Fitowa 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹Sai Ubanmu ya ce wa Musa, “Je wurin Fir'auna, gama na taurare zuciyarsa da zukatan barorinsa, domin in sa alamuna a cikinsu. ²Ka gaya wa ɗanka da jikanka yadda na yi wa Masarawa ba'a, na kuma sa alamuna a cikinsu, domin ku san ni ne Ubanku.”

³Sai Musa da Haruna suka tafi wurin Fir'auna suka ce masa, “Ga abin da Uban Ibraniyawa ya ce, ‘Har yaushe za ka ƙi ƙasƙantar da kanka a gabana? Ka bar mutanena su tafi domin su bauta mini.’ ⁴Gama in ka ƙi barin mutanena su tafi, gobe zan kawo fāri a ƙasarka. ⁵Za su rufe fāɗin ƙasa har ba a iya ganin ƙasa, su ci abin da ƙanƙara ta bar muku, su kuma ci kowane itace da yake tsirowa muku a gona. ⁶Za su cika gidajenka, da na barorinka, da na dukan Masarawa—yadda ubanninka da kakanninka ba su taɓa gani ba, tun daga ranakun da suke a duniya har zuwa yanzu.” Sa'an nan ya juya ya bar Fir'auna.

⁷Fādawan Fir'auna suka ce masa, “Har yaushe wannan mutum zai zama mana tarko? Ka bar mutanen su tafi, domin su bauta wa Allahnsu. Har yanzu ba ka gane cewa Masar ta lalace ba?”

⁸Sai aka komo da Musa da Haruna wurin Fir'auna. “Ku tafi, ku bauta wa Allah,” ya ce. “Amma su wane ne za su tafi?”

⁹Musa ya ce, “Za mu tafi tare da yaranmu da tsofaffinmu; da 'ya'yanmu maza da mata, da garken tumakinmu da na shanunmu—za mu tafi, gama za mu yi idi ga Ubanmu.”

¹⁰Ya ce musu, “Allah yă kasance tare da ku—sai ka ce zan bar ku da ƙananan yaranku ku tafi ke nan! Ku lura, kuna da mugun nufi. ¹¹A'a! Ku maza, ku tafi ku bauta wa Allah, tun da shi ne abin da kuke nema.” Sai Fir'auna ya kore su daga gabansa.

¹²Sai Ubanmu ya ce wa Musa, “Miƙa hannunka a bisa Masar, domin fāri su hau kan ƙasar Masar, su ci dukan tsiron ƙasar da ƙanƙara ta bari.”

¹³Musa ya miƙa sandarsa a bisa Masar, Ubanmu kuma ya kawo iskar gabas a kan ƙasar dukan yini da dukan dare; da gari ya waye, sai iskar gabas ta kawo fāri. ¹⁴Fāri suka hau kan dukan ƙasar Masar, suka sauka a dukan iyakokinta—masu tsanani ƙwarai, ba a taɓa ganin irinsu ba, ba kuwa za a ƙara ganin irinsu ba. ¹⁵Suka rufe fāɗin dukan ƙasar har ta yi duhu, suka ci dukan tsiron ƙasa, da dukan 'ya'yan itatuwa da ƙanƙara ta bari—ba a bar wani kore a kan itace ko tsiron gona ba a dukan ƙasar Masar. ¹⁶Sai Fir'auna ya hanzarta ya kira Musa da Haruna, ya ce, “Na yi zunubi ga Allahnku da kuma gare ku. ¹⁷Yanzu dai, ku gafarta mini zunubina a wannan karo kaɗai, ku kuma roƙi Allahnku yă kawar da wannan mutuwa kaɗai daga gare ni.”

¹⁸Sai Musa ya fita daga wurin Fir'auna, ya roƙi Ubanmu. ¹⁹Sai Ubanmu ya mai da iskar ta zama iskar yamma mai ƙarfi ƙwarai, wadda ta ɗauki fāri ta tura su cikin Jan Teku; babu ko fāra guda ɗaya da ta ragu a dukan iyakar Masar. ²⁰Amma Ubanmu ya taurare zuciyar Fir'auna, bai kuwa bar Isra'ilawa su tafi ba.

Kwana Uku na Duhu

²¹Sai Ubanmu ya ce wa Musa, “Miƙa hannunka wajen sama, domin duhu yă rufe ƙasar Masar—duhu mai kauri har ana iya taɓawa.”

²²Musa ya miƙa hannunsa wajen sama; sai duhu mai kauri ya rufe dukan ƙasar Masar har kwana uku. ²³Ba wanda ya iya ganin ɗan'uwansa, ba kuwa wanda ya tashi daga wurinsa har kwana uku, amma dukan Isra'ilawa suna da haske a gidajensu.

²⁴Sai Fir'auna ya kira Musa ya ce, “Ku tafi, ku bauta wa Allahnku. Har yaranku ma za su iya tafiya—sai dai ku bar garken tumakinku da na shanunku a baya.”

²⁵Musa ya ce, “Dole ka ba mu hadayu da hadayun ƙonawa kuma, domin mu miƙa wa Ubanmu. ²⁶Dabbobinmu ma dole su tafi tare da mu—ba za a bar ko kofato ɗaya a baya ba. Za mu ɗauki waɗansu domin mu bauta wa Ubanmu; ba za mu kuwa san abin da za mu yi amfani da shi don bauta masa ba, sai mun isa can.”

²⁷Amma Ubanmu ya taurare zuciyar Fir'auna, bai kuwa yarda yă bar su su tafi ba. ²⁸Sai Fir'auna ya ce masa, “Ka rabu da ni! Ka yi hankali—kada ka ƙara ganin fuskata, gama a ranar da ka ga fuskata, za ka mutu.”

²⁹Musa ya ce, “Daidai ka faɗa. Ba zan ƙara ganin fuskarka ba har abada.”