هِجرت 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”فرعون ته لاړ شه او هغۀ ته ووايه چې، ’زمونږ پلار داسې فرمائى: زما قوم پرېږده چې لاړ شى، دې دپاره چې زما عبادت وکړى. ²خو کۀ تۀ د هغوئ د پرېښودو نه انکار کوې، نو زۀ به ستا ټول ملک په چنګښو سره په عذاب اخته کړم. ³د نيل سيند به په چنګښو ډک شى چې راوخېژى او ستا کور، ستا د خوب کوټه او ستا بستره، د ستا د نوکرانو او خلقو کورونه، ستا تنورونه او د اوړۀ ګوندهلو تغارې ته ننوځى. ⁴چنګښې به پر تا، پر ستا خلقو او پر ستا ټولو نوکرانو باندې راوخېژى.‘“ ⁵زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”هارون ته ووايه چې، ’خپل لاس د خپلې لکړۍ سره پر سيندونو، نهرونو او حوضونو باندې وغزوه او د مصر پر ملک باندې چنګښې راوخېژوه.‘“

⁶هارون خپل لاس د مصر پر اوبو باندې وغزولو، او چنګښې راوخاتلې او د مصر ټول ملک يې پټ کړو. ⁷خو جادوګرو هم په خپل پټ جادو سره همدغه شان وکړل او د مصر پر ملک باندې يې چنګښې راوخېژولې.

⁸فرعون موسىٰ او هارون راوغوښتل او ووئيل چې، ”خُدائ پاک ته دُعا وکړئ چې چنګښې زما او زما د قوم نه لرې کړى، نو زۀ به قوم پرېږدم چې لاړ شى او خُدائ پاک ته قربانى وکړى.“

⁹موسىٰ فرعون ته ووئيل چې، ”دا عزت ستا دے — وخت پخپله مقرر کړه چې زۀ کله ستا دپاره، د ستا د نوکرانو او د ستا د قوم دپاره دُعا وکړم چې چنګښې له تا او له ستا کورونو نه لرې شى او يواځې په نيل سيند کښې پاتې شى؟“

¹⁰هغۀ ووئيل چې، ”سبا.“ موسىٰ جواب ورکړو چې، ”لکه څنګه چې تۀ وايې، دغسې به وى، دې دپاره چې تۀ پوه شې چې زمونږ د پلار په شان بل هيڅوک نشته.

¹¹چنګښې به له تا، ستا له کورونو، ستا له نوکرانو او ستا له قوم نه لاړې شى او يواځې په نيل سيند کښې به پاتې شى.“

¹²موسىٰ او هارون د فرعون نه لاړل، او موسىٰ د هغه چنګښو په حقله زمونږ پلار ته چغې کړې چې زمونږ پلار پر فرعون باندې راوستې وې. ¹³زمونږ پلار هغه شان وکړل لکه څنګه چې موسىٰ غوښتل. چنګښې په کورونو، په انګنونو او په پټو کښې مړې شوې. ¹⁴خلقو هغه ډېرۍ پر ډېرۍ راټولې کړې، او ټول ملک بد بويه شو. ¹⁵خو کله چې فرعون وليدل چې آرام شوے دے، نو هغۀ خپل زړۀ سخت کړو او د هغوئ خبره يې وانۀ ورېدله، لکه څنګه چې زمونږ پلار فرمائيلى وُو.

د خاورو نه ماشان

¹⁶بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”هارون ته ووايه چې، خپله لکړه وغزوه او د زمکې خاورې ووهه، نو دا به د مصر په ټول ملک کښې ماشان شى.“

¹⁷هغوئ هغه شان وکړل. هارون خپل لاس د خپلې لکړۍ سره وغزولو او د زمکې خاورې يې ووهلې، او ماشان په خلقو او څاروو راغلل. د زمکې ټولې خاورې د مصر په ټول ملک کښې ماشان شوې. ¹⁸جادوګرو هم خپل پټ جادو وازمايلو چې ماشان پېدا کړى، خو ناکام شول. ماشانو خلق او څاروى پټ کړل. ¹⁹جادوګرو فرعون ته ووئيل چې، ”دا د خُدائ پاک ګوته ده.“ خو د فرعون زړۀ سخت پاتې شو، او د هغوئ خبره يې وانۀ ورېدله، لکه څنګه چې زمونږ پلار فرمائيلى وُو.

په جوشن کښې د جدائى کرښه

²⁰بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”سحر وختى پاڅېږه او فرعون ته مخکښې ودرېږه کله چې هغه اوبو ته راوځى. هغۀ ته ووايه چې، ’زمونږ پلار داسې فرمائى: زما قوم پرېږده چې لاړ شى، دې دپاره چې زما عبادت وکړى.

²¹”کۀ تۀ زما قوم پرېنۀ ږدې چې لاړ شى، نو زۀ به پر تا، پر ستا نوکرانو، پر ستا قوم او پر ستا کورونو باندې د ماشو لښکرې راولېږم. د مصريانو کورونه به په ماشو ډک شى، او حتىٰ هغه زمکه چې هغوئ پرې ولاړ وى. ²²په هغه ورځ به زۀ د جوشن ملک، چې زما قوم پکښې اوسيږى، جدا کړم، دې دپاره چې هلته د ماشو لښکرې نۀ وى، دې دپاره چې تۀ پوه شې چې زۀ، ستا پلار، د ملک په مينځ کښې يم. ²³زۀ به د خپل قوم او ستا د قوم په مينځ کښې فرق واچوم. سبا به دا نښه ظاهره شى.‘“

²⁴نو زمونږ پلار هغه شان وکړل. د ماشو ګڼو لښکرو د فرعون کور او د هغۀ د نوکرانو کورونه ډک کړل؛ د مصر په ټول ملک کښې، ملک د ماشو لښکرو برباد کړو.

²⁵فرعون موسىٰ او هارون راوغوښتل او ووئيل چې، ”لاړ شئ، په همدې ملک کښې خپل خُدائ پاک ته قربانى وکړئ.“

²⁶خو موسىٰ ووئيل چې، ”دا به صحيح نۀ وى — څۀ چې مونږ زمونږ پلار ته قربانى کوو هغه د مصريانو دپاره نفرت انګېز دى. کۀ مونږ د هغوئ د سترګو مخکښې هغه څيز قربانى کړو چې د هغوئ دپاره نفرت انګېز دے، نو آيا هغوئ به مونږ باندې کاڼى ونۀ ولى؟ ²⁷مونږ له په کار دى چې د درو ورځو سفر صحرا ته لاړ شو او زمونږ پلار ته قربانى وکړو، لکه څنګه چې هغه مونږ ته حُکم راکوى.“

²⁸فرعون ووئيل چې، ”زۀ به تاسو پرېږدم چې لاړ شئ او په صحرا کښې خپل مالِک خُدائ ته قربانى وکړئ — خو ډېر لرې مۀ ځئ. زما دپاره دُعا وکړئ.“

²⁹بيا موسىٰ ووئيل چې، ”زۀ به همدا چې له تا نه لاړ شم، زمونږ پلار ته دُعا وکړم، او سبا به د ماشو لښکرې له فرعون، د هغۀ له نوکرانو او د هغۀ له قوم نه لاړې شى. خو دې فرعون داسې بيا فريب ونۀ کړى چې د قوم د پرېښودو نه انکار وکړى چې هغوئ لاړ شى او زمونږ پلار ته قربانى وکړى.“ ³⁰نو موسىٰ د فرعون نه بهر لاړو او زمونږ پلار ته يې دُعا وکړه. ³¹لکه څنګه چې موسىٰ غوښتل، زمونږ پلار د ماشو لښکرې له فرعون، د هغۀ له نوکرانو او د هغۀ له قوم نه لرې کړې — يوه هم پاتې نۀ شوه. ³²خو فرعون دا ځل هم خپل زړۀ سخت کړو، او هغۀ قوم پرېنۀ ښودو چې لاړ شى.