د موسىٰ او هارون مقررى
موسیٰ فرعون ته د خدای په څېر جوړېږي، او هارون د هغه پیغمبر. زموږ د پلار په حکم د هارون همسا په مار بدلېږي او د جادوګرانو همساوې تېروي. بیا نیل، د مصر ژوند، په وینه بدلېږي؛ کبان مري او سیند بوی کوي. جادوګران یې تقلید کوي، او فرعون نه خوځېږي.
7 1زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”ګوره، ما تۀ د فرعون دپاره د خُدائ پاک په شان جوړ کړې، او ستا ورور هارون به ستا نبى وى. 2تۀ به هغه ټول څۀ ووايې چې زۀ يې تا ته حُکم کوم؛ او ستا ورور هارون به فرعون ته ووايى چې هغه دې د اِسرائيل اولاد د خپل مُلک نه بهر ولېږى. 3خو زۀ به د فرعون زړۀ سخت کړم او په مِصر مُلک کښې به خپلې نښانې او معجزې ډېرې کړم. 4فرعون به ستاسو خبره وا نۀ ورى، نو زۀ به په مِصر باندې خپل لاس اوچت کړم او د لويو سزاګانو په وسيله به خپل لښکرې — خپل قوم، د اِسرائيل اولاد — د مِصر د مُلک نه بهر راوباسم. 5کله چې زۀ خپل لاس په مِصر باندې اوږد کړم او د اِسرائيل خلق د هغوئ د مينځ نه راوباسم، نو مِصريان به پوه شى چې زۀ پلار يم.“
6موسىٰ او هارون همداسې وکړل؛ لکه څنګه چې زمونږ پلار هغوئ ته حُکم کړے وو، هم هغه شان يې وکړل. 7کله چې هغوئ له فرعون سره خبرې کولې، نو د موسىٰ عمر اتيا کاله او د هارون درے اتيا کاله وو.
8بيا زمونږ پلار موسىٰ او هارون ته وفرمائيل چې،
9کله چې فرعون تاسو ته ووايى چې، ”يوه معجزه وښاياست،“ نو هارون ته ووايه چې، ”خپله امسا واخله او د فرعون په مخکښې يې وغورزوه، نو هغه به مار شى.“
10موسىٰ او هارون فرعون ته ورغلل او لکه څنګه چې زمونږ پلار حُکم کړے وو، هم هغه شان يې وکړل. هارون خپله امسا د فرعون او د هغۀ د نوکرانو په مخکښې وغورزوله، نو هغه مار شو. 11نو فرعون هم پوهان او ساحران راوغوښتل، او د مِصر جادوګرو هم په خپلو پټو جادوګريو سره هم هغه شان وکړل. 12هر يو خپله امسا وغورزوله، نو هغه ماران شول. خو د هارون امسا د هغوئ امساوې ونغښتلې. 13خو د فرعون زړۀ سخت شو؛ لکه څنګه چې زمونږ پلار فرمائيلى وُو، هغۀ د هغوئ خبره وا نۀ ورېده.
د نيل سيند اوبۀ وينه کيږى
14بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”د فرعون زړۀ سخت شوے دے؛ هغه قوم پرېښودو ته تيار نۀ دے. 15سحر وختى فرعون ته لاړ شه، کله چې هغه د اوبو طرف ته راوځى. د نيل سيند په غاړه د هغۀ د ملاقات دپاره ودرېږه، او هغه امسا په خپل لاس کښې واخله چې مار شوې وه. 16او هغۀ ته ووايه چې، د عبرانيانو پلار زۀ تا ته رالېږلے يم، او فرمائيلى يې دى چې، ”زما قوم پرېږده چې په بيابان کښې زما عبادت وکړى.“ خو تر اوسه پورې دې خبره وا نۀ ورېده. 17زمونږ پلار داسې فرمائى چې، ”په دې سره به تۀ پوه شې چې زۀ پلار يم: ګوره، زۀ به د امسا سره چې زما په لاس کښې ده د نيل سيند اوبۀ ووهم، نو هغه به وينه شى. 18د نيل سيند کبان به مړۀ شى، د نيل سيند به بوئ شى، او مِصريان به د نيل سيند د اوبو څښلو نه عاجز شى.“’“ 19زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”هارون ته ووايه چې خپله امسا واخله او خپل لاس د مِصر په اوبو باندې اوږد کړه — د هغوئ په سيندونو، نهرونو، تالابونو او د هغوئ په ټولو حوضونو باندې — نو هغه به وينه شى. په ټول مِصر کښې به وينه وى، حتىٰ د لرګى او د کاڼى په لوښو کښې هم.“
20موسىٰ او هارون لکه څنګه چې زمونږ پلار حُکم کړے وو، هم هغه شان وکړل: د فرعون او د هغۀ د نوکرانو په مخکښې هارون امسا اوچته کړه او د نيل سيند اوبۀ يې ووهلې، نو د هغۀ ټولې اوبۀ وينه شوې. 21د نيل سيند کبان مړۀ شول، د نيل سيند بوئ شو، او مِصريان د نيل سيند اوبۀ نۀ شول څښلے. په ټول مِصر مُلک کښې وينه وه. 22خو د مِصر جادوګرو هم په خپلو پټو جادوګريو سره هم هغه شان وکړل. نو د فرعون زړۀ سخت پاتې شو؛ لکه څنګه چې زمونږ پلار فرمائيلى وُو، هغۀ د هغوئ خبره وا نۀ ورېده. 23فرعون مخ واړولو او خپل کور ته لاړو، او دا خبره يې هم په زړۀ کښې ونۀ نيوله. 24ټولو مِصريانو د څښلو د اوبو دپاره د نيل سيند په غاړو کنده وکړله، ځکه چې هغوئ د نيل سيند اوبۀ نۀ شوې څښلے. 25کله چې زمونږ پلار د نيل سيند ووهلو، نو د هغې نه پس اووۀ ورځې پوره شوې.