هِجرت 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”لاړ شه فرعون ته ووايه چې، ’د عبرانيانو پلار داسې فرمائى، ”زما قوم پرېږده چې لاړ شى او زما عبادت وکړى. ²ځکه کۀ تۀ د هغوئ د پرېښودو نه اِنکار وکړې او هغوئ لا هم ونيسې، ³نو د زمونږ پلار لاس به ستا په هغه څارويو باندې وى چې په پټى کښې دى، په آسونو، خرو، اوښانو، د غواګانو رمو او د ګډو رمو باندې، يو ډېر سخت آفت. ⁴خو زمونږ پلار به د اِسرائيل څاروى د مصر د څارويو نه بېل کړى، نو د اِسرائيل يو هم به نۀ مرى.“‘“ ⁵او زمونږ پلار يو وخت مقرر کړو او وې فرمائيل چې، ”سبا به زۀ دا کار په دې ملک کښې کوم.“

⁶بله ورځ زمونږ پلار دا کار وکړو، د مصر ټول څاروى مړۀ شول، خو د اِسرائيل د څارويو نه يو هم مړ نۀ شو. ⁷فرعون معلومات واستول، نو د اِسرائيل د څارويو نه يو هم مړ شوے نۀ وو. خو بيا هم د فرعون زړۀ سخت پاتې شو او هغۀ د قوم د پرېښودو نه اِنکار وکړو.

په هر مصرى باندې دانې

⁸بيا زمونږ پلار موسىٰ او هارون ته وفرمائيل چې، ”د بټئ نه د ايرو موټى راواخلئ، او موسىٰ دې هغه د فرعون په مخکښې اسمان ته وشيندى. ⁹دا به په ټول مصر باندې نرمه دوړه شى، او په ټول مصر کښې به په اِنسانانو او څارويو باندې د لګېدونکو دانو په شکل راوځى.“

¹⁰نو هغوئ د بټئ ايرې راواخستلې او د فرعون په مخکښې ودرېدل. موسىٰ هغه اسمان ته وشيندلې، او دانې راووتې، چې په اِنسانانو او څارويو باندې ولګېدې. ¹¹جادوګر د موسىٰ په مخکښې درېدے نۀ شول، ځکه چې په هغوئ باندې او په ټولو مصريانو باندې دانې وې. ¹²خو زمونږ پلار د فرعون زړۀ سخت کړو، نو هغۀ د دوئ خبره وا نۀ ورېدله، لکه څنګه چې زمونږ پلار موسىٰ ته فرمائيلى وُو.

د طوفان نه مخکښې خبردارے

¹³بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”سحر وختى پاڅه، د فرعون په مخکښې ودرېږه او هغۀ ته ووايه چې، ’د عبرانيانو پلار داسې فرمائى، ”زما قوم پرېږده چې لاړ شى او زما عبادت وکړى. ¹⁴دا ځل زۀ خپل ټول آفتونه په تا، ستا په عملدارانو او ستا په قوم باندې رالېږم، دې دپاره چې تۀ پوهه شې چې په ټوله زمکه کښې زما په شان بل هيڅوک نشته. ¹⁵تر اوسه پورې ما خپل لاس اوچت کړے وَى او تۀ او ستا قوم مې په آفت باندې وهلے وَى، نو تۀ به د زمکې د مخه پاک شوے وَى. ¹⁶خو ما تۀ دې دپاره پورته کړې چې خپل قدرت درته وښايم او زما نوم په ټوله زمکه کښې اعلان شى. ^a a v16 پولوس په روميانو ۹:۱۷ کښې دا آيت نقل کوى — حتىٰ د فرعون سرکشى هم د زمونږ پلار د مقصد دپاره وکار شوه چې د هغۀ نوم په ټوله زمکه کښې مشهور شى. ¹⁷تۀ لا تر اوسه ځان زما د قوم په مقابله کښې درولے يې او د هغوئ د پرېښودو نه اِنکار کوې. ¹⁸سبا به دغه وخت زۀ دومره سخت ږلۍ ورَوَم چې د مصر د بنياد نه تر اوسه پورې د هغې په شان بله ونۀ شوه. ¹⁹نو اوس خبر ورکړه، خپل څاروى او هر څۀ چې په پټى کښې دى محفوظ ځائ ته راوله، ځکه چې دا ږلۍ به په هر هغه اِنسان او څارويو باندې راشى چې په پټى کښې پاتې وى، کور ته نۀ وى راوستے، او هغوئ به مړۀ شى.“‘“

²⁰د فرعون په عملدارانو کښې چې چا د زمونږ پلار د کلام نه يرېدل، هغوئ خپل نوکران او څاروى په تلوار کور ته راوستل، ²¹خو چا چې د زمونږ پلار کلام وا نۀ اورېدو، هغۀ خپل نوکران او څاروى په پټى کښې پرېښودل.

²²بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”خپل لاس اسمان طرف ته اوږد کړه، او په ټول مصر باندې به ږلۍ راشى، په اِنسانانو، څارويو او د پټى په هر بوټى باندې به په ټول مصر کښې راشى.“

²³موسىٰ خپله کونده اسمان طرف ته اوږده کړه، او زمونږ پلار تندر او ږلۍ راولېږله، او اور د زمکې طرف ته وبهېدو. زمونږ پلار د مصر په ملک باندې ږلۍ ورَوَله. ²⁴ږلۍ وه، او د ږلۍ په مينځ کښې اور دوامداره بريښ کوو، دومره سخته وه چې د مصر د ملک قوم کېدو راهيسې د هغې په شان هيڅ نۀ وو شوى. ²⁵په ټول مصر کښې ږلۍ هر هغه څۀ ووهل چې په پټى کښې وُو، اِنسانان هم او څاروى هم، او د پټى هر بوټے يې ووهلو او د پټى هره ونه يې مات کړه. ²⁶صرف د جوشن په ملک کښې، چې د اِسرائيل قوم په کښې اوسېدو، هلته ږلۍ نۀ وه.

²⁷فرعون موسىٰ او هارون راوغوښتل او ووئيل چې، ”دا ځل ما ګناه وکړله. خُدائ پاک حق په جانب دے، زۀ او زما قوم غلط يُو. ²⁸خپل پلار ته زارى وکړه، د خُدائ پاک د تندر او ږلۍ بس دے. زۀ به تاسو پرېږدم، نور مۀ پاتې کېږئ.“

²⁹موسىٰ هغۀ ته ووئيل چې، ”کله چې زۀ د ښار نه ووځم، نو خپل لاسونه به زمونږ پلار ته اوږده کړم. تندر به بند شى او ږلۍ به ختمه شى، نو تۀ به پوهه شې چې زمکه د زمونږ پلار ده. ³⁰خو څۀ چې تۀ او ستا عملداران يئ، زۀ پوهېږم چې تاسو لا تر اوسه د زمونږ پلار نه نۀ يرېږئ.“

³¹(کتان او وربشې تباه شوې، ځکه چې وربشو وږى وهلے وو او کتان غوټئ کړې وې. ³²خو غنم او دوېمه قسمه غنم تباه نۀ شول، ځکه چې هغه وروستو پخيږى.). ³³موسىٰ د فرعون نه لاړو، د ښار نه ووتو او خپل لاسونه يې زمونږ پلار ته اوږده کړل. تندر او ږلۍ بند شول، او باران نور په زمکه باندې ونۀ ورېدو. ³⁴کله چې فرعون وليدل چې باران، ږلۍ او تندر بند شول، نو هغۀ بيا ګناه وکړله او خپل زړۀ يې سخت کړو، هغه او د هغۀ عملداران. ³⁵نو د فرعون زړۀ سخت شو، هغۀ د اِسرائيل د پرېښودو نه اِنکار وکړو، لکه څنګه چې زمونږ پلار د موسىٰ په وسيله فرمائيلى وُو.