കന്നുകാലികൾക്കുമേൽ ഒരു ബാധ
ഈജിപ്തിന്റെ കന്നുകാലികൾ ചാകുന്നു, ഇസ്രായേലിന്റേത് ജീവിക്കുന്നു; പരുക്കൾ പൊങ്ങുന്നതിനാൽ മന്ത്രവാദികൾക്ക് മോശയുടെ മുമ്പിൽ നില്ക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. കന്മഴയ്ക്കു മുമ്പ്, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനത്തെ ഭയപ്പെട്ട ഫറവോന്റെ സ്വന്തം ഉദ്യോഗസ്ഥർ തങ്ങളുടെ ദാസന്മാരെ അകത്തേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു. താൻ പാപം ചെയ്തുവെന്ന് ഫറവോൻ സമ്മതിക്കുന്നു; ഇടിമുഴക്കം നിലച്ച നിമിഷംതന്നെ വീണ്ടും ഹൃദയം കഠിനമാക്കുന്നു.
9 1അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോടു പറഞ്ഞു: “നീ ഫറവോന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് ഇങ്ങനെ പറയുക: ‘എബ്രായരുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “എന്നെ ആരാധിക്കേണ്ടതിന് എന്റെ ജനത്തെ വിട്ടയയ്ക്കുക. 2അവരെ വിട്ടയയ്ക്കാൻ നീ വിസമ്മതിച്ച് അവരെ പിടിച്ചുനിർത്തുന്നെങ്കിൽ, 3വയലിലുള്ള നിന്റെ കന്നുകാലികളുടെമേൽ — കുതിരകൾ, കഴുതകൾ, ഒട്ടകങ്ങൾ, മാട്ടിൻകൂട്ടങ്ങൾ, ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങൾ എന്നിവയുടെമേൽ — നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കൈ ഉണ്ടാകും; അത്യന്തം കഠിനമായ ഒരു ബാധ. 4എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ഇസ്രായേലിന്റെ കന്നുകാലികളെ ഈജിപ്തിന്റേതിൽനിന്നു വേർതിരിക്കും; അങ്ങനെ ഇസ്രായേലിന്റേതിൽ ഒന്നും ചാകുകയില്ല.”’” 5നമ്മുടെ പിതാവ് ഒരു സമയം നിശ്ചയിച്ചുകൊണ്ട്, “നാളെ ഞാൻ ഈ ദേശത്ത് ഇതു ചെയ്യും” എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു.
6പിറ്റേന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് ഇതു ചെയ്തു: ഈജിപ്തിന്റെ കന്നുകാലികൾ എല്ലാം ചത്തു; എന്നാൽ ഇസ്രായേലിന്റെ കന്നുകാലികളിൽ ഒന്നുപോലും ചത്തില്ല. 7ഫറവോൻ അന്വേഷിക്കാൻ ആളയച്ചു: ഇസ്രായേലിന്റെ മൃഗങ്ങളിൽ ഒന്നുപോലും ചത്തിരുന്നില്ല. എന്നിട്ടും ഫറവോന്റെ ഹൃദയം കഠിനമായിത്തന്നെ നിന്നു; ജനത്തെ വിട്ടയയ്ക്കാൻ അവൻ വിസമ്മതിച്ചു.
ഓരോ ഈജിപ്തുകാരനിലും പരുക്കൾ
8അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോടും അഹരോനോടും പറഞ്ഞു: “ചൂളയിൽനിന്ന് കൈനിറയെ കരി വാരിയെടുക്കുക; ഫറവോന്റെ മുമ്പിൽ മോശ അതിനെ ആകാശത്തേക്കു വിതറട്ടെ. 9അതു ഈജിപ്തിലൊക്കെയും നേർത്ത പൊടിയായിത്തീർന്ന്, ഈജിപ്തിലെങ്ങും മനുഷ്യരുടെയും മൃഗങ്ങളുടെയുംമേൽ പഴുത്ത പരുക്കളായി പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടും.”
10അവർ ചൂളയിലെ കരി എടുത്ത് ഫറവോന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു. മോശ അതിനെ ആകാശത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു; മനുഷ്യരുടെയും മൃഗങ്ങളുടെയുംമേൽ പഴുത്ത പരുക്കൾ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. 11പരുക്കൾ തങ്ങളുടെമേലും എല്ലാ ഈജിപ്തുകാരുടെമേലും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, മന്ത്രവാദികൾക്കു മോശയുടെ മുമ്പിൽ നില്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. 12എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ഫറവോന്റെ ഹൃദയം കഠിനമാക്കി; നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോടു പറഞ്ഞിരുന്നതുപോലെ അവൻ അവരുടെ വാക്കു കേട്ടില്ല.
കൊടുങ്കാറ്റിനു മുമ്പുള്ള മുന്നറിയിപ്പ്
13അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോടു പറഞ്ഞു: “അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ഫറവോന്റെ മുമ്പിൽ നിന്ന് അവനോട് ഇങ്ങനെ പറയുക: ‘എബ്രായരുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “എന്നെ ആരാധിക്കേണ്ടതിന് എന്റെ ജനത്തെ വിട്ടയയ്ക്കുക. 14ഈ പ്രാവശ്യം ഞാൻ എന്റെ സകല ബാധകളും നിന്റെമേലും നിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരുടെമേലും നിന്റെ ജനത്തിന്റെമേലും അയയ്ക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെങ്ങും എന്നെപ്പോലെ മറ്റാരുമില്ലെന്നു നീ അറിയേണ്ടതിനുതന്നെ. 15ഇതിനകം ഞാൻ എന്റെ കൈ ഉയർത്തി നിന്നെയും നിന്റെ ജനത്തെയും ഒരു ബാധകൊണ്ടു പ്രഹരിച്ച് ഭൂമിയിൽനിന്നു നിന്നെ തുടച്ചുനീക്കാമായിരുന്നു. 16എന്നാൽ എന്റെ ശക്തി നിനക്കു കാണിച്ചുതരേണ്ടതിനും ഭൂമിയിലെങ്ങും എന്റെ നാമം ഘോഷിക്കേണ്ടതിനുമാണ് ഞാൻ നിന്നെ ഉയർത്തിനിർത്തിയത്. a a v16 പൗലോസ് റോമർ 9:17-ൽ ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു — ഫറവോന്റെ ധിക്കാരംപോലും, തന്റെ നാമം ഭൂമിയിലെങ്ങും അറിയിക്കുക എന്ന നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തെ സേവിച്ചു. 17നീ ഇപ്പോഴും എന്റെ ജനത്തിനു വിരോധമായി നിന്നെത്തന്നെ ഉയർത്തി അവരെ വിട്ടയയ്ക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു. 18നാളെ ഈ നേരത്ത് ഞാൻ അതികഠിനമായ കന്മഴ പെയ്യിക്കും; ഈജിപ്ത് സ്ഥാപിതമായതുമുതൽ ഇന്നുവരെ അതുപോലെ ഒന്ന് അവിടെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. 19ഇപ്പോൾ ആളയച്ച് നിന്റെ കന്നുകാലികളെയും വയലിലുള്ള നിന്റെ സകലതും സുരക്ഷിതസ്ഥാനത്തു വരുത്തുക; എന്തെന്നാൽ അകത്തു കൊണ്ടുവരാതെ വയലിൽ ശേഷിക്കുന്ന ഏതു മനുഷ്യന്റെയും മൃഗത്തിന്റെയുംമേൽ കന്മഴ പെയ്യും, അവ ചത്തുപോകും.”’”
20ഫറവോന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരിൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനത്തെ ഭയപ്പെട്ടവർ തങ്ങളുടെ ദാസന്മാരെയും കന്നുകാലികളെയും വേഗത്തിൽ വീടിനകത്താക്കി. 21എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനത്തെ അവഗണിച്ചവൻ തന്റെ ദാസന്മാരെയും കന്നുകാലികളെയും വയലിൽത്തന്നെ വിട്ടേച്ചു.
22അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോടു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ കൈ ആകാശത്തേക്കു നീട്ടുക; ഈജിപ്തിലെങ്ങും — മനുഷ്യരുടെമേലും മൃഗങ്ങളുടെമേലും വയലിലെ സകല സസ്യങ്ങളുടെമേലും — ഈജിപ്തിലൊക്കെയും കന്മഴ പെയ്യും.”
23മോശ തന്റെ വടി ആകാശത്തേക്കു നീട്ടി; നമ്മുടെ പിതാവ് ഇടിമുഴക്കവും കന്മഴയും അയച്ചു, തീ നിലത്തേക്കു പാഞ്ഞു. നമ്മുടെ പിതാവ് ഈജിപ്ത് ദേശത്തു കന്മഴ പെയ്യിച്ചു. 24കന്മഴ ഉണ്ടായി, കന്മഴയ്ക്കുള്ളിൽ തീ ഇടവിടാതെ മിന്നിക്കൊണ്ടിരുന്നു; അത്ര കഠിനമായിരുന്നു അത്, ഈജിപ്ത് ഒരു ജനതയായതുമുതൽ ആ ദേശത്തെങ്ങും അതുപോലെ ഒന്ന് ഉണ്ടായിട്ടില്ല. 25ഈജിപ്തിലൊക്കെയും വയലിലുള്ള സകലതിനെയും — മനുഷ്യരെയും മൃഗങ്ങളെയും — കന്മഴ പ്രഹരിച്ചു; വയലിലെ സകല സസ്യങ്ങളെയും അതു പ്രഹരിച്ചു, വയലിലെ സകല വൃക്ഷങ്ങളെയും തകർത്തുകളഞ്ഞു. 26ഇസ്രായേൽ ജനം പാർത്തിരുന്ന ഗോശെൻ ദേശത്തുമാത്രം കന്മഴ ഉണ്ടായില്ല.
27ഫറവോൻ മോശയെയും അഹരോനെയും വിളിപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു: “ഈ പ്രാവശ്യം ഞാൻ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ദൈവം നീതിയുള്ളവൻ; ഞാനും എന്റെ ജനവും കുറ്റക്കാരാകുന്നു. 28നിങ്ങളുടെ പിതാവിനോട് അപേക്ഷിക്കുവിൻ — ദൈവത്തിന്റെ ഇടിമുഴക്കവും കന്മഴയും മതിയായി. ഞാൻ നിങ്ങളെ വിട്ടയയ്ക്കാം; ഇനി താമസിക്കേണ്ടാ.”
29മോശ അവനോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നഗരം വിട്ടുപോയാലുടൻ നമ്മുടെ പിതാവിങ്കലേക്ക് എന്റെ കൈകൾ വിരിക്കും. ഇടിമുഴക്കം നിലയ്ക്കും, കന്മഴ അവസാനിക്കും; അങ്ങനെ ഭൂമി നമ്മുടെ പിതാവിന്റേതാണെന്നു നീ അറിയും. 30എന്നാൽ നീയും നിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരും ഇപ്പോഴും നമ്മുടെ പിതാവിനെ ഭയപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.”
31(ചണവും യവവും നശിച്ചുപോയിരുന്നു; എന്തെന്നാൽ യവം കതിരിട്ടിരുന്നു, ചണം പൂത്തിരുന്നു. 32എന്നാൽ ഗോതമ്പും ചെറുഗോതമ്പും നശിച്ചിരുന്നില്ല; എന്തെന്നാൽ അവ പിന്നീടേ വിളയുന്നുള്ളൂ.). 33മോശ ഫറവോനെ വിട്ട് നഗരത്തിനു പുറത്തുചെന്ന് നമ്മുടെ പിതാവിങ്കലേക്കു തന്റെ കൈകൾ വിരിച്ചു. ഇടിമുഴക്കവും കന്മഴയും നിന്നു, മഴ ഇനി ദേശത്തു ചൊരിഞ്ഞില്ല. 34മഴയും കന്മഴയും ഇടിമുഴക്കവും നിന്നുപോയെന്നു ഫറവോൻ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ വീണ്ടും പാപം ചെയ്തു, തന്റെ ഹൃദയം കഠിനമാക്കി — അവനും അവന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരും. 35അങ്ങനെ ഫറവോന്റെ ഹൃദയം കഠിനമായി; നമ്മുടെ പിതാവ് മോശ മുഖാന്തരം പറഞ്ഞിരുന്നതുപോലെ ഇസ്രായേലിനെ വിട്ടയയ്ക്കാൻ അവൻ വിസമ്മതിച്ചു.