Pangentasan 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Banjur Rama kita ngandika marang Musa: “Sowana marang Firaun lan kandhakna marang dheweke: ‘Mangkene pangandikane Rama kita: Culna umatingKu, supaya padha ngabekti marang Aku.’” ²Nanging yen kowe ora gelem nguculake wong-wong mau, Aku bakal ndhatengake wewelak kodhok ing satanahmu kabeh. ³Bengawan Nil bakal kebak kodhok kang bakal munggah lan mlebu ing omahmu, ing kamar paturonmu lan ing paturonmu, ing omahe para abdimu lan rakyatmu, ing pawonmu lan ing wadhah adonanmu. ⁴Kodhok-kodhok mau bakal munggah ing awakmu, ing rakyatmu, lan ing sakehing abdimu.’ ⁵Banjur Rama kita ngandika marang Musa: “Kandhakna marang Harun: ‘Acungna tanganmu kalawan tekenmu ing sadhuwure kali-kali, susukan-susukan, lan blumbang-blumbang, lan tekakna kodhok-kodhok ing sanegara Mesir.’”

⁶Harun banjur ngacungake tangane ing sadhuwure banyu ing Mesir, tumuli kodhok-kodhok padha munggah lan nutupi sanegara Mesir. ⁷Nanging para ahli sihir uga nindakake mangkono kalawan pakartine kang sinengker, satemah kodhok-kodhok padha munggah ing sanegara Mesir.

⁸Firaun banjur nimbali Musa lan Harun, pangandikane: “Padha nyenyuwuna marang Gusti Allah, supaya kodhok-kodhok mau disingkirake saka aku lan rakyatku, temah aku bakal nguculake bangsa iku, supaya padha saos kurban marang Gusti Allah.”

⁹Musa munjuk marang Firaun: “Mugi panjenengan piyambak ingkang nemtokaken wekdalipun: benjing punapa anggen kula ndedonga kangge panjenengan, para abdi panjenengan, saha rakyat panjenengan, supados kodhok-kodhok punika sirna saking panjenengan lan saking griya panjenengan, namung kantun wonten ing Bengawan Nil?”

¹⁰“Sesuk,” wangsulane Firaun. Musa mangsuli: “Inggih, kados pangandikan panjenengan, supados panjenengan uninga, bilih boten wonten ingkang kados Rama kita.

¹¹Kodhok-kodhok punika badhe nilar panjenengan, griya panjenengan, para abdi panjenengan, saha rakyat panjenengan, namung badhe kantun wonten ing Bengawan Nil.”

¹²Musa lan Harun banjur padha nilar Firaun, tumuli Musa sesambat marang Rama kita bab kodhok-kodhok kang wis didhatengake dening Rama kita marang Firaun. ¹³Rama kita banjur nindakake kaya kang disuwun dening Musa. Kodhok-kodhok mau padha mati ing omah-omah, ing latar-latar, lan ing pategalan. ¹⁴Wong-wong padha nglumpukake kodhok-kodhok mau dadi tumpukan-tumpukan, satemah tanah iku dadi bosok ambune. ¹⁵Nanging bareng Firaun weruh yen ana lerem, atine banjur dikerasake, lan ora gelem ngrungokake marang wong loro mau, kaya kang wis dingandikakake dening Rama kita.

Lemut saka Lebu

¹⁶Banjur Rama kita ngandika marang Musa: “Kandhakna marang Harun: Acungna tekenmu lan gebugen lebuning bumi, temah bakal dadi lemut ing sanegara Mesir kabeh.”

¹⁷Wong-wong padha nindakake mangkono. Harun ngacungake tangane kalawan tekene lan nggebug lebuning bumi, temah lemut padha nekani manungsa lan kewan. Sakehing lebuning bumi dadi lemut ing sanegara Mesir kabeh. ¹⁸Para ahli sihir uga nyoba kalawan pakartine kang sinengker arep nganakake lemut, nanging ora bisa. Lemut padha nutupi manungsa lan kewan. ¹⁹Para ahli sihir banjur munjuk marang Firaun: “Punika racikaning asta Gusti Allah.” Nanging atine Firaun tetep wangkot; ora gelem ngrungokake marang wong-wong mau, kaya kang wis dingandikakake dening Rama kita.

Pepisahan ing Tanah Gosen

²⁰Banjur Rama kita ngandika marang Musa: “Tangia esuk umun-umun lan ngadhepa ing ngarsane Firaun nalika dheweke metu menyang panggonan banyu. Kandhakna marang dheweke: ‘Mangkene pangandikane Rama kita: Culna umatingKu, supaya padha ngabekti marang Aku.

²¹“Yen kowe ora gelem nguculake umatingKu, Aku bakal ndhatengake grombolan laler marang kowe, para abdimu, rakyatmu, lan omah-omahmu. Omah-omahe wong Mesir bakal kebak laler, malah tanah kang dienggoni uga. ²²Nanging ing dina iku Aku bakal mligekake tanah Gosen, papan dununge umatingKu, supaya ora ana grombolan laler ing kono, supaya kowe ngerti yen Aku, Ramamu, ana ing satengahing tanah iki. ²³Aku bakal nganakake pepisahan antarane umatingKu lan rakyatmu. Sesuk pretandha iki bakal kelakon.’”

²⁴Rama kita banjur nindakake mangkono. Grombolan laler kang akeh banget padha ngebaki omahe Firaun lan omahe para abdine; ing sanegara Mesir kabeh, tanah iku rusak marga saka grombolan laler mau.

²⁵Firaun banjur nimbali Musa lan Harun, pangandikane: “Padha lungaa, saos kurbana marang Gusti Allahmu ing tanah kene.”

²⁶Nanging Musa munjuk: “Boten prayogi makaten, awit punapa ingkang kula saos kurbanaken dhateng Rama kita punika awon tumrap tiyang Mesir. Manawi kula saos kurban barang ingkang awon tumrap tiyang-tiyang punika wonten ngajenging mripatipun, punapa kula boten badhe dipun balangi sela? ²⁷Kula sami kedah lumampah tigang dinten tebihipun mlebet ing ara-ara samun, saos kurban dhateng Rama kita, kados ingkang kadhawuhaken dhateng kula sami.”

²⁸Firaun ngandika: “Aku bakal nguculake kowe, supaya kowe padha saos kurban marang Sang Yehuwah Allahmu ing ara-ara samun—mung aja lunga adoh banget. Nyenyuwuna kanggo aku.”

²⁹Banjur Musa munjuk: “Sasampunipun kula nilar panjenengan, kula badhe nyenyuwun dhateng Rama kita, satemah benjing-enjing grombolan laler badhe nilar Sang Prabu Firaun, para abdinipun, saha rakyatipun. Namung sampun ngantos Sang Prabu Firaun cidra malih kanthi boten purun nguculaken bangsa punika supados saos kurban dhateng Rama kita.” ³⁰Musa banjur metu saka ngarsane Firaun lan nyenyuwun marang Rama kita. ³¹Rama kita banjur nindakake kaya kang disuwun dening Musa, nyingkirake grombolan laler saka Firaun, para abdine, lan rakyate—ora ana siji-sijia kang kari. ³²Nanging Firaun uga ngerasake atine ing wektu iki, lan ora gelem nguculake bangsa iku.