ପଶୁଧନ ଉପରେ ମହାମାରୀ
ମିସରର ପଶୁପଲ ମରେ, କିନ୍ତୁ ଇସ୍ରାଏଲର ପଶୁପଲ ବଞ୍ଚେ; ଫୋଟକା ବାହାରେ, ଫଳରେ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ ମୋଶାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ। କରକାପାତ ପୂର୍ବରୁ, ଆମ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ଭୟ କରୁଥିବା ଫାରୋର ନିଜ କର୍ମଚାରୀମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କୁ ଘର ଭିତରକୁ ଆଣନ୍ତି। ଫାରୋ ସ୍ୱୀକାର କରେ ଯେ ସେ ପାପ କରିଛି, ତାʼପରେ ବଜ୍ରଧ୍ୱନି ବନ୍ଦ ହେବା ମାତ୍ରେ ପୁଣି କଠିନ ହୋଇଯାଏ।
9 1ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଫାରୋ ନିକଟକୁ ଯାଇ କୁହ, ‘ଏବ୍ରୀୟମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହୁଅଛନ୍ତି, “ଆମ୍ଭର ଉପାସନା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଦିଅ। 2କାରଣ ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଦେବା ପାଇଁ ଅସମ୍ମତ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଟକାଇ ରଖିବ, 3ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଥିତ ତୁମ୍ଭ ପଶୁଧନ ଉପରେ ପଡ଼ିବ, ଅର୍ଥାତ୍ ଅଶ୍ଵ, ଗର୍ଦ୍ଦଭ, ଉଷ୍ଟ୍ର, ଗୋମେଷାଦି ପଲ ଉପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ମହାମାରୀ ଆସିବ। 4ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଇସ୍ରାଏଲର ପଶୁଧନକୁ ମିସରର ପଶୁଧନଠାରୁ ପୃଥକ୍ କରିବେ, ତେଣୁ ଇସ୍ରାଏଲ ଲୋକଙ୍କର କୌଣସି ପଶୁ ମରିବ ନାହିଁ।”’” 5ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏକ ସମୟ ନିରୂପଣ କରି କହିଲେ, “ଆସନ୍ତାକାଲି ଆମ୍ଭେ ଏହି ଦେଶରେ ଏହା କରିବା।”
6ତହିଁ ଆରଦିନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କଲେ; ତହିଁରେ ମିସରର ସମସ୍ତ ପଶୁଧନ ମଲା, କିନ୍ତୁ ଇସ୍ରାଏଲ ଲୋକଙ୍କର ପଶୁଧନ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଲେ ମଲା ନାହିଁ। 7ପୁଣି ଫାରୋ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଲୋକ ପଠାଇଲା; ଆଉ ଦେଖ, ଇସ୍ରାଏଲ ଲୋକଙ୍କର ପଶୁ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଲେ ମରି ନ ଥିଲା। ତଥାପି ଫାରୋର ହୃଦୟ କଠିନ ହୋଇ ରହିଲା, ପୁଣି ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଦେଲା ନାହିଁ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମିସରୀୟ ଲୋକ ଉପରେ ବଥ
8ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶା ଓ ହାରୋଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଭାଟିରୁ ମୁଷ୍ଟି ମୁଷ୍ଟି ପାଉଁଶ ନିଅ, ପୁଣି ମୋଶା ତାହା ଫାରୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଆକାଶ ଆଡ଼କୁ ବିଞ୍ଚୁ। 9ତହିଁରେ ତାହା ସମସ୍ତ ମିସର ଦେଶ ଉପରେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଧୂଳି ହେବ, ପୁଣି ସମୁଦାୟ ମିସର ଦେଶର ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପଶୁଙ୍କ ଦେହରେ ତାହା ସ୍ଫୋଟକ ବଥ ହୋଇ ଫାଟି ବାହାରିବ।”
10ତେଣୁ ସେମାନେ ଭାଟିର ପାଉଁଶ ନେଇ ଫାରୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେଲେ; ପୁଣି ମୋଶା ତାହା ଆକାଶ ଆଡ଼କୁ ବିଞ୍ଚିଲେ, ତହିଁରେ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପଶୁଙ୍କ ଦେହରେ ସ୍ଫୋଟକ ବଥ ଫାଟି ବାହାରିଲା। 11ସେହି ବଥ ହେତୁ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ ମୋଶାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେହି ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଓ ସମସ୍ତ ମିସରୀୟ ଲୋକଙ୍କ ଦେହରେ ବଥ ହୋଇଥିଲା। 12ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଫାରୋର ହୃଦୟ କଠିନ କଲେ, ଆଉ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେହିପରି ଫାରୋ ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲା ନାହିଁ।
ଝଡ଼ ପୂର୍ବରୁ ଚେତାବନୀ
13ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଅତି ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଫାରୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ତାହାକୁ କୁହ, ‘ଏବ୍ରୀୟମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହୁଅଛନ୍ତି, “ଆମ୍ଭର ଉପାସନା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଦିଅ। 14କାରଣ ଏଥର ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ତୁମ୍ଭ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କ ଓ ତୁମ୍ଭ ଲୋକମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆମ୍ଭର ସମସ୍ତ ମହାମାରୀ ପଠାଉଅଛୁ, ଯେପରି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ଆମ୍ଭ ତୁଲ୍ୟ ଆଉ କେହି ନାହିଁ ବୋଲି ତୁମ୍ଭେ ଜାଣିବ। 15ଆମ୍ଭେ ଏତେବେଳେ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରି ତୁମ୍ଭକୁ ଓ ତୁମ୍ଭ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମହାମାରୀ ଦ୍ଵାରା ଆଘାତ କରି ପୃଥିବୀରୁ ଲୋପ କରି ପାରିଥାଆନ୍ତୁ। 16ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭକୁ ଆପଣା ପରାକ୍ରମ ଦେଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ଓ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ଆପଣା ନାମ ପ୍ରଚାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ଉଠାଇଅଛୁ। a a v16 ପାଉଲ ରୋମୀୟ ୯:୧୭ରେ ଏହି ପଦ ଉଦ୍ଧୃତ କରିଅଛନ୍ତି — ଫାରୋର ବିଦ୍ରୋହ ସୁଦ୍ଧା ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ଆପଣା ନାମ ପରିଚିତ କରାଇବା ପାଇଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅଭିପ୍ରାୟର ସେବା କଲା। 17ତୁମ୍ଭେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭ ଲୋକମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣାକୁ ଠିଆ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଦେବା ପାଇଁ ଅସମ୍ମତ ହେଉଅଛ। 18ଦେଖ, ଆସନ୍ତାକାଲି ଏହି ସମୟରେ ଆମ୍ଭେ ଏଡ଼େ ଭୟଙ୍କର ଶିଳାବୃଷ୍ଟି କରାଇବା ଯେ, ମିସର ଦେଶ ସ୍ଥାପିତ ହେବା ଦିନଠାରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତହିଁ ତୁଲ୍ୟ ବୃଷ୍ଟି କେବେ ହୋଇ ନାହିଁ। 19ଏଣୁ ଏବେ ଲୋକ ପଠାଇ ତୁମ୍ଭ ପଶୁଧନ ଓ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଥିବା ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ନିରାପଦ ସ୍ଥାନକୁ ଆଣ, କାରଣ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରହି ଗୃହକୁ ଅଣାଯାଇ ନ ଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପଶୁ ଉପରେ ଶିଳା ପଡ଼ିବ, ତହିଁରେ ସେମାନେ ମରିବେ।”’”
20ତହିଁରେ ଫାରୋର ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ଭୟ କଲେ, ସେମାନେ ଆପଣା ଦାସ ଓ ପଶୁଧନକୁ ଶୀଘ୍ର ଗୃହ ମଧ୍ୟକୁ ଆଣିଲେ। 21ମାତ୍ର ଯେକେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ଅବହେଳା କଲା, ସେ ଆପଣା ଦାସ ଓ ପଶୁଧନକୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଛାଡ଼ି ଦେଲା।
22ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଆକାଶ ଆଡ଼କୁ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କର, ତହିଁରେ ସମଗ୍ର ମିସର ଦେଶ ଉପରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ମନୁଷ୍ୟ, ପଶୁ ଓ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଥିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶାକ ଉପରେ ଶିଳା ପଡ଼ିବ।”
23ତହୁଁ ମୋଶା ଆକାଶ ଆଡ଼କୁ ଆପଣା ଯଷ୍ଟି ବିସ୍ତାର କଲେ, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମେଘଗର୍ଜନ ଓ ଶିଳା ପଠାଇଲେ, ପୁଣି ଅଗ୍ନି ଭୂମି ଉପରେ ଦୌଡ଼ିଲା। ଏହିପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମିସର ଦେଶ ଉପରେ ଶିଳାବୃଷ୍ଟି କରାଇଲେ। 24ତହିଁରେ ଶିଳା ପଡ଼ିଲା, ପୁଣି ସେହି ଶିଳା ମଧ୍ୟରେ ନିରନ୍ତର ଅଗ୍ନି ଚମକିଲା; ତାହା ଏତେ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା ଯେ, ମିସର ଦେଶ ଗୋଟିଏ ଜାତି ହେବା ଦିନଠାରୁ ସମଗ୍ର ଦେଶରେ ତହିଁ ତୁଲ୍ୟ କେବେ ଘଟି ନ ଥିଲା। 25ସମଗ୍ର ମିସର ଦେଶରେ ଶିଳା କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଥିତ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁକୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପଶୁ ଉଭୟଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲା; ପୁଣି ଶିଳା କ୍ଷେତ୍ରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶାକକୁ ଆଘାତ କଲା ଓ କ୍ଷେତ୍ରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୃକ୍ଷ ଭାଙ୍ଗି ପକାଇଲା। 26କେବଳ ଗୋଶନ ପ୍ରଦେଶରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଇସ୍ରାଏଲ ଲୋକମାନେ ବାସ କରୁଥିଲେ, ସେଠାରେ ଶିଳା ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ।
27ତହିଁରେ ଫାରୋ ଲୋକ ପଠାଇ ମୋଶା ଓ ହାରୋଣଙ୍କୁ ଡକାଇ କହିଲା, “ଏଥର ମୁଁ ପାପ କରିଅଛି; ଈଶ୍ଵର ଧାର୍ମିକ, ପୁଣି ମୁଁ ଓ ମୋହର ଲୋକମାନେ ଦୋଷୀ। 28ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ନିବେଦନ କର, କାରଣ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ମେଘଗର୍ଜନ ଓ ଶିଳା ଯଥେଷ୍ଟ ହୋଇଅଛି। ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଦେବି; ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆଉ ରହିବ ନାହିଁ।”
29ତହୁଁ ମୋଶା ତାହାକୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ନଗରରୁ ବାହାରିବା ମାତ୍ରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରିବି। ତହିଁରେ ମେଘଗର୍ଜନ ବନ୍ଦ ହେବ ଓ ଶିଳା ଆଉ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ, ଯେପରି ପୃଥିବୀ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ବୋଲି ତୁମ୍ଭେ ଜାଣିବ। 30ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ଓ ତୁମ୍ଭର ଅଧିକାରୀମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଭୟ କରୁ ନାହଁ ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣେ।”
31(ଏହି ସମୟରେ ମସିନା ଓ ଯବ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା, କାରଣ ଯବରେ ଶିଷା ଧରିଥିଲା ଓ ମସିନାରେ ଫୁଲ ଫୁଟିଥିଲା। 32ମାତ୍ର ଗହମ ଓ ଜନ୍ଦ୍ରା ନଷ୍ଟ ହୋଇ ନ ଥିଲା, କାରଣ ସେସବୁ ବିଳମ୍ବରେ ପାଚେ।) 33ତହୁଁ ମୋଶା ଫାରୋ ନିକଟରୁ ବାହାରି ନଗରରୁ ବାହାରକୁ ଯାଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କଲେ। ତହିଁରେ ମେଘଗର୍ଜନ ଓ ଶିଳା ବନ୍ଦ ହେଲା, ପୁଣି ଭୂମି ଉପରେ ବୃଷ୍ଟି ଆଉ ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ। 34ମାତ୍ର ବୃଷ୍ଟି, ଶିଳା ଓ ମେଘଗର୍ଜନ ବନ୍ଦ ହୋଇଅଛି ବୋଲି ଫାରୋ ଦେଖି ପୁନର୍ବାର ପାପ କଲା, ପୁଣି ସେ ଓ ତାହାର ଅଧିକାରୀମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ହୃଦୟ କଠିନ କଲେ। 35ଏହିରୂପେ ଫାରୋର ହୃଦୟ କଠିନ ହେଲା, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେହିପରି ସେ ଇସ୍ରାଏଲ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଦେଲା ନାହିଁ।