Moses en Aäron word aangestel
Moses word soos God vir Farao gemaak, met Aäron as sy profeet. Op ons Vader se woord word Aäron se staf 'n slang en verslind die towenaars se stawe. Dan word die Nyl, Egipte se lewe, bloed; vis vrek en die rivier stink. Die towenaars doen dit na, en Farao bly onbewoë.
7 1Ons Vader het vir Moses gesê: “Kyk, ek het jou soos God vir die farao gemaak, en jou broer Aäron sal jou profeet wees. 2Jy sal alles sê wat ek jou beveel; jou broer Aäron sal vir die farao sê om die Israeliete uit sy land te stuur. 3Maar ek sal die farao se hart verhard en my tekens en wonders in die land Egipte vermenigvuldig. 4Die farao sal nie na julle luister nie, en daarom sal ek my hand teen Egipte uitsteek en my leërskare—my volk, die nakomelinge van Israel—deur groot strafgerigte uit die land Egipte uitlei. 5Die Egiptenaars sal weet dat ek die Vader is wanneer ek my hand teen Egipte uitstrek en die volk van Israel tussen hulle uitlei.”
6Moses en Aäron het so gedoen; hulle het presies gedoen soos ons Vader hulle beveel het. 7Moses was tagtig jaar oud en Aäron drie-en-tagtig jaar oud toe hulle met die farao gepraat het.
8Toe sê ons Vader vir Moses en Aäron:
9wanneer die farao vir julle sê: “Bewys julleself met ’n wonderteken,” sê dan vir Aäron: “Vat jou staf, gooi dit voor die farao neer, en dit sal ’n slang word.”
10Moses en Aäron het na die farao toe gegaan en gedoen soos ons Vader beveel het. Aäron het sy staf voor die farao en sy dienaars neergegooi, en dit het ’n slang geword. 11Toe het die farao ook die wyse manne en towenaars ontbied, en die towenaars van Egipte het dieselfde gedoen met hulle towerkunste. 12Elkeen het sy staf neergegooi, en hulle het slange geword. Maar Aäron se staf het hulle stawwe verslind. 13Die farao se hart het verhard; hy wou nie na hulle luister nie, soos ons Vader gesê het.
Die Nyl verander in bloed
14Toe sê ons Vader vir Moses: “Die farao se hart is onversetlik; hy weier om die volk te laat trek. 15Gaan môre vroeg na die farao toe wanneer hy na die water toe uitgaan. Gaan staan aan die oewer van die Nyl om hom te ontmoet, en neem die staf wat in ’n slang verander het, in jou hand. 16Sê vir hom: ‘Ons Vader van die Hebreërs het my na jou toe gestuur en gesê: “Laat my volk gaan om my in die woestyn te dien.” Maar tot nou toe het jy nie geluister nie. 17Dit is wat ons Vader sê: “Hieraan sal jy weet dat ek die Vader is: kyk, met die staf in my hand sal ek die water van die Nyl slaan, en dit sal in bloed verander. 18Die visse in die Nyl sal vrek, die Nyl sal stink, en die Egiptenaars sal dit nie kan verdra om water uit die Nyl te drink nie.”’” 19Ons Vader het vir Moses gesê: “Sê vir Aäron: Neem jou staf en steek jou hand uit oor die waters van Egipte—oor hulle riviere, kanale, poele en al hulle opgaardamme—en dit sal bloed word. Daar sal bloed wees in die hele Egipte, selfs in houers van hout en klip.”
20Moses en Aäron het gedoen soos ons Vader beveel het: voor die farao en sy dienaars het Aäron die staf opgelig en die water van die Nyl geslaan, en al die water het in bloed verander. 21Die visse in die Nyl het gevrek, die Nyl het gestink, en die Egiptenaars kon nie water uit die Nyl drink nie. Daar was bloed in die hele land van Egipte. 22Maar die towenaars van Egipte het dieselfde gedoen met hulle towerkunste. Daarom het die farao se hart verhard gebly; hy wou nie na hulle luister nie, soos ons Vader gesê het. 23Die farao het omgedraai en in sy huis ingegaan, en hy het dit selfs nie ter harte geneem nie. 24Al die Egiptenaars het langs die Nyl gegrawe vir water om te drink, omdat hulle nie die water van die Nyl kon drink nie. 25Sewe volle dae het verbygegaan nadat ons Vader die Nyl geslaan het.