake.”
18Loma Mûsa ji ba Firewn derket û ji Bavê me lava kir. 19Piştre Bavê me ba zivirand û kir bayekî rojava yê pir xurt ku kulî rakirin û ew avêtin Derya Sor. Li seranserê sînorên Misrê kuliyek jî nema. 20Lê Bavê me dilê Firewn hişk kir û wî gelê Îsraêl berneda.
Sê Rojên Tariyê
21Piştre Bavê me ji Mûsa re got: “Destê xwe ber bi ezman ve dirêj bike, da ku tarî welatê Misrê binixême; tariyeke ewqas giran ku mirov dikare destê xwe lê bide.”
22Mûsa destê xwe ber bi ezman ve dirêj kir û sê rojan tariyeke giran tevahiya welatê Misrê nixamt. 23Kesî nikaribû kesekî din bibîne û sê rojan tu kes ji cihê xwe ranebû. Lê di malên hemû Îsraêliyan de ronahî hebû.
24Firewn gazî Mûsa kir û got: “Herin, xulamiya Xwedayê xwe bikin. Bila zarokên we jî bi we re herin; tenê pez û dewarên xwe li vir bihêlin.”
25Mûsa got: “Divê tu qurban û qurbanên şewitandinê jî bidî me, da ku em wan ji Bavê me re pêşkêş bikin. 26Divê heywanên me jî bi me re bên; yek sim jî li paş nemîne. Emê hinekan ji wan bigirin ku xulamiya Bavê me bikin. Heta em negihîjin wê derê, emê nizanibin ka bi çi divê em xulamiya wî bikin.”
27Lê Bavê me dilê Firewn hişk kir û wî nexwest wan berde. 28Firewn jê re got: “Ji ber min here! Hay ji xwe hebe, êdî rûyê min nebîne, çimkî roja ku tu rûyê min bibînî, tê bimirî.”
29Mûsa got: “Te rast got. Ezê êdî tu caran rûyê te nebînim.”