ڍورن تي وبا

مصر جا مال مري وڃن ٿا جڏهن ته اسرائيل جا جيئرا رهن ٿا؛ ڦوڙا نڪري اچن ٿا، ايتري قدر جو جادوگر موسيٰ جي اڳيان بيهي نٿا سگهن. ڳڙن کان اڳ، فرعون جا پنهنجا عملدار، جيڪي اسان جي پيءُ جي ڪلام کان ڊنا، پنهنجن نوڪرن کي گهرن اندر آڻين ٿا. فرعون مڃي ٿو ته هن گناهه ڪيو آهي، پوءِ گجگوڙ بند ٿيندي ئي ٻيهر سخت ٿي وڃي ٿو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–5, 8–9, 13–19, 22

باب 9.

پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”فرعون وٽ وڃي چؤس تہ ’عبرانين جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”منهنجي قوم کي وڃڻ ڏي تہ منهنجي عبادت ڪري. ڇاڪاڻ تہ جيڪڏهن تون کين وڃڻ ڏيڻ کان انڪار ڪندين ۽ کين روڪيندو رهندين، تہ اسان جي پيءُ جو هٿ ميدان ۾ تنهنجي ڍورن مال تي ايندو: گھوڙن، گڏهن، اُٺن، ڍڳن ۽ رڍن ٻڪرين تي—هڪ ڏاڍي سخت وبا. پر اسان جو پيءُ اسرائيل جي ڍورن کي مصر جي ڍورن کان الڳ ڪندو، تنهنڪري اسرائيل جي ڪنهن بہ ڍور مان ڪوبہ نہ مرندو.“‘“ اسان جي پيءُ وقت مقرر ڪري فرمايو تہ ”سڀاڻي آءٌ هن ملڪ ۾ هي ڪم ڪندس.“

ٻئي ڏينهن اسان جي پيءُ اهو ڪم ڪيو: مصر جا سمورا ڍور مري ويا، پر اسرائيل جي ڍورن مان هڪڙو بہ نہ مئو. فرعون ماڻهو موڪلي معلوم ڪرايو تہ اسرائيل جي جانورن مان هڪڙو بہ نہ مئو هو. تڏهن بہ فرعون جي دل سخت رهي ۽ هن ماڻهن کي وڃڻ نہ ڏنو.

هر مصريءَ تي ڦوڙا

پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ ۽ هارون کي فرمايو تہ ”ڀٽيءَ جي ڪاراڻ مان مُٺيون ڀري کڻو، ۽ موسيٰ ان کي فرعون جي اڳيان آسمان ڏانهن ڇنڊي ڇڏي. اها سڄي مصر ۾ باريڪ مٽي ٿي ويندي، ۽ سڄي مصر ۾ ماڻهن ۽ جانورن تي ڦاٽي پيپ وارا ڦوڙا ٿي نڪرندي.“

هنن ڀٽيءَ جي ڪاراڻ ورتي ۽ فرعون جي اڳيان بيٺا. موسيٰ ان کي آسمان ڏانهن اڇلايو، تہ ماڻهن ۽ جانورن تي پيپ وارا ڦوڙا ڦاٽي نڪتا. جادوگر موسيٰ جي اڳيان بيهي نہ سگھيا، ڇاڪاڻ تہ انهن تي ۽ سڀني مصرين تي ڦوڙا نڪتل هئا. پر اسان جي پيءُ فرعون جي دل سخت ڪئي، ۽ هن انهن جي نہ ٻڌي، جيئن اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو هو.

طوفان کان اڳ ڊيڄاريندڙ خبر

پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”صبح جو سوير اُٿي فرعون جي اڳيان بيهه ۽ کيس چؤ تہ ’عبرانين جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”منهنجي قوم کي وڃڻ ڏي تہ منهنجي عبادت ڪري. هن ڀيري آءٌ پنهنجيون سڀ وبائون تو تي، تنهنجن عملدارن تي ۽ تنهنجي قوم تي موڪليندس، تہ تون ڄاڻين تہ سڄي زمين ۾ مون جهڙو ڪوبہ ناهي. هينئر تائين آءٌ پنهنجو هٿ کڻي تو کي ۽ تنهنجي قوم کي وبا سان ماري سگھيس ها، ۽ تو کي زمين تان ميٽي ڇڏيان ها. پر مون تو کي انهيءَ لاءِ اٿاريو آهي تہ تو کي پنهنجي قدرت ڏيکاريان ۽ سڄي زمين ۾ منهنجو نالو ظاهر ٿئي. ^a تون اڃا بہ منهنجي قوم جي مخالفت ڪري ٿو ۽ کين وڃڻ ڏيڻ کان انڪار ڪري ٿو. سڀاڻي هن ئي وقت آءٌ ڏاڍا سخت ڳڙا وسائيندس، جهڙا مصر جي بنياد پوڻ کان وٺي هينئر تائين ڪڏهن بہ نہ پيا آهن. تنهنڪري هاڻي ماڻهو موڪلي پنهنجا ڍور ۽ ميدان ۾ جيڪي ڪجھ تنهنجو آهي سو سڀ حفاظت ۾ آڻ، ڇاڪاڻ تہ ميدان ۾ جيڪو ماڻهو يا جانور رهجي ويو ۽ اندر آندو نہ ويو، تنهن تي ڳڙا ڪرندا ۽ اهو مري ويندو.“‘“

فرعون جي عملدارن مان جن اسان جي پيءُ جي ڪلام کان ڊنو، تن پنهنجن نوڪرن ۽ ڍورن کي تڪڙ ڪري گھر اندر ڪيو، پر جن اسان جي پيءُ جي ڪلام تي ڌيان نہ ڏنو، تن پنهنجن نوڪرن ۽ ڍورن کي ميدان ۾ ئي ڇڏي ڏنو.

پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”پنهنجو هٿ آسمان ڏانهن ڊگھو ڪر، تہ سڄي مصر تي—ماڻهن، جانورن ۽ مصر ۾ ميدان جي هر ٻوٽي تي—ڳڙا ڪرندا.“

موسيٰ پنهنجي لٺ آسمان ڏانهن ڊگھي ڪئي، تہ اسان جي پيءُ گجگوڙ ۽ ڳڙا موڪليا، ۽ باھ زمين تائين هلي آئي. اسان جي پيءُ مصر جي ملڪ تي ڳڙا وسايا. ڳڙا پئجي رهيا هئا ۽ ڳڙن جي وچ ۾ باھ لڳاتار چمڪندي رهي، ايتري سخت جو مصر جي سڄي ملڪ ۾ جڏهن کان اها قوم ٿي آهي، تڏهن کان اهڙو ڪڏهن نہ ٿيو هو. سڄي مصر ۾ ڳڙن ميدان جي هر شيءِ کي، ماڻهن توڙي جانورن کي ماريو؛ ميدان جي هر ٻوٽي کي ڪٽي ڇڏيو ۽ ميدان جي هر وڻ کي ڀڃي ڇڏيو. رڳو جوشن جي ملڪ ۾، جتي بني اسرائيل رهندا هئا، ڳڙا نہ پيا.

فرعون موسيٰ ۽ هارون کي گھرائي چيو تہ ”هن ڀيري مون گناه ڪيو آهي. خدا حق تي آهي؛ آءٌ ۽ منهنجي قوم ڏوهاري آهيون. پنهنجي پيءُ وٽ منٿ ڪريو—خدا جي گجگوڙ ۽ ڳڙن جو ڪافي ٿي چڪو آهي. آءٌ اوهان کي وڃڻ ڏيندس؛ وڌيڪ نہ رهو.“

موسيٰ کيس چيو تہ ”جڏهن آءٌ شهر مان نڪتس، تڏهن اسان جي پيءُ ڏانهن پنهنجا هٿ پکيڙيندس. گجگوڙ بند ٿي ويندي ۽ ڳڙا ختم ٿي ويندا، تہ جيئن تون ڄاڻين تہ زمين اسان جي پيءُ جي آهي. پر تو ۽ تنهنجي عملدارن بابت آءٌ ڄاڻان ٿو تہ اوهين اڃا بہ اسان جي پيءُ کان نہ ٿا ڊڄو.“

(السي ۽ جَو تباھ ٿي ويا، ڇاڪاڻ تہ جَو ٻوڙ ڪڍي چڪو هو ۽ السي گل ڏئي رهي هئي. پر ڪڻڪ ۽ ايمر ڪڻڪ تباھ نہ ٿيا، ڇاڪاڻ تہ اهي دير سان پچن ٿا.). موسيٰ فرعون وٽان نڪري شهر کان ٻاهر ويو ۽ اسان جي پيءُ ڏانهن پنهنجا هٿ پکيڙيائين. گجگوڙ ۽ ڳڙا بند ٿي ويا ۽ ملڪ تي مينهن وسڻ بند ٿي ويو. جڏهن فرعون ڏٺو تہ مينهن، ڳڙا ۽ گجگوڙ بند ٿي ويا آهن، تڏهن هن وري گناه ڪيو ۽ پنهنجي دل سخت ڪئي—هن ۽ سندس عملدارن ٻنهي. تنهنڪري فرعون جي دل سخت ٿي وئي؛ هن اسرائيل کي وڃڻ نہ ڏنو، جيئن اسان جي پيءُ موسيٰ جي وسيلي فرمايو هو.