خروج 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي چيو تہ ”فرعون وٽ وڃ ۽ کيس چؤ تہ ’اسان جو پيءُ ٿو فرمائي تہ منهنجي قوم کي وڃڻ ڏي، تہ جيئن هو منهنجي عبادت ڪن.‘“ ²پر جيڪڏهن تون کين وڃڻ ڏيڻ کان انڪار ڪندين، تہ آءٌ تنهنجي سڄي ملڪ کي ڏيڏرن جي آفت سان ماريندس. ³نيل ڏيڏرن سان ڀرجي ويندو، جيڪي نڪري اچي تنهنجي گھر ۾، سمهڻ جي ڪمري ۾ ۽ بستري تي، تنهنجن نوڪرن ۽ ماڻهن جي گھرن ۾، تنهنجن تنورن ۽ اٽو ڳوهڻ جي ٿانون ۾ گھڙي ويندا. ⁴ڏيڏر تو تي، تنهنجن ماڻهن تي ۽ تنهنجن سڀني نوڪرن تي چڙهي ايندا.“‘“ ⁵وري اسان جي پيءُ موسيٰ کي چيو تہ ”هارون کي چؤ تہ ’پنهنجي لٺ وارو هٿ دريائن، نهرن ۽ ڍنڍن مٿان وڌاءِ ۽ مصر جي ملڪ تي ڏيڏر مٿي آڻ.‘“

⁶هارون پنهنجو هٿ مصر جي پاڻين مٿان وڌايو تہ ڏيڏر مٿي چڙهي آيا ۽ مصر جي ملڪ کي ڍڪي ڇڏيائون. ⁷پر جادوگرن بہ پنهنجن جادوئي ڪرتبن سان اهڙو ئي ڪيو ۽ مصر جي ملڪ تي ڏيڏر مٿي آندا.

⁸فرعون موسيٰ ۽ هارون کي گھرائي چيو تہ ”خدا کي عرض ڪريو تہ مون کان ۽ منهنجي قوم کان ڏيڏر هٽائي ڇڏي، تہ آءٌ ماڻهن کي خدا جي اڳيان قربانيون ڏيڻ لاءِ وڃڻ ڏيندس.“

⁹موسيٰ فرعون کي چيو تہ ”اوهان کي اعزاز حاصل آهي، وقت پاڻ مقرر ڪريو: آءٌ ڪڏهن اوهان لاءِ، اوهان جي نوڪرن ۽ اوهان جي ماڻهن لاءِ دعا ڪريان، تہ ڏيڏر اوهان کان ۽ اوهان جي گھرن کان ڪٽجي وڃن ۽ رڳو نيل ۾ رهن؟“

¹⁰”سڀاڻي،“ چيائين. موسيٰ وراڻيو تہ ”جيئن اوهان چيو آهي، تيئن ٿيندو، تہ جيئن اوهان ڄاڻو تہ اسان جي پيءُ جهڙو ڪوبہ ناهي.

¹¹ڏيڏر اوهان کان، اوهان جي گھرن، نوڪرن ۽ ماڻهن کان هليا ويندا، رڳو نيل ۾ رهندا.“

¹²پوءِ موسيٰ ۽ هارون فرعون وٽان نڪري ويا، ۽ موسيٰ انهن ڏيڏرن بابت، جيڪي اسان جي پيءُ فرعون تي آندا هئا، اسان جي پيءُ ڏانهن دانهن ڪئي. ¹³جيئن موسيٰ گھريو هو، تيئن اسان جي پيءُ ڪيو. ڏيڏر گھرن، صحنن ۽ ٻنين ۾ مري ويا. ¹⁴انهن کي ڍيرن جا ڍير ڪري ڪٺو ڪيائون، ۽ ملڪ ۾ بدبو پکڙجي وئي. ¹⁵پر جڏهن فرعون ڏٺو تہ آرام ٿي ويو آهي، تڏهن هن پنهنجي دل سخت ڪئي ۽ سندن نہ ٻڌي، جيئن اسان جي پيءُ فرمايو هو.

مٽيءَ مان مڇر

¹⁶پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي چيو تہ ”هارون کي چؤ تہ پنهنجي لٺ وڌاءِ ۽ زمين جي مٽيءَ کي ڌڪ هڻ، تہ اها سڄي مصر جي ملڪ ۾ مڇر بنجي ويندي.“

¹⁷ائين ئي ڪيائون. هارون پنهنجو هٿ لٺ سميت وڌائي زمين جي مٽيءَ کي ڌڪ هنيو، تہ ماڻهن ۽ جانورن تي مڇر اچي ويا. سڄي مصر جي ملڪ ۾ زمين جي سموري مٽي مڇر بنجي وئي. ¹⁸جادوگرن پنهنجن جادوئي ڪرتبن سان مڇر پيدا ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي، پر ڪامياب نہ ٿيا. مڇر ماڻهن ۽ جانورن تي ڇانئجي ويا. ¹⁹جادوگرن فرعون کي چيو تہ ”هيءَ خدا جي آڱر آهي.“ پر فرعون جي دل سخت رهي، هن سندن نہ ٻڌي، جيئن اسان جي پيءُ فرمايو هو.

گوشن وٽ هڪ حد

²⁰پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”جڏهن فرعون پاڻيءَ ڏانهن ٻاهر نڪري ٿو، تڏهن سوير اُٿي سندس اڳيان بيھ. کيس چؤ تہ ’اسان جو پيءُ ٿو فرمائي تہ منهنجي قوم کي وڃڻ ڏي، تہ جيئن هو منهنجي عبادت ڪن.

²¹”جيڪڏهن تون منهنجي قوم کي وڃڻ نہ ڏيندين، تہ آءٌ تو تي، تنهنجن نوڪرن، تنهنجن ماڻهن ۽ تنهنجن گھرن تي مکين جا ٽولا موڪليندس. مصرين جا گھر مکين سان ڀرجي ويندا، ايتري تائين جو انهيءَ زمين تي بہ، جنهن تي هو بيٺل آهن. ²²انهيءَ ڏينهن آءٌ گوشن جي ملڪ کي، جتي منهنجي قوم رهي ٿي، الڳ ڪندس، تہ اتي مکين جا ٽولا نہ ايندا، تہ جيئن تون ڄاڻين تہ آءٌ، تنهنجو پيءُ، هن ملڪ جي وچ ۾ آهيان. ²³آءٌ پنهنجي قوم ۽ تنهنجي قوم جي وچ ۾ فرق ڪندس. سڀاڻي اها نشاني ظاهر ٿيندي.‘“

²⁴پوءِ اسان جي پيءُ ائين ئي ڪيو. فرعون جي گھر ۾ ۽ سندس نوڪرن جي گھرن ۾ مکين جا گھاٽا ٽولا ڀرجي آيا، ۽ سڄي مصر جي ملڪ ۾ ملڪ انهن ٽولن سبب برباد ٿي ويو.

²⁵فرعون موسيٰ ۽ هارون کي گھرائي چيو تہ ”وڃو، ملڪ ۾ ئي پنهنجي خدا کي قربانيون ڏيو.“

²⁶پر موسيٰ چيو تہ ”اهو مناسب ڪونہ ٿيندو، ڇاڪاڻ تہ اسان جيڪا قرباني اسان جي پيءُ کي ڏيون ٿا، سا مصرين وٽ نفرت جوڳي آهي. جيڪڏهن اسان مصرين جي اکين اڳيان اها شيءِ قربان ڪريون جيڪا هنن وٽ نفرت جوڳي آهي، تہ ڇا اهي اسان کي پٿر نہ هڻندا؟ ²⁷اسان کي ٽن ڏينهن جي مسافريءَ تي بيابان ۾ وڃڻو آهي ۽ اسان جي پيءُ کي قربانيون ڏيڻيون آهن، جيئن هو اسان کي حڪم ٿو ڏئي.“

²⁸فرعون چيو تہ ”آءٌ اوهان کي وڃڻ ڏيندس تہ اوهين بيابان ۾ خداوند اوهان جي خدا کي قربانيون ڏيو، رڳو ڏاڍو پري نہ وڃجو. منهنجي لاءِ دعا ڪجو.“

²⁹پوءِ موسيٰ چيو تہ ”جيئن ئي آءٌ اوهان وٽان نڪرندس، تيئن ئي اسان جي پيءُ کي دعا ڪندس، ۽ سڀاڻي مکين جا ٽولا فرعون، سندس نوڪرن ۽ سندس ماڻهن وٽان هليا ويندا. رڳو فرعون ماڻهن کي اسان جي پيءُ کي قربانيون ڏيڻ لاءِ وڃڻ ڏيڻ کان انڪار ڪري وري ٺڳي نہ ڪري.“ ³⁰پوءِ موسيٰ فرعون وٽان نڪري ويو ۽ اسان جي پيءُ کي دعا ڪيائين. ³¹جيئن موسيٰ گھريو هو، تيئن اسان جي پيءُ فرعون، سندس نوڪرن ۽ سندس ماڻهن وٽان مکين جا ٽولا هٽائي ڇڏيا، هڪ بہ نہ بچيو. ³²پر فرعون هن ڀيري بہ پنهنجي دل سخت ڪئي، ۽ ماڻهن کي وڃڻ نہ ڏنائين.