નિર્ગમન 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹પછી આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “ફારુન પાસે જઈને તેને કહે, ‘આપણા પિતા એમ કહે છે: મારા લોકોને જવા દે, જેથી તેઓ મારી સેવા કરે.’” ²પણ જો તું તેઓને જવા દેવાની ના પાડશે, તો હું તારા આખા દેશ પર દેડકાંઓની આફત લાવીશ. ³નાઈલ નદી દેડકાંઓથી ઊભરાશે; તેઓ બહાર નીકળીને તારા ઘરમાં, તારા સૂવાના ઓરડામાં અને તારા પલંગ પર, તારા સેવકોનાં તથા લોકોનાં ઘરોમાં, તારા ભઠ્ઠાઓમાં અને લોટ બાંધવાનાં પાત્રોમાં પેસી જશે. ⁴દેડકાંઓ તારા પર, તારા લોકો પર અને તારા બધા સેવકો પર ચઢી આવશે. ⁵આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “હારુનને કહે: ‘તારો હાથ તારી લાકડી સાથે નદીઓ, નહેરો અને તળાવો પર લંબાવ, અને મિસર દેશ પર દેડકાંઓ ચઢાવી લાવ.’”

⁶હારુને પોતાનો હાથ મિસરનાં પાણી પર લંબાવ્યો, અને દેડકાંઓ બહાર નીકળી આવ્યાં અને મિસર દેશને ઢાંકી દીધો. ⁷પણ જાદુગરોએ પોતાની ગુપ્ત વિદ્યાથી એવું જ કર્યું, અને મિસર દેશ પર દેડકાંઓ ચઢાવી લાવ્યા.

⁸ફારુને મૂસા તથા હારુનને બોલાવીને કહ્યું, “ઈશ્વરને વિનંતી કરો કે તેઓ મારા તથા મારા લોકો પરથી દેડકાંઓ દૂર કરે, અને હું લોકોને ઈશ્વરને યજ્ઞ કરવા જવા દઈશ.”

⁹મૂસાએ ફારુનને કહ્યું, “માન તમારું છે—સમય તમે પોતે નક્કી કરો: હું તમારા, તમારા સેવકો અને તમારા લોકો માટે ક્યારે પ્રાર્થના કરું, કે દેડકાંઓ તમારી અને તમારાં ઘરોમાંથી નાબૂદ થાય અને માત્ર નાઈલ નદીમાં જ રહે?”

¹⁰“કાલે,” એમ તેણે કહ્યું. મૂસાએ જવાબ આપ્યો, “તમે કહો તેમ થશે, જેથી તમે જાણો કે આપણા પિતા જેવું કોઈ નથી.

¹¹દેડકાંઓ તમારી પાસેથી, તમારાં ઘરોમાંથી, તમારા સેવકો અને તમારા લોકો પાસેથી જતાં રહેશે, અને માત્ર નાઈલ નદીમાં જ રહેશે.”

¹²મૂસા તથા હારુન ફારુન પાસેથી નીકળી ગયા, અને આપણા પિતાએ ફારુન પર જે દેડકાંઓ મોકલ્યાં હતાં તે વિશે મૂસાએ આપણા પિતાને પોકાર કર્યો. ¹³આપણા પિતાએ મૂસાની વિનંતી પ્રમાણે કર્યું. ઘરોમાં, આંગણાંઓમાં અને ખેતરોમાં દેડકાંઓ મરી ગયાં. ¹⁴લોકોએ તેઓના ઢગલેઢગલા કર્યા, અને દેશમાં દુર્ગંધ ફેલાઈ ગઈ. ¹⁵પણ જ્યારે ફારુને જોયું કે રાહત મળી છે, ત્યારે તેણે પોતાનું હૃદય કઠણ કર્યું અને તેઓનું સાંભળ્યું નહિ, જેમ આપણા પિતાએ કહ્યું હતું તેમ.

ધૂળમાંથી ડાંસ

¹⁶પછી આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “હારુનને કહે: તારી લાકડી લંબાવીને જમીનની ધૂળ પર માર, અને તે આખા મિસર દેશમાં ડાંસ બની જશે.”

¹⁷તેઓએ એમ જ કર્યું. હારુને પોતાની લાકડી સાથે પોતાનો હાથ લંબાવ્યો અને જમીનની ધૂળ પર માર્યું, અને માણસો તથા જાનવરો પર ડાંસ આવી પડ્યા. આખા મિસર દેશમાં જમીનની બધી ધૂળ ડાંસ બની ગઈ. ¹⁸જાદુગરોએ પોતાની ગુપ્ત વિદ્યાથી ડાંસ ઉત્પન્ન કરવા પ્રયત્ન કર્યો, પણ તેઓ નિષ્ફળ ગયા. ડાંસે માણસો તથા જાનવરોને ઢાંકી દીધા. ¹⁹જાદુગરોએ ફારુનને કહ્યું, “આ તો ઈશ્વરની આંગળી છે.” પણ ફારુનનું હૃદય કઠણ જ રહ્યું; તેણે તેઓનું સાંભળ્યું નહિ, જેમ આપણા પિતાએ કહ્યું હતું તેમ.

ગોશેન આગળ દોરાયેલી ભેદરેખા

²⁰પછી આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “સવારે વહેલો ઊઠીને, ફારુન પાણી તરફ જાય ત્યારે તેની આગળ ઊભો રહે. તેને કહે, ‘આપણા પિતા એમ કહે છે: મારા લોકોને જવા દે, જેથી તેઓ મારી સેવા કરે.

²¹“જો તું મારા લોકોને જવા નહિ દે, તો હું તારા પર, તારા સેવકો પર, તારા લોકો પર અને તારાં ઘરોમાં માખીઓનાં ઝુંડ મોકલીશ. મિસરીઓનાં ઘરો માખીઓથી ભરાઈ જશે, અને જે જમીન પર તેઓ ઊભા છે તે પણ. ²²તે દિવસે હું ગોશેન દેશને, જ્યાં મારા લોકો રહે છે, અલગ કરીશ, જેથી ત્યાં માખીઓનું ઝુંડ ન આવે, જેથી તું જાણે કે હું, તારો પિતા, આ દેશની વચ્ચે છું. ²³હું મારા લોકો અને તારા લોકો વચ્ચે ભેદ રાખીશ. કાલે આ ચિહ્ન થશે.’”

²⁴આપણા પિતાએ એમ જ કર્યું. માખીઓનાં ગાઢ ઝુંડ ફારુનના ઘરમાં અને તેના સેવકોનાં ઘરોમાં ભરાઈ ગયાં; આખા મિસર દેશમાં એ ઝુંડોથી દેશ બરબાદ થઈ ગયો.

²⁵ફારુને મૂસા તથા હારુનને બોલાવીને કહ્યું, “જાઓ, આ દેશમાં જ તમારા ઈશ્વરને યજ્ઞ કરો.”

²⁶પણ મૂસાએ કહ્યું, “એમ કરવું યોગ્ય નહિ થાય—અમે અમારા પિતાને જે યજ્ઞ કરીએ છીએ તે મિસરીઓને ધિક્કારપાત્ર છે. જો અમે તેઓની નજર આગળ તેઓને ધિક્કારપાત્ર એવી વસ્તુનો યજ્ઞ કરીએ, તો શું તેઓ અમને પથ્થરે નહિ મારે? ²⁷અમારે ત્રણ દિવસની મુસાફરી કરીને અરણ્યમાં જવું જોઈએ અને અમારા પિતાને યજ્ઞ કરવો જોઈએ, જેમ તેમણે અમને આજ્ઞા કરી છે તેમ.”

²⁸ફારુને કહ્યું, “હું તમને જવા દઈશ, અને તમે અરણ્યમાં તમારા ઈશ્વર પ્રભુને યજ્ઞ કરજો—માત્ર બહુ દૂર ન જશો. મારા માટે વિનંતી કરો.”

²⁹પછી મૂસાએ કહ્યું, “હું તમારી પાસેથી નીકળતાંની સાથે જ અમારા પિતાને વિનંતી કરીશ, અને કાલે માખીઓનાં ઝુંડ ફારુન, તેના સેવકો અને તેના લોકો પાસેથી જતાં રહેશે. પણ ફારુન લોકોને અમારા પિતાને યજ્ઞ કરવા જવા દેવાની ના પાડીને ફરી કપટ ન કરે.” ³⁰તેથી મૂસા ફારુન પાસેથી નીકળી ગયા અને આપણા પિતાને વિનંતી કરી. ³¹મૂસાની વિનંતી પ્રમાણે, આપણા પિતાએ માખીઓનાં ઝુંડ ફારુન, તેના સેવકો અને તેના લોકો પાસેથી દૂર કર્યાં—એક પણ બાકી ન રહી. ³²પણ ફારુને આ વખતે પણ પોતાનું હૃદય કઠણ કર્યું, અને તેણે લોકોને જવા દીધા નહિ.