Księga Wyjścia 7

7 ¹Nasz Ojciec powiedział do Mojżesza: „Patrz, ustanowiłem cię bogiem dla faraona, a Aaron, twój brat, będzie twoim prorokiem. ²Będziesz mówił wszystko, co ci rozkażę, a Aaron, twój brat, powie faraonowi, aby wypuścił synów Izraela ze swojej ziemi. ³Ale ja zatwardzę serce faraona i rozmnożę moje znaki i cuda w ziemi egipskiej. ⁴Faraon was nie posłucha, więc zwrócę moją rękę przeciwko Egiptowi i wyprowadzę moje zastępy — mój lud, potomków Izraela — z ziemi egipskiej przez wielkie sądy. ⁵Egipcjanie poznają, że ja jestem Ojcem, gdy wyciągnę rękę przeciwko Egiptowi i wyprowadzę synów Izraela spośród nich.”

⁶Mojżesz i Aaron tak uczynili; uczynili właśnie tak, jak im nasz Ojciec rozkazał. ⁷Mojżesz miał osiemdziesiąt lat, a Aaron osiemdziesiąt trzy lata, gdy rozmawiali z faraonem.

⁸Potem nasz Ojciec powiedział do Mojżesza i Aarona:

⁹Gdy faraon wam powie: „Wykażcie się cudem”, powiesz do Aarona: „Weź swoją laskę, rzuć ją przed faraonem, a stanie się wężem”.

¹⁰Mojżesz i Aaron poszli do faraona i uczynili tak, jak rozkazał nasz Ojciec. Aaron rzucił swoją laskę przed faraonem i jego sługami, a ona stała się wężem. ¹¹Wtedy faraon również wezwał mędrców i czarowników, a egipscy magowie uczynili to samo swoimi tajemnymi sztukami. ¹²Każdy z nich rzucił swoją laskę, i stały się wężami. Ale laska Aarona pochłonęła ich laski. ¹³Serce faraona stwardniało; nie chciał ich słuchać, tak jak powiedział nasz Ojciec.

Nil zamienia się w krew

¹⁴Potem nasz Ojciec powiedział do Mojżesza: „Serce faraona jest nieugięte; odmawia wypuszczenia ludu. ¹⁵Idź do faraona rano, gdy wychodzi nad wodę. Stań na brzegu Nilu, aby się z nim spotkać, i weź do ręki laskę, która zamieniła się w węża. ¹⁶Powiedz mu: «Nasz Ojciec Hebrajczyków posłał mnie do ciebie, mówiąc: „Wypuść mój lud, aby mi służył na pustyni”. Lecz aż dotąd nie posłuchałeś. ¹⁷Tak mówi nasz Ojciec: „Po tym poznasz, że ja jestem Ojcem: oto laską, którą trzymam w ręce, uderzę wodę Nilu, a zamieni się w krew. ¹⁸Ryby w Nilu pozdychają, Nil zacznie cuchnąć, a Egipcjanie nie zniosą picia wody z Nilu”»”. ¹⁹Nasz Ojciec powiedział do Mojżesza: „Powiedz Aaronowi: Weź swoją laskę i wyciągnij rękę nad wodami Egiptu — nad ich rzekami, kanałami, stawami i wszystkimi ich zbiornikami — a staną się krwią. Krew napełni cały Egipt, nawet naczynia z drewna i kamienia”.

²⁰Mojżesz i Aaron uczynili tak, jak rozkazał nasz Ojciec: na oczach faraona i jego sług Aaron podniósł laskę i uderzył wodę Nilu, a cała jego woda zamieniła się w krew. ²¹Ryby w Nilu pozdychały, Nil zaczął cuchnąć, a Egipcjanie nie mogli pić wody z Nilu. Krew była w całej ziemi egipskiej. ²²Ale egipscy magowie uczynili to samo swoimi tajemnymi sztukami. Dlatego serce faraona pozostało twarde; nie chciał ich słuchać, tak jak powiedział nasz Ojciec. ²³Faraon odwrócił się i wszedł do swojego domu, i nawet tego nie wziął sobie do serca. ²⁴Wszyscy Egipcjanie kopali wzdłuż Nilu, szukając wody do picia, ponieważ nie mogli pić wody z Nilu. ²⁵Minęło siedem pełnych dni od chwili, gdy nasz Ojciec uderzył Nil.