خروج 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”ڏس، مون توکي فرعون لاءِ خدا جهڙو ڪيو آهي، ۽ تنهنجو ڀاءُ هارون تنهنجو نبي ٿيندو. ²جيڪو ڪجهہ آءٌ توکي حڪم ڏيان، سو سڀ تون چوندين، ۽ تنهنجو ڀاءُ هارون فرعون کي چوندو تہ بني اسرائيل کي پنهنجي ملڪ مان وڃڻ ڏي. ³پر آءٌ فرعون جي دل کي سخت ڪندس ۽ مصر جي ملڪ ۾ پنهنجا نشان ۽ عجيب ڪم گھڻا ڪندس. ⁴فرعون تنهنجي نہ ٻڌندو، تنهنڪري آءٌ مصر خلاف پنهنجو هٿ کڻي، وڏين سزائن سان پنهنجن لشڪرن، يعني پنهنجي قوم اسرائيل جي اولاد کي، مصر جي ملڪ مان ڪڍي ايندس. ⁵جڏهن آءٌ مصر خلاف پنهنجو هٿ ڊگھيرينديس ۽ اسرائيل جي قوم کي انهن مان ڪڍي ايندس، تڏهن مصري ڄاڻندا تہ آءٌ پيءُ آهيان.“

⁶موسيٰ ۽ هارون ائين ئي ڪيو، جيئن اسان جي پيءُ کين حڪم ڏنو هو، تيئن ئي ڪيائون. ⁷جڏهن هنن فرعون سان ڳالهايو، تڏهن موسيٰ اسي سالن جو ۽ هارون ٽياسي سالن جو هو.

⁸پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ ۽ هارون کي فرمايو تہ

⁹جڏهن فرعون اوهان کي چوي تہ ”ڪنهن عجيب ڪم سان پاڻ کي ثابت ڪريو،“ تڏهن هارون کي چؤ تہ ”پنهنجي لٺ کڻي فرعون جي اڳيان اڇلي ڇڏ، تہ اها نانگ بڻجي ويندي.“

¹⁰موسيٰ ۽ هارون فرعون وٽ ويا ۽ جيئن اسان جي پيءُ حڪم ڏنو هو، تيئن ڪيائون. هارون پنهنجي لٺ فرعون ۽ سندس نوڪرن جي اڳيان اڇلائي، تہ اها نانگ بڻجي وئي. ¹¹تنهنڪري فرعون بہ دانائن ۽ ساحرن کي گھرايو، ۽ مصر جي جادوگرن پنهنجن ڳجھن ڪرتبن سان ائين ئي ڪيو. ¹²هر هڪ پنهنجي لٺ اڇلائي، تہ اهي نانگ بڻجي ويون. پر هارون جي لٺ سندن لٺن کي ڳڙڪائي وئي. ¹³فرعون جي دل سخت ٿي وئي، ۽ هن انهن جي نہ ٻڌي، جيئن اسان جي پيءُ چيو هو.

نيل درياهه رت ۾ بدلجي ويو

¹⁴پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”فرعون جي دل سخت آهي، هو قوم کي وڃڻ ڏيڻ کان انڪار ٿو ڪري. ¹⁵جڏهن صبح جو فرعون پاڻيءَ ڏانهن نڪري، تڏهن هن وٽ وڃ. هن سان ملڻ لاءِ نيل جي ڪناري تي بيهي رهه، ۽ جيڪا لٺ نانگ ٿي وئي هئي، سا پنهنجي هٿ ۾ کڻ. ¹⁶کيس چؤ تہ عبرانين واري اسان جي پيءُ مون کي تو ڏانهن موڪلي چيو تہ ”منهنجي قوم کي وڃڻ ڏي، تہ بيابان ۾ منهنجي عبادت ڪن.“ پر هينئر تائين تو نہ ٻڌو آهي. ¹⁷هيئن اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ ”ان مان تون ڄاڻندين تہ آءٌ پيءُ آهيان: ڏس، پنهنجي هٿ واري لٺ سان آءٌ نيل جي پاڻيءَ کي ڌڪ هڻندس، تہ اهو رت ۾ بدلجي ويندو. ¹⁸نيل ۾ مڇيون مري وينديون، نيل بدبو ڏيندو، ۽ مصرين کي نيل جو پاڻي پيئڻ ناگوار لڳندو.“‘“ ¹⁹اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”هارون کي چؤ تہ پنهنجي لٺ کڻي مصر جي پاڻين مٿان، يعني سندن دريائن، واهن، تلائن ۽ سڀني حوضن مٿان پنهنجو هٿ ڊگھيرِ، تہ اهي رت ٿي ويندا. سڄو مصر رت سان ڀرجي ويندو، ايستائين جو ڪاٺ ۽ پٿر جي ٿانون ۾ بہ رت هوندو.“

²⁰جيئن اسان جي پيءُ حڪم ڏنو هو، تيئن موسيٰ ۽ هارون ڪيو: فرعون ۽ سندس نوڪرن جي اڳيان هارون لٺ مٿي کڻي نيل جي پاڻيءَ کي ڌڪ هنيائين، تہ نيل جو سڄو پاڻي رت ۾ بدلجي ويو. ²¹نيل جون مڇيون مري ويون، نيل ۾ بدبو اچڻ لڳي، ۽ مصري نيل جو پاڻي پي نہ سگھيا. مصر جي سڄي ملڪ ۾ رت ئي رت هو. ²²پر مصر جي جادوگرن پنهنجن ڳجھن ڪرتبن سان ائين ئي ڪيو. تنهنڪري فرعون جي دل سخت رهي، هن انهن جي نہ ٻڌي، جيئن اسان جي پيءُ چيو هو. ²³فرعون موٽي پنهنجي گھر ۾ هليو ويو، ۽ انهيءَ ڳالهہ کي بہ هن دل تي نہ رکيو. ²⁴سڀني مصرين پيئڻ جي پاڻيءَ لاءِ نيل جي ڀرسان کوٽائي ڪئي، ڇاڪاڻ تہ اهي نيل جو پاڻي پي نہ ٿي سگھيا. ²⁵اسان جي پيءُ جي نيل کي ڌڪ هڻڻ کان پوءِ پورا ست ڏينهن گذري ويا.