ઢોરઢાંખર પર મરકી

મિસરનાં પશુઓ મરી જાય છે, પણ ઇઝરાયલનાં જીવતાં રહે છે; ગૂમડાં ફૂટી નીકળે છે, તેથી જાદુગરો મૂસા સામે ઊભા રહી શકતા નથી. કરા પડે તે પહેલાં, ફારુનના જે અધિકારીઓ આપણા પિતાના વચનથી ડરતા હતા તેઓ પોતાના સેવકોને ઘરમાં લઈ આવે છે. ફારુન કબૂલે છે કે તેણે પાપ કર્યું છે, પણ ગર્જના બંધ થતાં જ તે ફરી કઠોર બની જાય છે.

અધ્યાય 9.

પછી આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “તું ફારુન પાસે જઈને કહે, ‘હિબ્રૂઓના પિતા એમ કહે છે: “મારી ભક્તિ કરવા મારા લોકોને જવા દે. કેમ કે જો તું તેમને જવા દેવા ના પાડે ને તેમને રોકી રાખે, તો આપણા પિતાનો હાથ ખેતરમાંનાં તારાં ઢોરઢાંખર પર — ઘોડા, ગધેડાં, ઊંટ, ગાયબળદ ને ઘેટાંબકરાં પર — પડશે; બહુ ભારે મરકી આવશે. પણ આપણા પિતા ઇઝરાયલનાં ઢોર તથા મિસરનાં ઢોર વચ્ચે ભેદ રાખશે, જેથી ઇઝરાયલનું એકેય નહિ મરે.”’” આપણા પિતાએ સમય ઠરાવીને કહ્યું, “આવતીકાલે હું આ દેશમાં આ કરીશ.”

બીજા દિવસે આપણા પિતાએ એ પ્રમાણે કર્યું: મિસરનાં બધાં ઢોર મરી ગયાં, પણ ઇઝરાયલનાં ઢોરમાંથી એકેય ન મર્યું. ફારુને તપાસ કરવા માણસ મોકલ્યા: ઇઝરાયલનાં જાનવરોમાંથી એકેય મર્યું નહોતું. તોપણ ફારુનનું હૃદય કઠણ રહ્યું, ને તેણે લોકોને જવા દેવા ના પાડી.

દરેક મિસરી પર ગૂમડાં

પછી આપણા પિતાએ મૂસા તથા હારુનને કહ્યું, “ભઠ્ઠીમાંથી મુઠ્ઠીઓ ભરીને મેશ લો, ને મૂસા ફારુનની આગળ તેને આકાશ તરફ ઉડાડે. તે આખા મિસર પર ઝીણી ધૂળ બની જશે, ને આખા મિસરમાં માણસો તથા જાનવરો પર પાકતાં ગૂમડાં ફૂટી નીકળશે.”

તેમણે ભઠ્ઠીની મેશ લઈને ફારુનની આગળ ઊભા રહ્યા. મૂસાએ તેને આકાશ તરફ ઉડાડી, ને માણસો તથા જાનવરો પર પાકતાં ગૂમડાં ફૂટી નીકળ્યાં. જાદુગરો મૂસાની આગળ ઊભા રહી શક્યા નહિ, કેમ કે તેમના પર તથા બધા મિસરીઓ પર ગૂમડાં હતાં. પણ આપણા પિતાએ ફારુનનું હૃદય કઠણ કર્યું; તેણે તેમનું સાંભળ્યું નહિ, જેમ આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું હતું તેમ.

તોફાન પહેલાંની ચેતવણી

પછી આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “વહેલી સવારે ઊઠીને ફારુનની આગળ ઊભો રહે ને તેને કહે: ‘હિબ્રૂઓના પિતા એમ કહે છે: “મારી ભક્તિ કરવા મારા લોકોને જવા દે. આ વખતે હું મારી બધી મરકીઓ તારા પર, તારા અધિકારીઓ પર ને તારા લોકો પર મોકલું છું, જેથી તું જાણે કે આખી પૃથ્વી પર મારા જેવું બીજું કોઈ નથી. આ વખતે તો હું મારો હાથ ઉગામીને તને તથા તારા લોકોને મરકીથી મારી શક્યો હોત, ને તને પૃથ્વી પરથી ભૂંસી નાખ્યો હોત. પણ મેં તને આ માટે ઊભો કર્યો કે તને મારું સામર્થ્ય બતાવું ને આખી પૃથ્વીમાં મારું નામ પ્રગટ કરું. ^a તોપણ તું મારા લોકોની સામે થઈને તેમને જવા દેવા ના પાડે છે. આવતીકાલે આ સમયે હું એવા ભારે કરા વરસાવીશ કે મિસરના સ્થપાયાના દિવસથી આજ સુધી તેના જેવા કદી તેના પર પડ્યા નથી. હવે માણસ મોકલ: તારાં ઢોર તથા ખેતરમાંનું તારું બધું સલામત જગ્યાએ લાવ, કેમ કે ખેતરમાં રહી ગયેલ ને અંદર ન લવાયેલ દરેક માણસ તથા જાનવર પર કરા પડશે, ને તેઓ મરી જશે.”’”

ફારુનના અધિકારીઓમાંથી જેઓ આપણા પિતાના વચનથી ડર્યા તેમણે પોતાના ચાકરો તથા ઢોરને ઉતાવળે ઘરમાં લઈ લીધાં, પણ જેણે આપણા પિતાના વચનની અવગણના કરી તેણે પોતાના ચાકરો તથા ઢોરને ખેતરમાં રહેવા દીધાં.

પછી આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “તારો હાથ આકાશ તરફ લંબાવ, ને આખા મિસર પર — માણસો, જાનવરો ને ખેતરની દરેક વનસ્પતિ પર, આખા મિસરમાં — કરા પડશે.”

મૂસાએ પોતાની લાકડી આકાશ તરફ લંબાવી, ને આપણા પિતાએ ગર્જના તથા કરા મોકલ્યા, ને આગ ભોંય પર દોડી. આપણા પિતાએ મિસર દેશ પર કરા વરસાવ્યા. કરા પડ્યા, ને કરાની વચ્ચે આગ સતત ચમકતી રહી, એવા ભારે કે મિસર પ્રજા બન્યું ત્યારથી આખા મિસર દેશમાં તેના જેવું કદી બન્યું નહોતું. આખા મિસરમાં ખેતરમાંનું બધું — માણસો તથા જાનવરો — કરાએ માર્યું; ખેતરની દરેક વનસ્પતિને કરાએ મારી ને ખેતરના દરેક ઝાડને ભાંગી નાખ્યું. ફક્ત ગોશેન દેશમાં, જ્યાં ઇઝરાયલના લોકો રહેતા હતા, ત્યાં કરા પડ્યા નહિ.

ફારુને મૂસા તથા હારુનને બોલાવીને કહ્યું, “આ વખતે મેં પાપ કર્યું છે. ઈશ્વર ન્યાયી છે; હું ને મારા લોકો ખોટા છીએ. તમારા પિતાને વિનંતી કરો — ઈશ્વરની ગર્જના ને કરા બહુ થયાં. હું તમને જવા દઈશ; હવે વધારે નહિ રોકું.”

મૂસાએ તેને કહ્યું, “હું નગરની બહાર જઈશ કે તરત અમારા પિતા તરફ મારા હાથ ફેલાવીશ. ગર્જના બંધ થશે ને કરા પડતા અટકશે, જેથી તું જાણે કે પૃથ્વી અમારા પિતાની છે. પણ તું તથા તારા અધિકારીઓ વિષે, હું જાણું છું કે તમે હજી અમારા પિતાથી ડરતા નથી.”

(શણ તથા જવ નાશ પામ્યાં, કેમ કે જવને કંટી આવી હતી ને શણ ફૂલ પર હતું. પણ ઘઉં તથા કઠણ ઘઉં નાશ ન પામ્યાં, કેમ કે તે મોડાં પાકે છે.). મૂસા ફારુનની પાસેથી નીકળીને નગરની બહાર ગયા ને આપણા પિતા તરફ પોતાના હાથ ફેલાવ્યા. ગર્જના ને કરા બંધ થયાં, ને ભોંય પર વરસાદ વરસતો અટક્યો. જ્યારે ફારુને જોયું કે વરસાદ, કરા ને ગર્જના બંધ થયાં, ત્યારે તેણે ફરી પાપ કર્યું ને પોતાનું હૃદય કઠણ કર્યું — તેણે તથા તેના અધિકારીઓએ. તેથી ફારુનનું હૃદય કઠણ થયું; તેણે ઇઝરાયલને જવા દેવા ના પાડી, જેમ આપણા પિતાએ મૂસા મારફતે કહ્યું હતું તેમ.