யாத்திராகமம் 9

9 ¹பின்பு எங்கள் பிதா மோசேயை நோக்கி, “நீ பார்வோனிடம் போய், ‘எபிரெயரின் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: “எனக்கு ஆராதனை செய்யும்படி என் ஜனத்தை அனுப்பிவிடு. ²நீ அவர்களை அனுப்பிவிட மறுத்து, இன்னும் அவர்களைப் பிடித்துவைத்தால், ³இதோ, எங்கள் பிதாவின் கரம் வெளியிலிருக்கிற உன் மிருகஜீவன்கள்மேல் இருக்கும்: குதிரைகள், கழுதைகள், ஒட்டகங்கள், மாட்டுமந்தைகள், ஆட்டுமந்தைகள்மேல்—மிகவும் கொடிய வாதை உண்டாகும். ⁴ஆனாலும் எங்கள் பிதா இஸ்ரவேலின் மிருகஜீவன்களையும் எகிப்தின் மிருகஜீவன்களையும் வேறுபிரிப்பார்; இஸ்ரவேலுக்குரியவைகளில் ஒன்றும் சாகாது.”’” என்று சொல் என்றார். ⁵மேலும் எங்கள் பிதா ஒரு காலத்தைக் குறித்து, “நாளைக்கு தேசத்தில் இதைச் செய்வேன்” என்றார்.

⁶மறுநாள் எங்கள் பிதா இதைச் செய்தார்: எகிப்தின் மிருகஜீவன்கள் எல்லாம் செத்தன; ஆனால் இஸ்ரவேலின் மிருகஜீவன்களில் ஒன்றும் சாகவில்லை. ⁷பார்வோன் விசாரிக்க அனுப்பினான்: இஸ்ரவேலின் மிருகஜீவன்களில் ஒன்றும் சாகவில்லை. ஆயினும் பார்வோனின் இருதயம் கடினமாய் இருந்தது; அவன் ஜனத்தை அனுப்பிவிட மறுத்தான்.

எகிப்தியர் எல்லார்மேலும் புண்கள்

⁸பின்பு எங்கள் பிதா மோசேயையும் ஆரோனையும் நோக்கி, “சூளையிலிருந்து கையளவு சாம்பலை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; மோசே அதைப் பார்வோனுக்கு முன்பாக வானத்தை நோக்கி இறைக்கட்டும். ⁹அது எகிப்து முழுவதிலும் நுண்ணிய தூளாகி, எகிப்து எங்கும் மனிதர்மேலும் மிருகங்கள்மேலும் சீழ்பிடித்த கொப்புளங்களை உண்டாக்கும்” என்றார்.

¹⁰அவர்கள் சூளையின் சாம்பலை எடுத்துக்கொண்டு பார்வோனுக்கு முன்பாக நின்றார்கள். மோசே அதை வானத்தை நோக்கி இறைத்தான்; அப்பொழுது மனிதர்மேலும் மிருகங்கள்மேலும் சீழ்பிடித்த கொப்புளங்கள் உண்டாயின. ¹¹மந்திரவாதிகள் மோசேக்கு முன்பாக நிற்கக்கூடாமல்போயிற்று; ஏனெனில் மந்திரவாதிகள்மேலும் எல்லா எகிப்தியர்மேலும் கொப்புளங்கள் இருந்தன. ¹²ஆனாலும் எங்கள் பிதா பார்வோனின் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்தினார்; எங்கள் பிதா மோசேக்குச் சொல்லியிருந்தபடியே, அவன் அவர்களுக்குச் செவிகொடுக்கவில்லை.

புயலுக்கு முன் எச்சரிப்பு

¹³பின்பு எங்கள் பிதா மோசேயை நோக்கி, “அதிகாலையில் எழுந்து, பார்வோனுக்கு முன்பாக நின்று, அவனிடம்: ‘எபிரெயரின் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: “எனக்கு ஆராதனை செய்யும்படி என் ஜனத்தை அனுப்பிவிடு. ¹⁴பூமியெங்கும் என்னைப்போல் ஒருவரும் இல்லை என்பதை நீ அறியும்படிக்கு, இந்தமுறை என் வாதைகளையெல்லாம் உன்மேலும், உன் அதிகாரிகள்மேலும், உன் ஜனத்தின்மேலும் அனுப்புவேன். ¹⁵இதற்குள்ளாகவே நான் என் கரத்தை நீட்டி, உன்னையும் உன் ஜனத்தையும் வாதையினால் அடித்து, உன்னைப் பூமியிலிருந்து அழித்திருக்கக்கூடும். ¹⁶ஆனாலும் என் வல்லமையை உனக்குக் காண்பிக்கவும், என் நாமத்தை பூமியெங்கும் பிரசித்தப்படுத்தவும், இதற்காகவே உன்னை நிலைநிறுத்தினேன். ^a a v16 பவுல் இந்த வசனத்தை ரோமர் 9:17-ல் மேற்கோள் காட்டுகிறார்—பார்வோனின் மறுப்புகூட, எங்கள் பிதாவின் நாமத்தை பூமியெங்கும் அறியப்படுத்தும் அவரது நோக்கத்திற்குப் பயன்பட்டது. ¹⁷இன்னும் நீ என் ஜனத்திற்கு விரோதமாய் உன்னை உயர்த்தி, அவர்களை அனுப்பிவிட மறுக்கிறாய். ¹⁸இதோ, நாளைக்கு இந்நேரத்தில், எகிப்து தோன்றிய நாள்முதல் இதுவரையிலும் அதில் விழாத அளவுக்கு மிகக் கொடிய கல்மழையைப் பொழியப்பண்ணுவேன். ¹⁹ஆகையால், இப்பொழுது ஆள் அனுப்பி உன் மிருகஜீவன்களையும் வெளியிலிருக்கிற எல்லாவற்றையும் பாதுகாப்பான இடத்தில் சேர்த்துக்கொள்; உள்ளே கொண்டுவரப்படாமல் வெளியில் இருக்கிற ஒவ்வொரு மனிதன்மேலும் மிருகம்மேலும் கல்மழை விழுந்து அவைகள் சாகும்” என்று சொல் என்றார்.’”

²⁰பார்வோனின் அதிகாரிகளில் எங்கள் பிதாவின் வார்த்தைக்குப் பயந்தவர்கள், தங்கள் வேலைக்காரரையும் மிருகஜீவன்களையும் விரைந்து வீட்டிற்குள் சேர்த்துக்கொண்டார்கள்; ²¹ஆனால் எங்கள் பிதாவின் வார்த்தையைப் பொருட்படுத்தாதவனோ தன் வேலைக்காரரையும் மிருகஜீவன்களையும் வெளியில் விட்டுவிட்டான்.

²²பின்பு எங்கள் பிதா மோசேயை நோக்கி, “உன் கரத்தை வானத்தை நோக்கி நீட்டு; எகிப்து முழுவதிலும்—மனிதர்மேலும், மிருகங்கள்மேலும், வெளியிலிருக்கிற எல்லாப் பயிர்மேலும், எகிப்து எங்கும் கல்மழை பொழியும்” என்றார்.

²³மோசே தன் கோலை வானத்தை நோக்கி நீட்டினான்; அப்பொழுது எங்கள் பிதா இடிமுழக்கத்தையும் கல்மழையையும் அனுப்பினார்; நெருப்பு தரையில் பாய்ந்தது. எங்கள் பிதா எகிப்து தேசத்தின்மேல் கல்மழையைப் பொழிந்தார். ²⁴கல்மழையும், அந்தக் கல்மழையின் நடுவே இடைவிடாமல் மின்னிய நெருப்பும் இருந்தது; எகிப்து தேசம் ஒரு ஜாதியாகத் தோன்றிய நாள்முதல், இதுவரையில் அதில் நடவாத அளவுக்கு அது மிகக் கொடியதாய் இருந்தது. ²⁵எகிப்து எங்கும் வெளியிலிருந்த மனிதர், மிருகங்கள் ஆகிய யாவற்றையும் கல்மழை அடித்தது; வெளியிலிருந்த சகல பயிரையும் அடித்து, வெளியிலிருந்த சகல மரங்களையும் முறித்துப்போட்டது. ²⁶இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் குடியிருந்த கோசேன் நாட்டில்மாத்திரம் கல்மழை இல்லை.

²⁷பார்வோன் மோசேயையும் ஆரோனையும் அழைத்தனுப்பி, அவர்களை நோக்கி, “இந்தமுறை நான் பாவம் செய்தேன்; தேவன் நீதியுள்ளவர்; நானும் என் ஜனமுமே குற்றவாளிகள். ²⁸உங்கள் பிதாவை நோக்கி வேண்டிக்கொள்ளுங்கள்—தேவனுடைய இடிமுழக்கமும் கல்மழையும் போதும். நான் உங்களை அனுப்பிவிடுவேன்; இனி நீங்கள் தங்கவேண்டாம்” என்றான்.

²⁹அதற்கு மோசே அவனை நோக்கி, “நான் நகரத்தைவிட்டு வெளியே போனவுடனே, எங்கள் பிதாவை நோக்கி என் கைகளை விரிப்பேன்; இடிமுழக்கம் நிற்கும், கல்மழையும் ஓய்ந்துபோகும்; அப்பொழுது பூமி எங்கள் பிதாவுடையது என்பதை நீ அறிவாய். ³⁰ஆனாலும் நீயும் உன் அதிகாரிகளும் இன்னும் எங்கள் பிதாவுக்குப் பயப்படவில்லை என்பதை நான் அறிவேன்” என்றான்.

³¹(சணலும் வாற்கோதுமையும் அழிந்துபோயின; ஏனெனில் வாற்கோதுமை கதிர்விட்டிருந்தது, சணல் பூத்திருந்தது. ³²ஆனால் கோதுமையும் கம்பங்கோதுமையும் அழியவில்லை; ஏனெனில் அவை பிந்திப் பழுக்கிறவைகள்.) ³³மோசே பார்வோனைவிட்டு, நகரத்திற்கு வெளியே போய், எங்கள் பிதாவை நோக்கித் தன் கைகளை விரித்தான்; அப்பொழுது இடிமுழக்கமும் கல்மழையும் நின்றன, மழை இனித் தேசத்தில் பொழியவில்லை. ³⁴மழையும் கல்மழையும் இடிமுழக்கமும் நின்றுபோனதைப் பார்வோன் கண்டபோது, அவனும் அவன் அதிகாரிகளும் மறுபடியும் பாவம் செய்து, தங்கள் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்தினார்கள். ³⁵இவ்விதமாய் பார்வோனின் இருதயம் கடினப்பட்டது; எங்கள் பிதா மோசேயின்மூலமாய்ச் சொல்லியிருந்தபடியே, அவன் இஸ்ரவேலை அனுப்பிவிட மறுத்தான்.